கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: November 2017

70 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

புஷ்பாக்காவின் புருஷன்

 

 இன்றைக்கு இழுப்பு கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருப்பதுபோல் தோன்றியது. அம்மா கண்களை மூடிக்கிடந்தாள். மார்புக்கூடு சீரில்லாமல் ஏறுவதும் இறங்குவதுமாய் இருந்தது. சற்று நேரம் அசைவற்றுக் கிடக்க, சந்தேகத்துடன் நெருங்கியபோது பெருங்கேவலுடன் எலும்புக்கூட்டுத் தேகம் திடுக்கென்று தூக்கிப்போட, அதிர்ந்து விலகினாள். போனமுறை வந்திருந்தபோதும் படுக்கையில்தான் இருந்தாள் என்றாலும் இத்தனை மோசமில்லை.சுயநினைவு இருந்தது. புஷ்பாக்கா கொடுத்த கஞ்சியைப் புகட்டியபோது மெல்ல மெல்ல சிரமத்துடனே ஏற்றுக்கொண்டாள். கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு போகாதே என்று கெஞ்சினாள். மருமகனையும், பேரனையும் சாவதற்குள் ஒருமுறை பார்க்கவேண்டும் என்று குரல்கம்மக்


மட்டன் பிரியாணியும் மேட்னி ஷோவும்

 

 அவன் கட்டிய தாலியை கையில் எடுத்துப் பார்த்தபடி நின்றிருந்தாள் மாயா. அந்தக் குறுகிய தெருவில் பதித்திருந்த சிமென்ட் தளம், வெப்பத்தை முழுமையாகத் திருப்பித் தந்துகொண்டிருந்தது. ரீசஸ் பீரியடு முடிந்ததும் கிளம்பி வந்திருந்தாள். இந்நேரம் மூன்றாவது பீரியடு தொடங்கியிருக்கும். ”ஒன்னிய கௌம்பச் சொல்லிட்டேன். கௌம்பு…” – அவளைக் கண்கொண்டு பார்க்க விரும்பாதவன்போல ராஜு கட்டளையிட்டான். மாயாவுக்கு, தலை கிறுகிறுத்தது. பிடித்து நிற்கக்கூட ஒரு கொழுகொம்பு இல்லாத நட்ட நடுவீதி. ஒதுங்கி நின்ற வீட்டின் சுவரைத்தான் தொட்டு நிற்கவேண்டி இருந்தது.


மணமுறிவு நாள்

 

 கடந்த ஒரு வருடத்தில், வழக்குமன்ற வளாகத்தின் பிரத்யேக இடமாக, பூவரசம்பூ உதிர்ந்து கிடக்கும்மிந்த மேடை மாறியிருக்கிறது. இனி ஒரு போதும் இந்த ஊருக்கோ இந்த வளாகத்திற்கோ இந்த மரநிழலில் மணிக்கணக்கில் அமர்ந்து புதினம் வாசிப்பதற்கான சூழ்நிலையோ வரப்போவதில்லை. தூரத்திலிருந்து அழைக்கும் ஒவ்வொரு குரலுக்கும் தலையுயர்த்தி திரும்பிப் பார்த்து தனது முறைக்கான அழைப்பிற்குக் காத்திருக்கும் அவஸ்தை இனியில்லை. சரத்துகளும், உடன்படிக்கை அறிக்கைகளும் ஒப்படைக்கப்பட்டு விட்டன. மனமொத்து பிரிந்த மணமுறிவுக்கான ஒப்பந்தத்தை நான்காவது முறையாக மீண்டும் நிதானமாக வாசித்தான். எழுத்துகளால்


தந்தை

 

 தினமணி – நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சி – 2015 சிறுகதைப் போட்டியில் முதல் பரிசு ரூ.10,000 பெறும் சிறுகதை “”ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. அம்மாடி” என்று கையை உதறிக் கொண்டார் ரத்தினம்பிள்ளை. கொஞ்சம் அசட்டை காரணமாகவோ, வயதாகிவிட்ட தடுமாற்றம் காரணமாகவோ கொதித்த ரசத்தை இறக்கி வைக்கப் போனவர் கையை நன்றாகச் சுட்டுக் கொண்டுவிட்டார். எரிச்சல் தாங்காமல் அவர் கண்களில் கண்ணீர் சுரந்துவிட்டது. இயலாமையினாலும் கை எரிச்சல் தந்த வேதனையிலுமாகத் தளர்ந்துபோய் “”அம்மா, அம்மா” என்று வாய்விட்டு அரற்றிவிட்டார். “”என்ன பிள்ளைவாள்?


மாற்றம் மாறுதலுக்குரியது……!

 

 ”லட்சுமி !” என்ற குரல் கொடுத்துக் கொண்டே திறந்த வீட்டிற்குள் கையில் பையுடன் நுழைந்த விசாலம் கூடத்து கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கும் பத்து வயது பெண் அருணாவைக் கண்டதும் குரலை நிறுத்தி முகம் மாறினாள். அருணாவிற்கு வந்தவள் யாரென்று புரிந்து விட்டது. ”பெரிம்மா..ஆ” மெல்ல குரல் கொடுத்தாள். அவளைத் தாண்டிச் செல்ல முடியாத விசாலம் தன் முக மாறுதலை மறைத்து, ”ஆமாம்;டி தங்கம். நானேதான்.!… உனக்கு பார்வை மட்டும் இருந்தா ராணி !” சொல்லி சமாளித்து தலையை வருடி,