Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: December 10, 2017

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அருண் என்கிற ஐந்து கால் நாய்

 

 சந்தைக்கடைக்கு சாமான்கள் வாங்க வந்த புதுமணப்பெண் ஓட்டம்! இந்த வரி எனக்கு மிகப் பிடித்தமாக இருந்ததால் முதலில் அங்கிருந்தே விசயத்தை துவங்கி விடுகிறேன். அது சரி இந்த வரியை எங்கு பிடித்தேன் என்கிறீர்களா? அதான் இன்று காலை பேப்பரில் முகப்பு பக்கத்திலேயே கொட்டை எழுத்தில் போட்டிருந்ததே! மாலை வரை எனக்கு மனதில் இந்த செய்தியே தான் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது உள்ளுக்குள். அழகானவளும். கேனைத்தனமான சிரிப்பையும், கொடை மூக்கும் அமையப் பெற்றவளான சுகந்தி தனது உயர்நிலைப் பள்ளிப் படிப்பை முடித்து


அரவணைப்பு

 

 கல்யாண மண்டபம். மணப்பெண்ணுக்கு மாமன் சடங்கு நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. சொக்காரன் என்ற முறையில் அலந்தரம் செய்துவிட்டு மேடையிலிருந்து கீழே இறங்கினேன். மண்டபத்தில் நெருக்கடி. உட்காருவதற்கு எங்கேனும் நாற்காலி உள்ளதா? என்று பார்வையைப் படரவிட்டேன். மண்டபம் பெரிதும் இல்லை. ரொம்பச் சின்னதும் இல்லை. நடுத்தரமாக நீண்டு ஒல்லியாக இருந்தது. கூட்டம் அதிகம் இல்லாவிட்டாலும் நெருக்கடியாகத் தெரிந்தது. ஆங்காங்கே மூணு நாலுபேர் கூடி நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அநேகமாக எல்லோரும் எங்கள் ஊர்க்காரர்கள்தாம். ஆனாலும் நிறையப் பேரை எனக்கு அடையாளம்


மசால் தோசை

 

 எல்லோருக்கும் சம்பளம் கொடுத்து முடிய இரவு எட்டு மணி ஆகி விட்டது. வழக்கத்தை விட அன்று ஒருமணி நேரம் தாமதம் என்று உணர்ந்தான் சதீஷ். அது ஒரு ரெண்டுங்கெட்டான் ஊர். கிராமமும் இல்லை, பெரிய டவுனும் இல்லை. அந்த மாதிரி சின்னச் சின்ன ஐந்து ஊர்களில் ஒவ்வொன்றிலும் ஐம்பதிலிருந்து நூறு பெண்கள் வரை சேர்த்துத் தையல் பயிற்சி கொடுத்து, அவர்களுக்கு வேலையும் கொடுத்தது, நகரத்திலிருக்கும் ஒரு கம்பெனி. அந்தப் பெண்களிடம் துணி கொடுத்து, ரெடிமேட் ஆடைகள் தைத்து


மோகத்தீ

 

 பேரழகி இந்த வார்த்தைக்கு ஏற்ற வனப்புடையவள் உலகில் ஒரே ஒருவள் தான், அவள் தான் அகலிகை. அழகு என்பது பெண்களுக்கே உரித்தான ஒன்று. பெண்ணின் ஒளிவீசும் கண்களை எந்த ஆடவனாலும் எதிர்நோக்க முடியாது. பெண் அதீத கனவுகளுடன் தான் வளர்த்தெடுக்கப்படுகிறாள். தான் ஒரு தேவதை என்ற எண்ணம் இறக்கும் வரை அவள் மனதில் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. வெளி விஷயங்களால் உள்சமநிலைகுலைவு எளிதாக ஏற்படுவதில்லை அவளுக்கு. அவளுடைய கடைக்கண் பார்வைக்காக எத்தனையோ சாம்ராஜ்யங்கள் இவ்வுலகில் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த


மனைவி

 

 1960ஆம் ஆண்டு செவ்வழகியாள் மறக்கமுடியாத வருடம். செழுமையான பசுமை வளம் கொண்ட நிலத்தில் நெல் மணி அரும்பை போன்று செவ்வழகி எட்டு மாத கருவை சுமக்கிறாள்.. அவளது வயிற்றில் குழந்தையின் ஒவ்வொரு அசைவுகளையும் உணர்ந்து தானும் சிறுவயதில் என் அன்னையின் வயிற்றில் இப்படி தான் செய்தனோ என்று நினைத்து மகிழ்ச்சியோடு ஆனந்தப்பட்டாள்.. செவ்வழகியின் கணவன் குறை சொல்ல முடியாத அழகன் …. உலகை ஆளும் இயற்கையைப் போன்று தான் மகனும் இவ்வுலகத்தை ஆள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு