Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: January 2017

49 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கனவுகள்

 

 அம்மா ராகவ் சரியாகத் தூங்கி இரண்டு மாதங்கள் ஆகிறது. லேப்டாப் வந்ததில் இருந்து தான் இப்படி என்பது அவன் அம்மாவின் கருத்து. மகன் பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்ந்து இருக்கிறான், அவன் படிப்புக்கு உதவியாக இருக்குமென்று அவன் அப்பா அவனுக்கு ஒரு லேப்டாப் வாங்கித் தந்தார். அதோடு நிற்காது ஒரு internet data card-ம் வாங்கித் தந்தார். லேப்டாப் வந்ததில் இருந்து ராகவின் போக்கே மாறிவிட்டது. ஸ்கூல் படிக்கும் காலத்தில் மாலையில் நண்பர்களுடன் நன்றாக விளையாடுவான் ராகவ். கிரிகெட்


நாயன்மாரே…

 

 அன்று மாலை 6 மணியிருக்கும், தல்பீர் வழக்கம் போல் தேயிலை தொழிற்ச்சாலையில் பணியை முடித்து விட்டு மாலை வீடு திரும்பிகொண்டிருந்தான். தேயிலை எஸ்டேட்களை கடந்து ஓரு ஒற்றையடி பாதை நடக்க தொடங்கிய போது, கடந்த வாரம் குன்னுார் மார்க்கேட்டில் 600ரூபாய்க்கு வாங்கிய பழைய 1ஜி மொபைலின் அழைப்பு மணி, ஒலிக்க… அதை யெடுத்து பச்சை பட்டனை அழுத்திய கணம் அழைப்பில் அவனது மனைவி மனிஷா, இந்தியில் பேசிய வார்த்தைகள் என்ன என்பதை பிறர் கேட்க முடியா விட்டாலும்,


தோழி!

 

 “நேற்று ஏண்டி நீ நடைப் பயிற்சிக்கு வரலே?….” பூங்காவுக்குள் நுழைந்ததும் தோழிகள் மாற்றி மாற்றி சித்ராவைக் கேள்வி கேட்டார்கள்! “ அதை ஏண்டி கேட்கிறே?…எல்லாக் கடைகளிலும் ஆடி தள்ளுபடி போட்டிருங்காங்க! முதலிலேயே போனா நல்ல புடவைகளா ‘செலக்ட்’ பண்ணலாம்!…அதுதான் கடைவீதிக்குப் போயிட்டேன்!” “ அப்ப நீ எத்தனை புடவை எடுத்தே?……அதைச் சொல்லு முதலிலே!….” என்றார்கள் தோழிகள் எல்லோரும் ஆர்வத்துடன். “…….மூணு புடவைகள் எடுத்திட்டேன்… அற்புதமா அமைச்சிட்டது!…நீங்க எல்லாம் போகும் பொழுது எங்க வீட்டிற்கு வந்து பார்த்திட்டுப் போங்க!..”


மூன்று மகன்கள்

 

 வரதராஜன் அடுத்த மாதம் சென்னை சிவில் ஏவியேஷன் துறையிலிருந்து சீனியர் கம்யூனிகேஷன் ஆபீசராக ஓய்வு பெற்றுவிடுவார். முப்பத்தைந்து வருடங்களாக தொடர்ந்து வேலை பார்த்துவிட்டு ஐம்பத்திஎட்டு வயதில் ஓய்வு கொடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பும்போது, மனதுக்கு மிகவும் கஷ்டமாகத்தான் இருக்கிறது. அவர் அலுவலகத்திற்கு நடந்து செல்லும் தூரத்திலேயே மீனம்பாக்கத்தில் பெரிய வீடு ஒன்றை சிவில் ஏவியேஷன் குவார்ட்டர்ஸில் கொடுத்திருந்தனர். அந்த வசதியான வீட்டை பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றபின், மூன்று மாதத்தில் வரதராஜன் காலிசெய்து கொடுக்கவேண்டும். ஓய்வுபெறும் வருத்தத்தைவிட, அந்த வீட்டைக்


ஆவிகளின் ராஜ்யம்!

 

 ”புளியமரத்துக்கிட்டா போனா, ஆவி புடிச்சிக்கும்-ன்னு” சின்ன வயசில அம்மா சொன்னது அப்படியே மனசுல ஆழமா பதிஞ்சதல, புளியமர பக்கமே போக்கூடாது-ன்னு வைராக்கியமாய் இருந்த புண்ணியகோட்டிக்கு வந்த து சோதனை! ”பேய் காற்றுடன், பேய் மழையும் சுழற்றியடிக்க அவனின் வைராக்கியம் மழையில் கரைந்து வேறுவழியில்லாமல் அன்று புளியமரத்திடமே ஒதுங்கினான். ஒதுங்கிய நேரத்தில் மனதிற்குள்ளே….”ஆவிகள் உலாவி வருவதைப்போல நிழல் நிழலாக பிம்பங்கள் நடனமாடி அவனை இன்னும் பீதிக்குள்ளாக்கியது. மழையில் நனைந்ததால் உடம்பின் உதறலோடும், உள்ளத்தில் பீதியோடும் அவசரமாக வீட்டிற்குள் நுழைந்தான்.