கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: November 1, 2016

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

எழுபத்து நான்காம் எழுட்சிமான் எலிமாறன்

 

 “இதனால் மேல்கலிங்கத்து சோழிங்க மக்களுக்குத் தெரிவிப்பது என்னவென்றால், நமது மாமன்னர், பாரெல்லாம் பெருவெற்றி கண்ட பேரரசர், உலகை உலுக்கிய உத்தமர், மக்கள் போற்றும் மகேசன், எதிரிகள் அஞ்சும் எழுபத்து நான்காம் எழுட்சிமான் எலிமாறன் அவர்களுக்கு நாள்பட தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் தீராத வயிற்றுவலியை எவர் தீர்த்துவைக்கிறாரோ அவருக்கு தக்க சன்மானம் வழங்கப்படும்.” – அரண்மனை மதில் மேல் நின்று முரசு அடித்து பறைசாற்றினர். அந்த அறிவிப்பைக் கேட்டு மக்கள் நகைத்துக்கொண்டே கலைந்தனர். மேல்கலிங்கத்து சோழிங்கம், தென்னிந்தியாவின் ஒரு


மாறாட்டம்

 

 காலை 4 மணிக்கே அழைப்பானை வைத்திருந்தாள் பார்கவி.. கை பேசியிலிருந்து நாராசமாக எழுந்த ஒலியை கேட்டு பேருந்திலிருந்த அனைவரும் துயில் கலைந்து லேசான கடுப்புடனும் ‘உஸ்’சுடனும், முன்னர் படுத்திருந்த நிலையிலிருந்து சற்று உடம்பை அசைத்து கொண்டு வேறு நிலைக்கு மாறினர்.. அருகிலிருந்த கிருஷ்ணன் பயணம் முழுக்க தூங்கவே இல்லையெனினும், தூக்கம் கலைந்த பாவனையுடன், கை கடிகார மணியை பார்த்து கொண்டு ‘யோவ்.. ஏன் யா இப்பவே அலார்ம் வெச்சுருக்க.. இன்னும் நிறைய நாழி இருக்கே.. இப்போ தான்


ஆஃபர்

 

 தொலைக்காட்சி பார்த்துக்கொண்டிருந்த சேகரிடம், ‘எங்க ஸ்கூல்ல நேத்து ஒரு சின்னப் பிரச்னை…’ எனச் சொல்லிக்கொண்டே வந்து தரையில் உட்கார்ந்தாள் கோமதி. ‘ஹெச்.எம்-க்கும் உனக்குமா?’ ‘சீச்சீ… அந்த ஆளு ஒரு மண்ணாந்த. ஸ்கூல்ல என்ன நடக்குதுன்னே அவருக்குத் தெரியாது. வருவார்; தூங்குவார்; சாயங்காலம் வீட்டுக்குப் போய்டுவார். அதுக்குத்தான் அறுபதாயிரம் சம்பளம்.’ ‘பசங்க யாரையாவது அடிச்சுட்டியா, ரத்தக்காயம் எதுவும் ஆகிருச்சா?’ ‘என்னைப் பேசவிடுங்க. இல்லாட்டி டி.வி-யைப் பாருங்க. குறுக்கக் குறுக்கப் பேசிக்கிட்டு…’ – கோமதி முறைத்தாள். அப்போதும் தொலைக்காட்சியில் இருந்து


ஹரம்பி

 

 அந்த செய்தி என்னை மிகவும் பாதித்திருந்தது. ஒரு கணம் கணனித் திரையைப் பார்த்தபடி உறைந்து போயிருந்தேன். காரணம் நேற்றுத்தான் ஹரம்பிக்கு ஒரு லைக் போட்டு பிறந்த நாள் வாழ்த்துச் செய்தி அனுப்பியிருந்தேன். இப்பொழுதெல்லாம் முகநூல் இருப்பதால் உடனுக்குடன் வாழ்த்துச் செய்தி அனுப்பி எங்கள் விருப்பத்தைச் சொல்ல முடிகின்றது. 17 வது பிறந்த நாள் என்பதால் ஹரம்பியின் அழகான படத்தைப் போட்டு ஒரு லைக் போடுங்கள் என்று முகநூலில் பதிவு செய்திருந்தார்கள். சென்ற வருடம் ஸ்வீட் ஸிக்டீன் என்று


என் பெயரும் கிருஷ்ணன்

 

 இன்று அம்மாவிடமிருந்து தப்பிக்க முடியாது என்று என் வார்ட்ரோப் துணியை எடுத்து துவைக்கப் போடக் கிளம்பினேன். ஒரு சோம்பேறி ஞாயிற்றுக் கிழமையில் என்னுடைய உடுப்புகளை அலசிப் பிழிந்து உலர்த்தும் ஒரு எந்திரத்தின் வாயில் பத்து நாட்களாக தேங்கிப் போன துணிகளைப் போட எனக்கு அப்படி ஓர் அலுப்பு. உனக்குன்னு ஒருத்தி வந்தா தெரியும் என்ற தனது பாடல் வரிகளை அம்மா இப்போது குறைத்துக் கொண்டு வருகிறாள். நானும் அம்மாவுமான உலகில் சுருங்கி விடுவோமோ என்ற பயம் அவள்