Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: January 2017

49 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆன் லைன் வர்த்தகமும் அப்பாவி அண்ணாசாமியும்

 

 “கொரியர்!” குரல் கேட்டதும் ஓடிப் போய் கதவைத் திறந்தார் அண்ணாசாமி. “மணிகண்டன்’ னு யாராச்சும் இருக்காங்களா?” “ஆமாம்! எதிர் ஃப்ளாட்! வீடு பூட்டியிருக்கே? அவரு சனி ஞ்£யிறு தான் வீட்டில இருப்பாரு!” “நீங்க மிஸ்டர் அண்ணாசாமியா? ஒங்க கிட்ட குடுக்க சொல்லி சொன்னாங்க!” “சரி! குடுங்க! ராத்திரி அவரைப் பார்த்து குடுத்துடறேன்!” என்று அந்த பெரிய பார்சலை வாங்கிக் கொண்டு போய் உள்ளே வைத்ததும் மொபைல் ஒலித்தது. “அப்பா! வீட்டில தானே இருக்கீங்க?” மருமகள் தான். அலுவலகத்திலிருந்து


வெந்து தணிந்த காடுகள்

 

 பெட்ரூமின் மெல்லிய நைட் லாம்ப் வெளிச்சத்தில் சாருமதி மிகவும் அழகாகத் தெரிந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த முக்கால் நைட்டி மாதிரியான சமாசாரம் கண்ணனைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தது. அவன் உடல் சிலிர்த்தது. மெல்ல அவள் இடையைச் சுற்றி கையைப் போட்டான். அவளிடமிருந்து எந்த எதிர்ப்பும் வராதது கண்டு கை துணிவுடன் முன்னேறியது. சட்டென்று உறக்கம் கலைந்து விழித்த சாரு “கண்ணன்! ப்ளீஸ் ஸ்டாப் திஸ்!” என்று வெடுக்கென்று சொன்னாள். கண்ணன் முகம் சுருங்கியது. “நான் உன் கணவன்!” என்றான். “இருந்தாலும்


குந்தியின் தந்திரம்

 

 வானத்திலே இருந்து மின்னல் ஒன்று ஓசையில்லாமல் இறங்கியதுபோல குந்திதேவியின் சிந்தனையிலே இந்த யோசனை பளிச்சென்று பூத்தது. இது அவளுக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. இந்த அபூர்வமான யோசனை ஏன் அவளுக்கு முன்பே உதிக்கவில்லை. இத்தனை காலமும் அவளை ஆட்டிவைத்த சிக்கலுக்க இவ்வளவு இலகுவான தீர்வா என்று அதிசயமாக இருந்தது. சாலிவாகன தடாகத்தின் அருகில் குந்தி தன் குமாரர்களோடு ஒரு வருடம்வரை தங்கியிருந்தாள். இங்கே தான் பீமன் இடும்பனைக் கொன்றான். அவனுடைய தங்கை இடும்பியோ பீமனுடைய யௌவன உடல்வாகைக் கண்டு


கற்பலங்காரம்

 

 1 காலையில் ஏழரை மணி இருக்கும். அரமனைத் தோட்டத்தினின்றும் புஷ்ப வாஸனை கமகமவென்று வந்துகொண்டிருந்தது. கிளிகள் கொஞ்சிக் குலாவியிருந்தன. கன்றுக் குட்டிகள் துள்ளியோடின. மான் கூட்டங்கள் மிரண்டு மிரண்டு தாவிப் பாய்ந்து கொண்டிருந்தன. எதிரில் ஏரிகரையில் கொக்குகளும், நாரைகளும் மீன்களைக் கொத்தித் தின்று கொண்டிருந்தன. ஏரியின்மீது பருந்துகள் வட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தன. கொக்குகளும் நாரைகளும் தின்ற மிகுதியைக் காகங்கள் கூட்டங்கூடி, உனக்கோ எனக்கோ என ஒன்றோடொன்று சண்டையிட்டு, இங்கும் அங்கும் குதித்துப் பொறுக்கிக் கொண்டிருந்தன. கத்தரி முதலான கீழ்ப்


கிரிக்கெட்டும் வேட்டைக்காரனும்

 

 கிரிக்கெட் விளையாடுவதையும் மறந்து, நாங்கள் வேட்டைக்காரன் மணி சொல்வதை வாயை பிளந்து கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம். “ஓருக்கா நான் மலையில தனியா நடந்து வந்துகிட்டிருக்கேன், நல்லா இருட்டிடுச்சு, அந்த பி.ஏ.பி வாய்க்கால தாண்டி வர்றப்ப ஒரு “காட்டுப்பன்னி” என்னைப்பார்த்து முறைச்சுகிட்டு நிக்குது, நான் மட்டும் லேசுப்பட்டவனா?. எங்கப்பா அந்த காலத்துல பெரிய வேட்டைக்காரரு, நானும் பெரிய வேட்டைக்காரன்தான், ஒன்ணு மட்டும் தெரிஞ்சுக்குங்க எந்த மிருகத்தைப்பார்த்தாலும் பயந்து போயிடக்கூடாது, நாமளா, அதுவா அப்படீன்னு பார்த்திடனும். அப்பத்தான் மிருகங்கள் எல்லாம் நம்மளை கண்டா