கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2017

88 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பித்தன்

 

 சில வருடங்களாகவே பைத்தியம் பிடித்து அலைந்தான் கதிரவன்.மதுசூதனன் எழுத்து மீது அவ்வளவு ஆர்வம் அவனுக்கு.பழைய புத்தகக் கடைகளில் தேடி எடுத்துப் படித்தான்.அவர் தொடர் வெளிவரும் வார, மாத இதழ்களை வாங்கிக் குவித்தான். இத்தனைக்கும் அவன் மென்பொருள் வல்லுநராக வேலை பார்ப்பவனில்லை.ஒரு போட்டோ ஸ்டியோவில் சொற்ப வருமானத்தில் வேலை பார்த்து வந்தான்.அவனையொத்த வயதுடைய இளைஞர்களின் சிந்தனையிலிருந்து அவன் மாறுபட்டிருந்தான். அவன் எங்கு சென்றாலும் பையில் எடுத்துச் செல்லும் புத்தகம் ரமணருடையது.நான் யார் என தன்னையே அடிக்கடி கேட்டுக் கொண்டான்.விடை


ஊருக்குள் ஒரு நாடகம் போட்ட கதை

 

 மாலா இந்த நாடகத்தில் தான் நடிக்கவில்லை என்று முருகேசனிடம் சொல்லிவிட்டாள். முருகேசு ஏன் மாலா திடீருன்னு இப்படி சொல்றே,உன்னைய நம்பித்தானே கதைய மாத்தி உனக்கு இந்த கேரக்டர் கொடுத்தேன், இப்ப திடீருன்னு இப்படி சொன்னா எப்படி, கேட்ட முருகேசுவிடம் ப்ளீஸ் முருகேசு இந்த முறை நான் வரலை, வேற யாரையாவது ஏற்பாடு பண்ணிக்க. மாலா முருகேசனின் நாடக கதாநாயகி, நாளை அவன் புதிதாக தொடங்கப்போகும் நாடகத்தின் ஒத்திகைக்கு அவள் வர முடியாது என்று சொல்லிவிட்டாள். அவள் இல்லாமல்


சம்பாதிப்பு……!

 

 சென்னையில் நண்பனின் மகளை ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு சந்திப்போமென்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை கதிரவன். சின்னக்குழந்தையாய்க் கைகளில் தவழ்ந்தவள். அப்புறம் வளர்ந்து உருமாறி, படித்து…. திருமணத்தி;ற்குப் பிறகு அப்பன் சாவில் சந்தித்ததோடு சரி. இதோ உஸ்மான் சாலை ஒரம் நடந்து செல்ல…அருகில் ஊர்ந்து உரசியபடி ஒரு ஆடி கார் வந்து நிற்க….அதன் கண்ணாடிக் கதவு திறந்து… “அங்கிள்! எங்கே போறீங்க ? ” குரலோடு எட்டிப் பார்த்த மஞ்சுவின் பளீர் முகம். “எ…ஏ….” இவர் அடையாளம் கண்டு துணுக்குற…


இக்கால இளசுகள்

 

 என் பெயர் வந்தனா. வயது முப்பத்தைந்து. அன்பான கணவர். பதினைந்து வயதில் ஒரு அழகான மகள். பெயர் சுகன்யா. சேலத்தில் ஒரு பிரபல பள்ளியில் ப்ளஸ் டூ படிக்கிறாள். அழகான, அமைதியான கவிதை போன்ற என் குடும்பத்தில் மகள் சுகன்யாவால் தற்போது நிம்மதியிழந்து தவிக்கிறேன். கடந்த ஒருவாரமாகத் தூக்கம் இல்லை. என் மகள் தன் கூடப் படிக்கும் ஒரு பையனிடம் காதல் வயப்பட்டுள்ளாள் என திடமாக நம்புகிறேன். பள்ளி முடிந்து வந்ததும், இரவு தூங்குவதற்கு முன்பும், காலையில்


பழைய புகைப்படம்

 

 இப்போது எனக்கு பத்து வயதிருக்கும். மாமரத்தின் கீழ் கயிற்றுக் கட்டிலில் அமர்ந்து என்னுடைய பாட்டி நிட்டிங் செய்து கொண்டிருந்தாள். கோடை காலத்தின் இறுதிக்காலம் என்பதால் மரத்திலிருந்து வீசும் காற்றில் இளம் சூடு கலந்திருந்தது. தோட்டத்தில் சூரியகாந்தி மலர்கள் பூத்திருந்தன. குளிர்காலத்திற்கான உல்லன் ஸ்கார்ப்பை பாட்டி பின்னிக் கொண்டிருந்தாள். வயதானவள் என்பதால் சாதாரண வெள்ளைப் புடவை கட்டியிருந்தாள். கண் பார்வை தெளிவாக இல்லையென்றாலும் கை விரல்கள் தடுமாற்றமின்றி ஊசிகளைத் துரிதமாக மாற்றி மாற்றி இயக்கிக் கொண்டிருந்தன. தலைமுடி வெண்மையாக