Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: January 2018

80 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

குரு மாமா

 

 கான்ஃபரன்ஸ் அறையில் இருந்து என் மேஜைக்குத் திரும்பி சார்ஜில் போட்டிருந்த போனை எடுத்துப் பார்த்தபோது, ‘தவறிய அழைப்புகள் மூன்று’ என அறிவிப்பு இருந்தது. மூன்றுமே குரு மாமாதான்… இரண்டு நிமிட இடைவெளிகளில். காத்திருக்காமல் உடனே உடனே அழைக்கிறார் என்றால், அத்தைக்கு வேறு போன வருடம் இதய ஆபரேஷன் நடந்ததே… நான் பதைபதைப்புடன் அழைத்தேன். ”மாமா… சுதாகர்… என்ன மாமா?” ”ஞாயிற்றுக்கிழமை சென்னை வர்றேன். ஒருத்தரைப் பார்க்கணும். நீ ஊர்ல இருக்கேதானே…” ”இருக்கேன் மாமா. எதுல வர்றீங்க?” ”ராக்ஃபோர்ட்ல


மழையில் ஓர் கிழவர்!

 

 இரண்டு தினங்களாக விடாமல் பெய்த மழை மனமிரங்கிக் கடந்த அரை மணி நேரமாக சிறு தூறலாக மாறியிருந்ததை வரவேற்றான் சங்கர். சே, இதென்ன போர்! தொடர்ந்த மழையின் ஓயாத ஓசை, பகலிலும் இருள் கவ்வினாற்போன்ற சோம்பல் சூழ்நிலை, தெருவில் முழங்கால் நீரில் சளக், சளக்என்று சப்தம் ஏற்படுத்தி நடந்து போகிற மனிதர்கள், உடம்பை ஊடுருவும் குளிர்… சங்கர்! பை ஒன்றையும் பணத்தையும் நீட்டினாள் அம்மா. “ராத்திரி சமையலுக்கு வீட்டில் அரிசி இல்லை சங்கர், சித்தே செட்டியார் கடை


சினிமா பார்க்க சென்றவர்கள் மனதுக்குள் ஒரு சினிமா

 

 மதியத்துக்கு மேல் கல்லூரிக்கு மட்டம் போட்டு விட்டு சினிமா போகலாம் என கடைசி பெஞ்ச மாணவர்கள் குழு முடிவு செய்தது. இந்த யோசனையை சொன்ன சாமியப்பனும், அவன் அருகில் உட்கார்ந்திருக்கும் கார்த்தி, சரவணன், இந்த மூவரும் திட்டமிட்டபடி மதிய உணவை நண்பர்களுக்கு தாரை வார்த்து விட்டு அந்த வெயிலில் சினிமா பார்க்க வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்தனர். வெயில் தாளமுடியாமல் சரவணன் கண்களுக்கு மேல் பக்கவாட்டில் கைகளை வைத்துக்கொண்டு ஸ்..அப்பப்பா என்று சொன்னான். இப்ப டிக்கெட் கொடுத்துடுவாங்க, பொறுத்துக்க


ஒரு தலைக்காதலும் ஒரு வழிப்பாதையும்

 

 நான் பிரபு,படிப்பு முடிந்து கடந்த இரண்டு வருடங்களாக தனியார் கம்பெனியில் வேலை செய்து வருகிறேன். தினமும் மாலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் வேலை முடிந்து வீடு திரும்பிவிடுவேன். அதே நேரம் வீட்டிலிருந்து வாழைப்பழத் தார்களை வியாபாரத்துக்காக என் அப்பா தள்ளுவண்டியில் எடுத்துச் செல்வார்.அவர் வீட்டிலிருந்து புறப்பட்ட அரைமணி நேரத்தில் நானும் புறப்பட்டு என் அப்பாவின் கடைக்குச் செல்வேன்.கடையானது என் வீட்டிலிருந்து சுமார் ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும்.எங்கள் தெருவை கடந்ததும் வீடுகளின் எண்ணிக்கை குறைய ஆரம்பித்துவிடும்.சற்று தூரத்தில்


சாப வறட்சி

 

 நாரைக்கிணறு, மணியாச்சியில் இருந்து திருநெல்வேலி செல்லும் வழியில் இருக்கும் ஒரு சிறிய கிராமம். அந்த ஊர் தண்ணீர் வறட்சிக்குப் பிரபலம். நிஜமாகவே அந்த ஊரில் குடிப்பதற்கு தண்ணீர் கிடைக்காது. ஒவ்வொரு பானைத் தண்ணீருக்கும் ஊரின் பெண்கள் குடத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு நான்கு கிலோமீட்டர்கள் சென்று வரவேண்டும். நாய் படாத பாடுதான் நாரைக்கிணறு பெண்களின் பாடு. இந்தக் கொடுமையால்தான் அந்த ஊரின் ஆண்பிள்ளைப் பையன்களுக்கு எந்தச் சுத்துவட்டார வெளியூர்காரன்களும் தங்கள் வீட்டுப் பெண் பிள்ளைகளை கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுப்பதேயில்லை. அங்குபோய்