கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: November 29, 2017

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சிறுவாடு என்கிற சிறுசேமிப்பு

 

 “யக்கா.. யக்கா …” “யாரது பாப்பாத்தியா என்னா தங்கச்சி இவ்வளவு அரக்கபறக்க ஓடிவரவ என்னாச்சி” என்று ஆவலுடன் கேட்டால் நேர்த்தியாக பராமரிக்கப்பட்டிருந்த சிறு குடிசையின் வாசலில் உட்கார்ந்து கீரையை ஆய்ந்து கொண்டிருந்தாள் அலமேலு. “ஒன்னுமில்ல அலமேலு யக்கா இந்த பேங்கு பயலுவ அந்த அட்ட செராக்ஸு இந்த அட்ட செராக்ஸுன்னு சொல்லி தெனமும் இழுத்தடிக்கிறானுவு ஆனா இதுவர என் வேலை முடிஞ்சபாடில்ல யக்கா. இன்னும் எத்தனை தடவதான் குடிக்காட்டுக்கும் சிறுப்பாக்கத்துக்கும் அலையா அலையனுமோ தெரியல ” என்று


இன்னாய்யா நீ ஆம்பள

 

 தஸ்புஸ்ஸென்று மூச்சிரைத்தபடியே “அடியே, உமா என்னால முடியலைடி, என்னை விட்டுடுடி“ கதறினார் இமயவரம்பன் “அதெப்படி விடமுடியும், வருஷா வருஷம் ஏமாத்துறாங்க… வரமாட்டேங்கறாங்க…. இந்த வருஷம் நடந்தே ஆகணும்…, ஒங்க வயசுக்கும்…. அனுபவத்துக்கும் இத செய்ய முடியலைன்னா இன்னாய்யா நீ ஆம்பள” ஒரு போடு போட்டாள். “இன்னாய்யா நீ ஆம்பள!“ வார்த்தை இமயவரம்பனை உசுப்பி விட்டது. இதற்கு பிறகும் சுரணை வரவில்லையென்றால்“ அவள் கேட்ட கேள்வி உண்மையாகிவிடும்…அப்போதே… துண்டை தோளில் போட்டுக் கொண்டு வெளியேறினார். முதலில்….. அவர் போனது


வண்ணத்துப் பூச்சியின் கடைசி ஆசை

 

 அரச மரத்தடியில் எறும்புக் கூட்டம் ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. தங்களுக்குத் தேவையான உணவை மழைக்காலத்துக்கு முன்பாகவே சேர்த்து விடுவதற்காக சுறுசுறுப்பாக உழைத்துக் கொண்டிருந்தன எறும்புகள். அந்தப் பக்கம் வந்த வண்ணத்துப்பூச்சிக்கு எறும்புகளைக் கண்டதும் ஏனோ வம்பு இழுக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. தன்னுடைய அழகான இறக்கைகளை வேகமாக அடித்துக்கொண்டு பறந்தது. திடீரென்று நிழல் படிவதையும் வேகமாகக் காற்று வீசுவதையும் கண்ட எறும்புகள் என்னவோ ஏதோவென்று நிமிர்ந்து பார்த்தன. “அட! வண்ணத்துப்பூச்சியா? நான் ஏதோ பெரிய கழுகு என்றல்லவா


ஆத்மனின் ஆன்மா

 

 அன்று பகல் பெய்யத் தொடங்கிய மழை விட்டப்பாடக இல்லை. மருத்துவமனையில் தனியார் அறையில்உள்ள ஜன்னல கண்ணாடியில் இருந்த மூடுபனியை நான் என் கைகுட்டையால் துடைத்து வெளியே பார்த்தேன். இலையுதிர் காலம் என்ற படியால் மேப்பல், செர்ரி மரங்களின் இலைகள் நிறம் மாறி காட்சி தந்தன. மரங்களின் இலைகlள் கீழே சொரிந்து கடந்தன. சில மாதங்களுக்கு முன் மரங்கள் நிறையப் பூக்கள். பார்க்க கண்கொள்ளாக் காட்சி. வைத்திய சாலைக்கு வந்தவர்கள் அதன் அழகைப் பார்த்து, ரசித்து பாராட்டி சென்றனர்.


தோற்றுவிட்ட சத்தியத்தில் சுடர் விடும் தரிசனம்

 

 துர்க்காவின் அம்மா கோவில் பூசை கண்டு திரும்பும் போது வீடு இருண்டு கிடந்தது. மணி ஏழாகிக் கிழக்கு வானம் வெளுத்த நிலையிலும், வீட்டில் கனக்கின்ற இருளை எதிர் கொண்டவாறே அவள் உள்ளே வரும் போது துர்க்கா சோகம் வெறித்த முகத்துடன் அறை வாசலில் நிழல் தரித்து நின்றிருந்தாள். நீண்ட நாட்களாகத் தூக்கம் பறி போனதால் கண்களின் கீழ படிந்த கருவளையம், ஒரு கருந்தீட்டு நிழற் குறி போல் அவளின் கண்களிலும் வெறித்தது/ அதையும் புறம் தள்ளி மறந்து