Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2016

69 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

காஞ்சனா

 

 நான் என் பதினாறாவது வயதில் முதல் சிகரெட் பிடித்தேன் என்று சொன்னால் நீங்கள் நிச்சயம் நம்புவீர்கள். ஆனால் அது தான் எனது கடைசி சிகரெட்டும் கூட என்று சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள். அது என் முக ராசி. காஞ்சனாவும் நம்பவில்லை என்பது தான் ரொம்ப வருத்தமான விஷயம். திருவல்லிக்கேணியில் நான் குடியிருந்த காலங்களின் ஹைலைட் என்று காஞ்சனாவைச் சொல்லலாம். அவளை நீக்கிவிட்டு என் திருவல்லிக்கேணி நினைவுகளைப் பார்த்தால் ஒரு யானையை உட்கார வைக்கும் அளவுக்கு வெற்றிடம் இருக்கும்.


அத்தமக செம்பருத்தி….

 

 புழுதிக்காட்டுல பூவு ஒண்ணு பூத்துச்சு.அத்தவயித்துல அழகா பொறந்தா ஆசமக செம்பருத்தி. செவசெவன்னு இருக்கும் அவ பாதம். இலவம் பஞ்சு மாதிரி மெத்து மெத்துன்னு இருக்கும் அந்த பட்டுப்பாதம். ரெண்டு தெருவுக்கு பந்தல் போட்டு நாப்பது கெடா வெட்டி எட்டு ஊருக்கு கறிச்சோறு போட்டு அசத்திபுட்டா அத்தக்காரி அஞ்சுகம். நாலு பந்தி சோறு தின்னுபுட்டு ரெண்டு சோடா குடிச்சப்பக்கூட தெரியாது செம்பருத்திதான் எம் பொஞ்சாதியா வரப்போறான்னு……. ஆத்துதண்ணி போல வெரசா ஓடிப்போச்சு வருசம் பதினெட்டு. ஆறடி உசர பனமரம்


காவல்

 

 அரசு விருந்தினர் மாளிகையின் பால்கனியில் நின்று கொண்டு தனக்கு அளிக்கப் பட்டிருந்த காவல் துறை பந்தோபஸ்தைக் கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தார் மத்திய மந்திரி தேவநாதன். கீழே பந்தோபஸ்துக் குழுவினருக்கு வெகு தீவிரமாய் கட்டளைகள் பிறப்பித்துக் கொண்டிருந்த அந்த உயரதிகாரியைச் சில நிமிடங்கள் உற்று நோக்கினார். அவர் நினைவுகள் பின்னோக்கி ஓடின. அப்போது… அதாவது பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு…இந்தத் தேவநாதன் ‘தேவா” என்கிற பெயரில் ஒரு ரவுடியாய்….பொறுக்கியாய்…சாராயச் சக்கரவர்த்தியாய் இருந்த போது தைரியமாய் அரெஸ்ட் செய்து அடித்துத் துவைத்து


கொள் எனும் சொல்ல்லும்மா

 

 - ஏ கிறுக்கு. அப்பாதாம்மா பேசறேன் . – வீட்டுக்குள்ளயா இருக்க? வாசலுக்கு வந்து பேசு. – எனக்கு நல்லா கேக்குது. – ம்… நல்லாருக்கே நல்லாருக்கேம்மா… பேரப்புள்ளீக சொகந்தான? – ம். இருக்கா. அவளுக்கென்ன? – நா வெளீல இருக்கேம்மா…. அம்மா வீட்லதே இருப்பா. – ஆமா… சலூன் கடைல பேப்பர் பாக்க வந்துருக்கேன். – ஆமாமா, வேல நாலுமணிக்கு முடிஞ்சிருதுல்ல. வீட்டுக்குப் போய்ட்டு வந்துட்டேன். சரி, நீங்கல்லாம் நல்லாருக்கீங்கள்ல? – மருமகெ? சரி சரி


சின்னம்மா

 

 காட்சி 1: ——– சார்…பஸ் எத்தன மணிக்கு எடுப்பீங்க 10:20 எத்தன மணிக்கு ஜெயங்கொண்டத்துல இருப்போம் 5 மணிக்கு இடையில ஆண்டிமடம் நிறுத்துவீங்களா… ஏறு…ஏறு…. என்னய்யா போவுலாமான்னு சூப்பர் பாக்கை பிரித்து வாயில் கொட்டினார் ஓட்டுநர். காட்சி 2: ——– எங்கம்மா இந்த நேரத்துல போற எங்கயாவது போறன் ஒங்களுக்கு என்ன?எந்த சொந்தமுமா எனக்கு இல்ல ஒரு நாளைக்கி ஒரு வூட்ல கஞ்சி குடிச்சாலும் ஆயிசு முடிஞ்சிடும். ஒங்கிட்டலாம் பேச முடியாது…எங்கயாவது போய் தொல நரம்பு பையொன்றில்


