Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: January 2017

49 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

புவனாவும், புத்தகக் கண்காட்சியும்!

 

 முத்துசாமி ஓய்வு பெற்ற அரசு ஊழியர். கோவை சாயிபாபா காலனியில் வசிக்கிறார். அவருடைய ஒரே மகள் புவனாவும், மாப்பிள்ளை அறிவுச் செல்வனும் திருப்பூரில் ஆசிரியர்களாகப் பணி புரிகிறார்கள். ஞாயிறு தவறாமல் புவனா அப்பாவைப் பார்க்க கோவை வந்து விடுவாள். அப்பா செல்லம்! வந்தவுடன் அப்பாவிடம் ஏதாவது குறை சொல்லி புலம்புவது வழக்கம்! முத்துசாமி ஒவ்வொரு வாரமும் ஏதாவது சமாதானம் சொல்லி திங்கட்கிழமை காலையில் மகளைத் திருப்பூர் அனுப்பி வைப்பார். ஒரு வாரம் வீட்டைக் கவனித்து விட்டு வேலைக்குப்


அஞ்சுமாடு

 

 மாங்குடி கிட்டாவைய்யரைத் தெரியாதவர்கள் அந்த வட்டாரத்தில் இருக்க முடியாது. மனுஷர் ரஸிகஸிரோன்மணி. ஆளும் பார்க்க ரொம்பப் பிரமாதமாக இருப்பார். ஸ்நான ஸந்தியாவந்தனங்களில் ஒரு ஆசாரமும் குறையாது. அப்பா வைத்து விட்டுப் போன 5 வேலி நிலம் இருக்கிறது. குத்தகை தவறாது வந்து விடும். மனுஷ்யன் காலங்கார்த்தால 4 மணிக்கெல்லாம் ஏந்துண்டுடுவார். எல்லாம் முடிந்து ஐந்தரை மணிக்கு ஆற்றிலே ஒரு குளியல். சாதாரணக் குளியலல்ல, ஆற்றிலே இறங்கினால் இக்கரைலேந்து அக்கரைக்கு ஒரு தடவை போயிட்டுத் திரும்புவார். அதானோ என்னவோ


கச்சத்தீவு

 

 1480 இல் மன்னார் வளைகுடாவில் ஏற்பட்ட சுறாவளியால் இராமேஸ்வரம் உற்பட 11 தீவுகள் தோன்றின அதில் கச்சைதீவும் உள்ளடங்கும். இராமேஸ்வரத்துக்கும் இலங்கைக்கும் இடையே உள்ள கடல் எல்லையில் ;அமைந்த 285 ஏக்கர் பரப்புள்ள மக்கள் வாழாத தீவு. இத்தீவைச் சுற்றி நல்ல மீன்வளமும,; தீவில் கனிவளமும் உள்ளது. பெட்ரல் கிடைக்கக் கூடிய சாத்தியக்கூறுகளும் உண்டு. கச்சை என அழைக்கப்பட்ட பச்சை நிற ஆமைகள் அதிகம் இத்தீவில் சுற்றியுள்ள கடலில் காணப்படுவதால்; பச்சை தீவு என அழைக்கப்பட்டு, பின்னர்


குழந்தைகள்

 

 நாம் அனைவரும் குழந்தைப் பருவத்தை தாண்டி வந்திருக்கிறோம் என்றாலும் தற்போதைய குழந்தைகள் மிகவும் புத்திசாலிகள். ஏன், எதற்கு, எப்படி என்கிற கேள்விகள் அவர்களிடம் ஏராளம். அவர்களுக்குப் புரியும்படி பதில் சொல்ல நமக்குத்தான் புத்திசாலித்தனமும் பொறுமையும் வேண்டும். அது நம்மில் பலருக்கு இருப்பதில்லை. என் தாத்தாவைவிட என் அப்பா புத்திசாலி. என் அப்பாவைவிட நான் புத்திசாலி. என்னைவிட என் மகன் கண்டிப்பாக புத்திசாலி. பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் என் பேரக் குழந்தை நிக்கில் பரத்வாஜ் என் மகனைவிட அதி


என்னை ஒண்ணும் பண்ணிடாதீங்க……!

 

 “விருப்பப்பட்டதை சாப்பிடக்கூட முடியலை…சீ… இதெல்லாம் ஒரு வாழ்வா?!” வழக்கம்போல தோன்றும் எண்ணம் அன்றும் உதித்தது. ரம்யமான மணத்துடன் வகைவகையான உணவுகளைக் காணும்போதெல்லாம் என்னுள் எழும் உணர்வுதான்… ம்…. என்ன செய்வது…? சிவா கேண்டீனுக்குள் வந்து அமர்ந்தான். அங்கிருந்த அனைவரது கண்களும் ஒருவினாடி என்னை ஆவலுடன் பார்த்துவிட்டுப் பார்க்காத மாதிரி திரும்பின. சிவாவின் சக ஊழியரான வாசு, “என்ன சிவா… இன்னைக்கு என்ன ஸ்பெஷல்?” என்று என்மீது வைத்தக் கண்ணையெடுக்காமல் வினவினான். ‘பாவி… எப்படி பார்க்கிறான் பாரு…’ என்று