கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2016

69 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இதயம் இரும்போ!

 

 சீறிச் சுழன்றடித்தது பேய் மழை. பளீர், பளீர் என்று வானத்தில் கோடிழுக்கும் மின்னல்கள், அண்டமே அதிர்கிறாற் போல இடிச் சத்தம்! நள்ளிரவில், கொட்டும் மழையில், சொட்டச் சொட்ட நனைந்து கொண்டு விருட் விருட்டென்று ஓட்டமும் நடையுமாக ஓர் இளம்பெண் செல்வதென்றால்..? எவ்வளவு பெரிய பைத்தியக்காரி நான்? “போடீ போ! என்னிக்குமே திரும்பி வராதே! இந்த வீட்டில் அடியெடுத்து வைக்காதே! என்னைப் பொறுத்தவரை என் வயித்துல பொண்ணே பிறக்கலைன்னு நினைச்சுக்கறேன்…போ!” என்று ஆங்காரமாய்க் கூச்சலிட்டு, ஒரு வருடத்துக்கு முன்


ஒவ்வொன்றாய்த் திருடுகிறாய்

 

 பின்வரும் குறிப்புகளில் இருந்து, நான் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ளலாம்… எஃப்.எம் தொகுப்பாளினிக்கு மதியம் 12 மணி வெயிலில் போன் போட்டு, ‘குளிருதே… குளிருதே… உடம்பெல்லாம் உதறுதே…’ என்ற பாடலை ஒலிபரப்பச் சொல்லி, என் நண்பன் அரவிந்துக்கு டெடிகேட் செய்வேன் (அப்போதுதான் அரவிந்த் மறுநாள், ‘நெஞ்செல்லாம் சிதறுதே… நீ வேணும்னு கதறுதே…’ என்ற பாடலை எனக்கு டெடிகேட் செய்வான்). நீங்கள் நினைப்பது சரிதான். நான் படித்து முடித்துவிட்டு வீட்டில் சும்மா இருக்கிறேன். ஓர் ஆண், வேலை


அந்நியர்கள்

 

 லண்டன் 1995. சந்திரசேகரம் தனது வீட்டுக் கதவை இழுத்துப் பூட்டினான். வழக்கமாக அவனை வாசல் வரை வழியனுப்பவரும் அவன் மனைவியோ,’பை பை ப்பா’ என்று கைகாட்டி விடைகொடுக்கும் சின்ன மகன் மோகனோ இன்று மௌனமாகவிருந்தார்கள் அவன் தெருவில் இறங்கினான்.நவம்பர்மாதக் குளிர் காற்று காதில் உறைத்தது.காற்று பயங்கரமாகவிருந்தது. இலையுதிர்காலத் தாண்டவத்தில் மரத்திலிருந்த உதிர்ந்த இலைகள் தெருவை நிறைத்திருந்தது.பழுத்த இலைகள் பாதையில் பாய்விரித்துக்கிடக்க.இரவு பெய்தமழை அவற்றில் படிந்ததால்,இவன் கால் வைக்கும்போது சதக் சதக் என்ற சப்தத்தையுண்டாக்கியது. அவன் மனமும் இப்படித்தானிருக்கிறது.ஆத்திரம்


ரெளத்திரம் பழகாதே

 

 சுகுமாருக்கு அடிக்கடி கோபம் வரும். அந்தக் கோபத்தை உடனடியாக வெளிப்படுத்தி மற்றவர்களை ரணமாக்கி விடுவார். அதீதமான கோபத்தினால் அவர் இழந்தது ஏராளம். நல்ல சந்தர்ப்பங்களை, நல்ல மனிதர்களை இழந்து அவர் அடைந்த நஷ்டங்கள் அதிகம். ஆனால் சுகுமார் நேர்மையானவர். நேர்கோட்டில் வாழ்ந்து வருபவர். அவரையும், அவர் கோபத்தையும் புரிந்துகொண்ட ஒரே நபர் அவர் மனைவியின் தம்பி சுந்தர். அடிக்கடி ஏற்படும் கோபத்திலிருந்து சுகுமாரை மீட்க அவரை அழைத்துக்கொண்டு பெங்களூரிலுள்ள ஒரு பிரபல ஆசிரம சுவாமிஜியைப் பார்த்துவர சுகுமாரும்


திரைச்சீலை

 

 காலை 8.30 மணி…… “ஏண்டி மீனாட்சி…..வீட்டுக்குள்ளே துணி துவைக்காதேனு இங்க வரும்போதே சொன்னேன்ல” வாயில் பான்பராக்கை குதப்பி புளிச்சென்று செம்மண் தரையில் துப்பியவாறு உரக்கக் கத்தினாள் அந்த தடிமனான பெண்மணி. வீடு என்று அவள் கூறியது பத்துக்கு பத்தடி சின்ன குடிசையை. நகரத்தைவிட்டு ஒதுக்குப்புறமாக கருவேலமுள் மரங்களால் சூழப்பட்ட சற்றே மேடான செம்மண் நிலப்பரப்பில் சுமார் இருபது குடிசைகள் இருந்தன. ஒழுங்கே இல்லாமல் அவரவர் விருப்பப்படி குடிசை போட்டிருந்தார்கள். அனைத்து குடிசை வாயில்களிலும் கதவு என்ற பெயரில்