Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2016

69 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பேய்களுக்கு யார் பயம்?

 

 வீடு வெறிச்சென்றிருக்கிறது. ‘இன்று வெளியில் நல்ல நல்ல வெயில் அடித்தது,வீட்டுக்காரர் வெளியிற் போயிருப்பார்கள்’ மகாதேவன் தனக்குத் தானே நினைத்துக்; கொள்கிறான். ‘வெள்ளைக்காரர்கள், உல்லாசமாக வெளியிற் செல்ல,எப்போது கொஞ்சம் வெயிலடிக்கிறது என்று ஏங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள்’ அவன் நினைவுகள் நீழ்கின்றன. வேலைக்குப் போய் வந்த களைப்பில்,தன் கட்டிலிற் படுத்தபடி, ‘பெரும்பாலான மக்கள் வார விடுமுறையைச் சந்தோசமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள், எங்களைப் போன்ற மாணவர்களால் அது முடியுமா?’ என்று யோசிக்கிறான். ‘கிழமை நாட்களிற் படிப்பு. வாரவிடுமுறையில் உழைப்பு’ அவனின் சிந்தனைகள் தொடர்கின்றன. பெருமூச்சு


டூவீலரை ஆன் செய்!…..செல்போனை ஆப் செய்!……

 

 “என்ன செல்வம்!…பேப்பர் ‘கட்டிங்’குகளை கை நிறைய வைத்துக் கொண்டு ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருக்கிறே?….” “ ஆமாண்டா…தமிழ் நாட்டில் சாலை விபத்துக்கள் பெருகி விட்டன…என்று காவல் துறை அடிக்கடி சொல்கிறது!…அது தொடர்பாக ஏன் எப்படி என்று ஒரு சின்ன ஆராய்ச்சி நடத்திப் பார்த்தேன்…ரிசல்ட் ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கு!..” “என்ன நீ கண்டு பிடிச்சே?.” என்று கிண்டலாகக் கேட்டான் நண்பன் சங்கர். “அதை நான் அப்புறம் சொல்கிறேன்!…ஜனவரி மாதம் முதல் வாரத்தில் பத்திரிகையில் வந்த சாலை விபத்துக்கள் பற்றிய ‘கட்டிங்’கள்


வெறும் கணக்கு

 

 தாமோதரன் மாமா வந்திருந்தார். காலை 6:30 மணிக்கு எங்களின் வீடு தேடி வருவது என்றால், அவர் அதிகாலை 4 மணிக்கே எழுந்து, வீட்டில் இருந்து கிளம்பியிருக்க வேண்டும். மாமாவின் வீடு, காட்டாங்கொளத்தூர் பகுதியில் இருந்தது. மின்சார ரயில் பிடித்துப் பயணித்து, கோடம்பாக்கத்தில் இறங்கி, நகரப் பேருந்து பிடித்து வடபழநி வந்து, வீடு தேடி நடந்து வந்திருக்க வேண்டும். அவரது முகத்தில் தூக்கமற்ற அசதியும் களைப்பும் படிந்திருந்தன. சோபாவில் கிடந்த நியூஸ் பேப்பரை எடுத்து ஒழுங்காக மடித்துவைத்துவிட்டு, ஓரமாக


உன் விரலை பிடித்து நடக்கும் நிமிடம் யாசிக்கிறேன்

 

 மின் விசிறி சத்தமில்லாமல் சுழன்று கொண்டிருந்தது. சிவராமன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தார். வெளிர் நீல நிறத்தில் வெள்ளையில் குறுக்குக் கோடுகள் போட்ட சட்டை அணிந்திருந்தார். எண்ணெய் வைத்த படிய வாரிய தலை. அவருக்கு முன்னால் செவ்வக வடிவில் பெரிய மேஜை . மேஜையின் இடது ஒரத்தில் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த காகிதங்கள் காற்றில் லேசாய் பட படத்துக் கொண்டிருந்தது. வலது பக்கத்தில் ப்ரொளன் நிற முன் அட்டை போட்ட கனமான புத்தகம் ஒன்றும், அதன் மேல்


தொலைந்தநட்பு

 

 நான்கு நாட்களாய் நான் ஊரில் இல்லை. சொந்த ஜோலியாய் கனியனூர் வரைக்கும் போயிட்டு இப்போதுதான் விட்டிற்குள் நுழைகிறேன். நுழையும் போதே பார்த்துவிட்டு என்னிடம் எதையோ சொல்வதற்காக பெரியவன் சுதாகர் விரைந்து வந்தான். பானு சத்தம் போட்டாள். “டேய்! மொதல்ல அவரு சாப்பிடட்டும். ராத்திரி என்ன சாப்பிட்டாரோ?.” “என்னம்மா விஷயம்?.”——ஒருத்தரும் வாயைத் திறக்கவில்லை. மருமகள்கள் இருவரும் சமையலறையின் வாயிலில் மவுனமாக நின்றிருந்தார்கள். சின்னவன் ஜனா புத்தகம் ஒன்றில் மூழ்கியிருந்தான். எல்லோரிடமும் ஒரு இறுக்கம் தெரிகிறது. நான் சாப்பிட காத்திருக்கும்