கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: December 10, 2017

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அருண் என்கிற ஐந்து கால் நாய்

 

 சந்தைக்கடைக்கு சாமான்கள் வாங்க வந்த புதுமணப்பெண் ஓட்டம்! இந்த வரி எனக்கு மிகப் பிடித்தமாக இருந்ததால் முதலில் அங்கிருந்தே விசயத்தை துவங்கி விடுகிறேன். அது சரி இந்த வரியை எங்கு பிடித்தேன் என்கிறீர்களா? அதான் இன்று காலை பேப்பரில் முகப்பு பக்கத்திலேயே கொட்டை எழுத்தில் போட்டிருந்ததே! மாலை வரை எனக்கு மனதில் இந்த செய்தியே தான் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது உள்ளுக்குள். அழகானவளும். கேனைத்தனமான சிரிப்பையும், கொடை மூக்கும் அமையப் பெற்றவளான சுகந்தி தனது உயர்நிலைப் பள்ளிப் படிப்பை முடித்து


அரவணைப்பு

 

 கல்யாண மண்டபம். மணப்பெண்ணுக்கு மாமன் சடங்கு நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. சொக்காரன் என்ற முறையில் அலந்தரம் செய்துவிட்டு மேடையிலிருந்து கீழே இறங்கினேன். மண்டபத்தில் நெருக்கடி. உட்காருவதற்கு எங்கேனும் நாற்காலி உள்ளதா? என்று பார்வையைப் படரவிட்டேன். மண்டபம் பெரிதும் இல்லை. ரொம்பச் சின்னதும் இல்லை. நடுத்தரமாக நீண்டு ஒல்லியாக இருந்தது. கூட்டம் அதிகம் இல்லாவிட்டாலும் நெருக்கடியாகத் தெரிந்தது. ஆங்காங்கே மூணு நாலுபேர் கூடி நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அநேகமாக எல்லோரும் எங்கள் ஊர்க்காரர்கள்தாம். ஆனாலும் நிறையப் பேரை எனக்கு அடையாளம்


மசால் தோசை

 

 எல்லோருக்கும் சம்பளம் கொடுத்து முடிய இரவு எட்டு மணி ஆகி விட்டது. வழக்கத்தை விட அன்று ஒருமணி நேரம் தாமதம் என்று உணர்ந்தான் சதீஷ். அது ஒரு ரெண்டுங்கெட்டான் ஊர். கிராமமும் இல்லை, பெரிய டவுனும் இல்லை. அந்த மாதிரி சின்னச் சின்ன ஐந்து ஊர்களில் ஒவ்வொன்றிலும் ஐம்பதிலிருந்து நூறு பெண்கள் வரை சேர்த்துத் தையல் பயிற்சி கொடுத்து, அவர்களுக்கு வேலையும் கொடுத்தது, நகரத்திலிருக்கும் ஒரு கம்பெனி. அந்தப் பெண்களிடம் துணி கொடுத்து, ரெடிமேட் ஆடைகள் தைத்து


மோகத்தீ

 

 பேரழகி இந்த வார்த்தைக்கு ஏற்ற வனப்புடையவள் உலகில் ஒரே ஒருவள் தான், அவள் தான் அகலிகை. அழகு என்பது பெண்களுக்கே உரித்தான ஒன்று. பெண்ணின் ஒளிவீசும் கண்களை எந்த ஆடவனாலும் எதிர்நோக்க முடியாது. பெண் அதீத கனவுகளுடன் தான் வளர்த்தெடுக்கப்படுகிறாள். தான் ஒரு தேவதை என்ற எண்ணம் இறக்கும் வரை அவள் மனதில் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. வெளி விஷயங்களால் உள்சமநிலைகுலைவு எளிதாக ஏற்படுவதில்லை அவளுக்கு. அவளுடைய கடைக்கண் பார்வைக்காக எத்தனையோ சாம்ராஜ்யங்கள் இவ்வுலகில் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த


மனைவி

 

 1960ஆம் ஆண்டு செவ்வழகியாள் மறக்கமுடியாத வருடம். செழுமையான பசுமை வளம் கொண்ட நிலத்தில் நெல் மணி அரும்பை போன்று செவ்வழகி எட்டு மாத கருவை சுமக்கிறாள்.. அவளது வயிற்றில் குழந்தையின் ஒவ்வொரு அசைவுகளையும் உணர்ந்து தானும் சிறுவயதில் என் அன்னையின் வயிற்றில் இப்படி தான் செய்தனோ என்று நினைத்து மகிழ்ச்சியோடு ஆனந்தப்பட்டாள்.. செவ்வழகியின் கணவன் குறை சொல்ல முடியாத அழகன் …. உலகை ஆளும் இயற்கையைப் போன்று தான் மகனும் இவ்வுலகத்தை ஆள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு


அவ ஆசைப் பட்டது…

 

