Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2017

89 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அதிதி

 

 அந்தப் பங்களாவின் வாசலில் நின்று கேட்டுக்கு அப்பால் தெரியும் வீதியைப் பார்ப்பதும், பங்களாவின் உட்புறம் பார்ப்பதும், பின் இருப்புக் கொள்ளாமல் இங்குமங்கும் நடப்பதுமாக இருந்தார் ராமேசன். “ஏங்க உங்களைத்தானே, சந்நியாசிகளை இன்னும் காணோமே..?” எனக் கூறிக் கொண்டே உள்ளேயிருந்து வந்தாள் அவரின் சகதர்மிணி பர்வதம். “நம்ம டிரைவரைக் காரோடு அனுப்பியிருக்கேன் பர்வதம். சத்திரம் சாவடி, நடராஜர் கோயில், தில்லைக் காளி கோயில், இளமையாக்கினார் கோயில் பக்கமெல்லாம் தேடி, எப்படியாச்சும் அஞ்சாறு சந்நியாசிகளை அழைச்சுகிட்டு வான்னு சொல்லி அனுப்பிச்சேன்.


ராமசுப்புவும் கோர்ட்டும்

 

 “மை லார்ட் என் கட்சிக்காரர் தவறுதலாகத்தான் அந்த மனிதரை அடித்துவிட்டார் என்று பல்வேறு சாட்சிகள் மூலம் நமக்கு தெரிய வருகிறது, அதனால் அவருக்கு தண்டனை வழங்கக்கூடாது என்ற வாதத்தை தங்கள் முன்பு வைக்கிறேன்.’பட பட வென வக்கீல்கள் கை தட்டி தூள் கிளப்பிட்டீங்க சுப்பு என்று கை கொடுத்தனர்.ஒருவர் முதுகில் ஓங்கி தட்டியது வலித்தது, தடவி விடுவதற்காக கையை முதுகின் பின்புறம் கொண்டு போனவர்,மீண்டும் ஒரு கை முதுகில் தட்டுவதை பார்த்து திடுக்கிட்டார், எந்திருங்க, என்று மனைவியின்


நியாயவிலைக்கடை

 

 நான் நண்பர் வீட்டில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதுதான் அவர் பையன் பெரிய துணிப்பையில் எதையோ வாங்கி வந்தான். “என்னப்பா அது ?” கேட்டேன். “கோதுமை சார்.” “எங்கே வாங்கி வர்றே ?” ‘நியாயவிலைக் கடையில சார்.” சொல்லிச் சென்றான். அடுத்த விநாடி எனக்குள்ளும் வாங்க வேண்டுமென்கிற உந்துதல், கட்டாயம். ‘ராத்திரி வேலையில யாரும் சோறு சாப்பிடுறதில்லே. கோதுமை ரேசன் கடையில இல்லேன்னா மளிகைக் கடையிலேயாவது வாங்கி வாங்க.’ — என் மனைவி பத்து நாட்களாக பாடம் படிக்கிறாள். அவளுக்குச்


பொறுமை

 

 ரகுவோடு கல்யாணம் முடிந்து, உமா புகுந்த வீட்டுக்கு வந்தாயிற்று. புறப்படும் முன் அவள் அம்மா சொன்னதை மறுபடி நினைத்துக்கொண்டாள். ‘‘முதலில் சாமி படத்துக்கு விளக்கு ஏத்தி நமஸ்காரம் பண்ணும்மா…’’ – மாமியார் பார்வதி சொன்னாள். உமா ஒரு நிமிடம் தயங்கி நின்று, ‘‘பழக்கம் இல்லேம்மா… கையைச் சுட்டுக்குவேன். வெறுமனே நமஸ்காரம் மட்டும் பண்றேன்.’’ – பதிலுக்குக் காத்திராமல் பூஜையறைக்குப் போனாள் உமா. ஏதோ சொல்ல வந்த கணவர் சிவராமனைக் கையமர்த்தினாள் பார்வதி. தன் அறைக்குப் போன உமா,


அறுந்த செருப்பு

 

 சித்திரை வெய்யில் உச்சி மண்டையைப் பிளந்தது. ஊற்றெடுத்த வியர்வை கண்டு அஞ்சியதுபோல் அவன் அணிந்திருந்த உயர்தர டெரிலின் சட்டை முழுக்க நனைந்து உடம்போடே ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. பல்லைக்காட்டி நின்ற பழஞ்செருப்பும் தலைச்சுமையும் அணிந்திருந்த உடைக்குச் சற்றும் பொருந்தாமல் பார்வைகளைக் கேள்விக்குறி போட்டு வளைத்தன. இத்தனைக்கும் சொந்தக்காரனான வெங்கடேசன் ரயில் நிலையத்தை விட்டு வெளியில் வந்து பேருந்துக்காக காத்திருக்கலானான். நிழற்குடையில் கூட்டம் அதிகமிருந்தது. இவன் ஒரு ஓரமாக குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்துகொண்டான். இந்த சட்டையை வெயில்காலத்தில் போடலாமா? ஆனால் வேறு வழியில்லை.