கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: November 2016

129 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஸரி ஸரி…

 

 ரமா அடுப்பில் ஏதோ கிளறிக்கொண்டிருந்தாள். மாணிக்கத்தை இன்னும் காணலை.‘பேருதான் மாணிக்கம். குணத்துல ஒன்ணுமில்லை. வீட்டுக்குக் காசு கொடுத்து 6 மாசமாச்சு. கார்ல சம்பாதிக்கிற காசு பூரா குடி, குடி… அப்படியே குடிச்சாலும் வந்தோமா, சோத்தைத் தின்னோமா, குப்புறப்படுத்து தூங்கின மானு இல்லாம வீடே அதிர்றமாதிரி கூச்சல், அடி உதை. கண்ணுல தென்படுறதையெல்லாம் போட்டு உடைப்பான். கஷ்டப்பட்டு காசு சேர்த்து வாங்கிவச்ச பொருளெல்லாம் கண்ணு முன்னாடியே சுக்கு நூறாக போயிடும். மாணிக்கத்துக்கு எதிர்த்துப் பேசினா பிடிக்காது. அதுக்காக பதில்


நான் சாமியாகப்போகின்றேன்!

 

 இருளைத்தோற்கடிக்க தன் கதிர்க்கால்களால் நட்சத்திரம் ஒவ்வொன்றையும் நசுக்கிக்கொண்டு நடந்துவந்தது சூரியன். அடித்த அலாரத்தை அழுப்புடன் அடித்து அணைத்துவிட்டு தூக்கத்தைத்தொடர்ந்தான் நிலவுக்கண்ணன். நல்லவேளை அலைபேசி அழைப்புமணி அவன் தூக்கத்தை மீண்டும் களைத்தது. தெரியாத இலக்கத்தில் இருந்து வந்த அழைப்பினைப்பார்த்ததும் “ஆகா யாரோ ஒரு பெண்தான் தன் அழகில் மயங்கி அழைக்கிறாள் ..” என்ற ஒரு சாதாரண ஆணின் சந்தோஷத்துடன் தூக்கம் களைந்தவனாய் எழுத்தவனுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.அழைத்தது ஒரு தவறி வந்த அழைப்பு. அதுவும் ஒரு ஆணின் அழைப்பு. நிமிர்ந்து


உணவு

 

 அந்த அடர்ந்த காட்டின் நதியோரம்….. நதி என்று சொல்வது சரியா என்று தோன்றவில்லை… காட்டாறு என்றே கொள்வோம்… அபரிமிதமாக தண்ணீர் ஓடிக் கொண்டிருந்தது…. கொஞ்சம் மேட்டிலிருந்து இறங்கும் பொழுது மீன்கள் துள்ளிக் குதித்து இறங்கியது…. கொஞ்சம் தூரத்தில் நிலம் சமனடைய நீரோட்டம் சற்று அமைதி அடைந்தது….. துள்ளிய மீன்கள் சுற்றி வலம் வந்து தன் கூட்டத்துடன் சற்று கரையருகே ஆராய்ச்சியில் இருந்தது…… தண்ணீரில் யாரங்கே ஒரு குச்சியை நட்டு வைத்தது…? இந்த நீரோட்டத்திலும் ஆடாது நிற்கும் குச்சி


பழைய புத்தகக் கடையும் ஓர் எழுத்தாளரும்!

 

 வடபழனி முருகன் கோயிலுக்குப் போகிற வழியில் இடதுபுறம் திரும்புகிற குறுக்குத்தெரு திருப்பத்தில் விவேகானந்தர் பழைய புத்தகக் கடை, புத்தக விரும்பிகளுக்குப் பிடித்தமான ஒரு சரணாலயம். எழுத்தாளர் மாடலனை அக்கடையில் அடிக்கடி காண முடியும். அங்குதான் புதையல் எனத்தக்க பல அரிய புத்தகங்களை அவர் வாங்க முடிந்திருக்கிறது. வடுவூரார் எழுதிய மேனகா முதலிய நாவல்கள், வை.மு.கோதைநாயகி அம்மாளின் நாவல்கள், தேவன் முதலில் எழுதிய முழுவதும் டெக்°ட் வடிவிலான, ஓவியர் ராஜு வாராவாரம் வரைந்த ஓரிரு படங்களுடன் கூடிய துப்பறியும்


காய்கறிக்காரி

 

 வாசலில் ஆண்டாள் யாருடனோ பேசிக் கொண்டிருக்கும் சத்தம் கேட்டு வெளியே வந்து பார்த்தேன். காய்கறிக்காரியிடம் பேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள். வீட்டிற்குள் திரும்ப நினைத்தவன் எதேச்சையாக அந்தக் காய்கறிக்காரியின் முகத்தைப் பார்த்து அதிர்ந்தேன். அசூசைப்பட்டேன். ‘ச்சை!…போயும் போயும் இவளிடமா காய் வாங்குகிறாள்?’ ‘ஆண்டாள்’ அழைத்தேன். ‘என்னங்க?….காபிதான் மேசை மேல் வச்சிட்டு வந்திருக்கேனில்ல?…அப்புறமென்ன?’ ‘அதில்லை…கொஞ்சம் இங்க வா’ ‘இருங்க!….காய்கறி வாங்கிட்டு வந்திடறேன்’ ‘ப்ச்…இப்ப வரப் போறியா இல்லையா?’ ‘அய்யோ!’ என்று சலித்துக் கொண்டவள் காய்கறிக்காரியிடம் ‘கொஞ்சம் இரும்மா…கூப்பிடறார்…கேட்டுட்டு வந்திடறேன்’ என்னை