 விழுப்புரத்தின் வெளிப் புரத்தில் இருந்தது அந்த குடிசைப் பகுதி.வழக்கம் போல் சூரிய வெளிச்சம் மங்கும் வரை வாசலில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு தன் பள்ளிக்கூடக் கணக்குகளைப் போட்டுக் கிட்டு இருந்தாள் ஜோதி. அம்மா செண்பகம் முறத்தில் அரிசியில் கல்லை பொறுக்கி தூரப் போட்டுக் கிட்டு இருந்தாள்.கையில் ‘க்வார்ட்டருடன்’வந்த காளி குடிசைக்கு உள்ளே வர வழியிலே காலால் ஜோதியை ஒரு உதைக் கொடுத்து ”படிச்சது போதும் கழுதை.சீக்கிரமா போய் நாலு மசால் வடை வாங்கிகிட்டு ஓடி வா” என்று சொல்லி


அவரவர் பார்வை..!

 

 நாராயணனுக்கு ரேவதி மணம் செய்து கொண்டது ரொம்ப மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. ரேவதி 22 வயதில் திருமணம் முடித்து ஒரு குழந்தைக்குக்கூட தாயாகாத நிலையில்…ஏன்….? கருவே தரிக்காமல் 23 வயதில் விதவையானவள். இவ்வளவிற்கும் அவள் அனாதை. நட்ராஜ் அவளை அனாதை ஆசிரம் போய் தேடிப் பிடித்து திருமணம் முடித்தான். எல்லா இளைஞர்களையும் போலல்லாமல் இப்படிப்பட்ட பெண்ணுக்கு வாழ்வு கொடுக்க வேண்டுமென்பது அவன் எண்ணம், விருப்பம். உலகத்தில், நாட்டில், ஊரில் இப்படிப்பட்ட நல்லவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பதில் நாராயணனுக்கு ரொம்ப மட்டற்ற


சவால்!

 

 சாமக்கோழி கூவுது!,சாமக்கோழி என்ன கூவுறது?, சேவல் தானே கூவும்!, ‘கோழி’என்கிறார்களே!, பிழையாய் சொல்றதும் ஒரு ஃபாசனா?ஏன்.. குழப்பமில்லாமல் நேராய் சொல்கிறார்களில்லை. எங்களுக்கோ சொந்த மொழி! இந்த தமிழ் மொழி’யை வேற ஒருத்தன் கற்க வாறான் என்றால், எங்களையே குழப்புற மொழியாக வைத்திருந்தால்,அவன் தலையை பிய்க்க மாட்டானா? அறிவு ரீதீயாக பொருந்தாமலும் கிடக்கிறதே. ஆனால்,’சாமச்சேவல்’ என்பதில் ஒரு பொருந்தாமையும் இருக்கிறதாகப்படுகிறது. எங்க’பண்டிதர்களை என்ன செய்யலாம்?’என்ற ஆத்திரத்தோடு சைக்கிளை மிதித்தான். இலக்கணச் சுத்தமாக எந்த மொழியைக் கற்கப் போனாலும் இப்படி


குருவி வயிற்றுக்குள் மரம்!

 

 செண்பகக் காட்டில் ஏராளமான பறவைகள் இருந்தன. அவரவர் வேலைகளைக் கவனமாகச் செய்து வந்தன. சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்பே, அதிகாலையில் இரைத் தேடப் புறப்படும் பறவைகள், மாலை வேளைதான் தங்களின் கூடுகளுக்கே திரும்பும். புங்கை மரத்தில் குருவி ஒன்று கூடுகட்டி வாழ்ந்துவந்தது. அது இரண்டு முட்டைகளை இட்டது. குஞ்சுகளுக்காக இலைகளை மெத்தைப்போல அலங்காரம் செய்து வைத்திருந்தது. சில நாட்களில் முட்டைகளிலிருந்து குருவிக் குஞ்சுகள் வெளியே வந்தன. அதைப் பார்த்ததும் தாய்க் குருவிக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இரண்டு குருவிக் குஞ்சுகளும்


நீலா ஆகாஷ்

 

 பாரீஸில் மூன்று வருடங்கள் கட்டிடக்கலையில் ஆர்கிடெக்சர் படித்துவிட்டு சென்னை வந்த ஆகாஷுக்கு, நிறைய வாய்ப்புகள் கிடைத்தன. முதலில் சென்னையிலும், கோயமுத்தூரிலும் ஏகப்பட்ட வீடுகளுக்கு ஆர்கிடெக்சராக வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவனது வித்தியாசமான பிரெஞ்சுக் கட்டிடக் கலையில் சொக்கிப்போன பல முரட்டுப் பணக்காரர்கள் நான் நீ என போட்டிபோட்டுக்கொண்டு வாய்ப்புகள் வழங்கினர். ஒரு பில்டிங் கட்டப்படும் மொத்தத் தொகையில் ஐந்து பர்சன்ட் என சார்ஜ் செய்துகொண்டிருந்த ஆகாஷ் தற்போது எட்டு பர்சன்ட் என தன் ரேட்டை உயர்த்தினாலும் அவனுக்கு டிமாண்ட்