Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: December 31, 2016

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சுருக்கும் ஊஞ்சலும்

 

 வெயில் கொளுத்துகிறது. ஆனிமாதத்து வெயில். மூச்சு விடவே சிரமமாக இருக்கிறது. இங்கே, கல்லாப் பெட்டியில் இருந்துகொண்டு பார்த்தால் கிட்டத்தட்ட கால்மைல் தூரத்துக்கு முன்னால் ‘கண்டிவீதி’ விரிகிறது. வீதியின் இடது ஓடத்தில், கடை வாசலிலிருந்து சுமார் நூறுஅடி தூரம் தள்ளி இந்த ஊரின் பெயரைத்தாங்கிய சிமெந்துப் பலகை ஒன்று வெள்ளையாகத் தெரிகிறது. அதன்மேல் இந்த வெளியிலிலும் இரண்டு காக்கைகள் உட்கார்ந்து கொண்டு கரைகின்றன. அந்தக் காக்கைகளின் சத்தம் சன்னமாக, காதுக்கு சிரமந்தருவதாக இருக்கிறது. சுறுசுறுப்பாக, அங்குமிங்கும் பறந்து திரிந்து,


காத்திருப்பு

 

 கடற்கரையில் அலைந்து கொண்டிருந்தேன். எத்தனை காலமாகி விட்டது இப்படி ஏகாந்தமாக கடற்கரையில் அலைவது. எப்படி வந்தேன் இங்கே? எங்கே யார் அழைத்து வந்தார்கள்? ஒன்றும் புரியவில்லை. இதுவரை எவ்வளவு நேரமாயிற்று? ஏன் பசிக்கவே இல்லை? எந்த கேள்விக்கும் விடை தர ஆளில்லை. அவரவர் கடல் அலைகளில் குழந்தைகுட்டிகளுடன் அலையில் கால் நனைத்து விளையாடுகிறார்கள். பார்த்து எத்தனை நாளாயிற்று. எனக்கும் அப்படி வாழத்தான் ஆசையாக இருந்தது. ஹூம் , எல்லாம் விதி. எனக்கு அந்தக் கொடுப்பினை இல்லை. திடீர்


இராமர் பதித்த அம்பு!

 

 காரை ஷெட்டில் விட்டுவிட்டு ஆனந்தர் மெல்ல நடந்து பங்களாவுக்குள் நுழைந்தபோது, பாலகாண்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. சோபாவில் அமர்ந்து மெய்மறந்து செவியுற்றுக் கொண்டிருந்த அவர் மனைவி பாலம்மாளையோ, அடக்க ஒடுக்கமாக நாற்காலியில் அமர்ந்து மிகவும் இலயிப்போடு எஜமானியம்மா வுக்கு இராமாயணம் படித்துச் சொல்லிக் கொண்டிருந்த ரஞ்சிதத்தையோ அவரது வருகை சிறிதும் பாதித்ததாகத் தெரிய வில்லை. அப்படியே ஓசையெழுப்பாமல், ஓரமாக நின்றார். இந்த ரஞ்சிதத்தின் குரலில்தான் எத்தனை இனிமை! தெளிவான உச்சரிப்புடன், ஏற்ற இறக்கம், நெளிவு சுளிவுகளோடு, உணர்ச்சி ததும்ப


பறிகொடுத்த பணம்

 

 கோயமுத்தூர் அவினாசி சாலையில் அமைந்துள்ள அந்த தேசியமாக்கப்பட்ட வங்கியில் காலை நேர பரபரப்பு தொற்றிக்கொண்டது, வாடிக்கையாளர்கள் உள்ளே வரத்தொடங்கிவிட்டனர். பத்துமணிக்கு வங்கி சேவைகள் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.மணி 9.45, தன்னுடைய நாற்காலியில் உட்காரப்போன காசாளர் கணேசன் மனதுக்குள் “அப்பனே கணேசா” இன்னைக்காவது கணக்கு வழக்குல எந்த பிரச்னையில்லாம, கள்ள நோட்டு எதுவும் வராம என் வேலய ஐஞ்சு மணிக்குள்ள முடிச்சுக்கொடுப்பா!வேண்டிக்கொண்டு தன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான்.அவன் அங்கிருந்தவாறே வங்கியின் வாசலை பார்க்க முடியும், அவினாசி சாலையையும் ஓரளவு பார்க்கமுடியும். கணேசன்


நூலகம்

 

 ஆவுடையப்பன் சாரை எனக்கு கடந்த பதினைந்து வருடங்களாக பழக்கம். அவருக்கு தற்போது வயது எழுபத்தி ஒன்பது. ஆனால் பார்ப்பதற்கு ஆறு அடி உயரத்தில் அறுபது வயதுக்குண்டான திடகாத்திரத்தோடு இருப்பார். இந்த வயதிலும் திம்மராஜபுரத்திலிருந்து பாளையங்கோட்டைக்கும், நெல்லை ஜங்க்ஷனுக்கும் அடிக்கடி சைக்கிளில் சென்று வருவார். அவருக்கு பி.பி., ஷுகர் போன்றவைகள் கிடையாது. தினசரி ஷேவ் செய்துகொண்டு, தலையை நேர்த்தியாகவாரி, பான்ட்ஸ் பவுடர் போட்டுக்கொண்டு மணக்க மணக்க இருப்பார். எப்போதும் வெள்ளை நிறத்தில்தான் உடைகள் அணிவார். புன்னகையுடன் இருப்பார். கணீரென்று