சங்கு மீன்

 

 ‘கோமதி காணாமல்போய் இன்றோடு 10 வருடங்கள் முடிந்துவிட்டன’ என சரஸ்வதி நினைத்துக்கொண்டிருந்த போதுதான், அவளிடம் இருந்து கடிதம் வந்தது. சரஸ்வதிக்கு உண்டான கோபத்தில் கடிதத்தைக் கிழித்துப்போட்டுவிட வேண்டும் என நினைத்தாள். ஆனால், அவளால் கிழிக்க முடியவில்லை. கோமதியின் கடிதம் அவளுக்குப் பதற்றத்தை உண்டாக்கியது. தன் கணவன் சண்முகத்திடம் அந்தக் கடிதத்தைக் கொடுத்துவிட்டாள். கடிதத்தில் இருந்த விலாசத்தைப் பார்த்தார் சண்முகம். அவரது தங்கை கோமதியின் கையெழுத்துதான். அவளின் கையெழுத்து அவருக்கு நன்றாகவே தெரியும். கோமதி, 10 வருடங்களுக்கு முன்னர்,


கறை படிந்தவர்கள்

 

 ‘இளம் வாசகர்களுக்குப் பிடித்தாக,ஆறுமாதம் தொடர்கதையாக வரத்தக்கதாக,அரசியல் கலக்காத ஒரு தொடர்கதை எழுதித்தருவாயா?’ பத்திரிகை ஆசிரியர் முரளி தனது பெரிய பற்கள் பளிச்சிடச் சிரித்தான்.அவனுக்கு முன்னாலுட்கார்ந்திருந்து அவன் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த அவனது நண்பன் கேசவன்,சிறிய புன்முறுவலைக் காட்டிக்கொண்டான். இருவரும் ஒருகாலத்தில் ஒன்றாகப்படித்தவர்கள்.அந்த ஒருகாலம் என்பது எத்தனையோ வருடங்களுக்கப்பாற்பட்டது.முரளி எப்போது லண்டன் வந்து சேர்ந்தான் என்று கேசவனுக்குத் தெரியாது. கேசவன் தனது படிப்பு விடயமாகத் தனது பதினெட்டுவயதில் லண்டனுககு வந்தவன்.எப்போதாவது இருந்து ஒரு கதையோ கட்டுரையோ எழுதுவான். அவன் பாலிய


பேசும் மனித உருப்படிவம் (Talking Menninquin)

 

 மோகனுக்குச் சிறுவயது முதற்கொண்டே பொம்மைகள் என்றாலே ப்ரியம். வழக்கத்தில் பெண் குழந்தைகள் தங்கள் பொம்மைகளுக்கு விதம் விதமான ஆடை அணிவித்து மகிழ்வது வழக்கம். ஆனால் மோகன் பெண் பிள்ளைகள் விளையாடுவதைப் போல் பொம்மைகளோடு விiளாயாடுவதைக் கண்டு பலர் அவனைக் கேலி செய்தார்கள். பெற்றோருக்கு மோகன் ஒரே மகன் என்றபடியால் செல்லம் கொடுத்து வளர்த்தார்கள். ஆதனால் அவன் எப்படி விளையாடினாலும் அவர்களுக்கு அதைப்பற்றி; கவலை இல்லை. அவன் கேட்டதை வாங்கிக் கொடுத்தார்கள். மோகன் படிப்பில் கவனம். தான படித்து


ஆவிகள் உலகம்

 

 மாரிமுத்து வாத்தியார் அமைதியானவர். பண்பு மிக்கவர். அரசு உயர் நிலைப் பள்ளியில் சென்ற வருடம் நல்லாசிரியர் விருது வாங்கி திருநெல்வேலி மாவட்ட கல்வியாளர்களால் போற்றப் பட்டவர். அவருக்கு வயது 47. இன்னமும் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை. அவருக்கு திருமணம் செய்து கொள்ள ஆசைதான். ஆனால் வாத்தியாரின் தந்தை சுடலைமுத்து பெண் பார்க்கிறேன் பேர்வழி என்று அடிக்கடி சொதப்பியதால் ஒன்றும் கைகூடி வரவில்லை. சுடலைமுத்துவிற்கு தற்போது வயது 72. சமீப காலங்களாகவே உடம்புக்கு முடியாமல் படுத்திருக்கிறார். இரண்டு மாதங்களுக்கு