Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2016

69 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

த பார்ட்டி (The பார்ட்டி)

 

 மஹாதேவன் நித்திரை வராமல் புரண்டு படுத்தார். வீட்டையண்டிய தெருவில் சட்டென்று இரு கார்கள் மோதிப் பெரிய சப்தம் போட்டதால் அவர் மனைவியும் சாடையாக விழித்துப் பரண்டு படுத்தாள். அவரைப் போலவே அவளும் நித்திரையின்றி அல்லற்படுகிறாள் என்று அவருக்குத் தெரியும். அவர்களின் கட்டிலுக்குப் பக்கத்திலிருந்த அலாம் குளொக்கில்,இரவு ஒருமணி நாற்பது நிமிடம் விழுகிறது. அவர் அந்த அறை மிகவும் சூடாக இருப்பதாக உணர்கிறார். ஆடிமாத கொடும் சூட்டில் லண்டன்; தெருக்களில்’தார்’ உருகுவதாக டெலிவிஷனிற் சொன்னார்கள். பல சிந்தனைகளால் அவர்


தூங்காத கண்ணென்று ஒன்று

 

 அலுவலகத்தில் இருந்து இரவு வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மா ஆரம்பித்தாள்… ”எல்லாம் என் நேரம். நான் என்ன சொன்னாலும்…” – அவள் மேற்கொண்டு சொன்ன எதையும் நான் காதில் வாங்கவே இல்லை. திருமணமான 30 வயதுப் பெண், கணவனுடன் சேர்ந்து வாழாமல் தனியே இருந்தால், அம்மாவின் புலம்பல்கள் எதுவாக இருக்கும் என உங்களுக்குத் தெரியும்தானே? இரவு உணவு சாப்பிட்டதும் அறைக்குத் திரும்பினேன். எட்வினின் நினைவு, கடந்த ஒரு வாரமாகவே மனதைப் போட்டுப் பிசைந்தது. இப்போது ஏன் அடிக்கடி அவன்


நினைவிலாடும் சுடர்

 

 அவளின் உடம்பு ஒன்றை அடிக்குள் சிறுத்து விட்டது. ரொம்பவும் சவுகரியம் என்பது போல் இருந்தது. மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு எங்காவது கொஞ்சம் எம்பி விட்டால் போதும் விறுவிறுவென்று நகர்ந்து போய் விட்டது. தரையில் எவ்வித சிரமமும் இல்லை. சட்டென உருண்டு போய் தேவையான இட்த்தில் நின்று விடுகிறது. மாடிப்படிகளில் உருண்டு போய் நின்று கொள்கிறது. இன்னும் கொஞ்சம் குதித்துப் போவதற்கு ஆயத்தம் செய்து விட்டால் போதும் எல்லாம் சுலபமாகிவிடும்.நகர்தல் இயல்பாகி விடும். இயல்பு என்பதை விட சுலபமாகிவிடும்.


போராட்டமே வாழ்க்கை

 

 என்னுடைய மொபைல் அடித்தது. எடுத்துப் பார்த்தேன். சுமதியின் பெயர் ஒளிர்ந்தது. எடுத்துப் பேசினேன். “ஹாய் கண்ணன், நான் சுமதி. இன்று இரவு டின்னருக்கு கோல்டன் பார்ம்ஸ் ஹோட்டலுக்கு வர முடியுமா? நமக்கு டேபிள் புக் பண்ணிட்டேன். உங்ககிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.” “என்ன விஷயம், இப்பவே சொல்லேன் சுமதி.” “ப்ளீஸ் நேர்ல வாங்க சொல்றேன்.” “ஓகே கண்டிப்பா வரேன்.” சுமதியும் நானும் பெங்களூரில் உள்ள அந்த பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் ஹெச்.ஆர். டிப்பார்ட்மென்டில் ஒன்றாக வேலை செய்தோம். நான் அப்போது


அலைகள் ஓய்வதில்லை !

 

 “வாங்க சார் ! “ என்ற பழக்கப்பட்ட குரல் தன்னை வரவேற்கவே நிமிர்ந்து பார்த்தான் கணேஷ்குமார். “ லதா நீயா.. நீ எங்கே …. ..?” “ என்னோட அக்கா வைதேகியைத்தான், பெண் பார்க்க நீங்க வந்திருக்கீங்க “ என மெதுவாக அவனுக்கு மட்டும் கேட்பதுபோல் லதா கூறினாள். ஒரே கம்பெனியில்தான் கணேஷ்குமாரும் லதாவும் வேலை பார்க்கிறார்கள். கணேஷ்குமார் உதவி மானேஜராகவும், லதா அங்கு டைபிஸ்ட்டாகவும் பணிபுரிகிறார்கள். இருவருமே கம்பெனியில் சொந்த வேலை இருப்பதாகவே ஒரே நாளில்