கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: October 21, 2016

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

திரைச்சீலை

 

 காலை 8.30 மணி…… “ஏண்டி மீனாட்சி…..வீட்டுக்குள்ளே துணி துவைக்காதேனு இங்க வரும்போதே சொன்னேன்ல” வாயில் பான்பராக்கை குதப்பி புளிச்சென்று செம்மண் தரையில் துப்பியவாறு உரக்கக் கத்தினாள் அந்த தடிமனான பெண்மணி. வீடு என்று அவள் கூறியது பத்துக்கு பத்தடி சின்ன குடிசையை. நகரத்தைவிட்டு ஒதுக்குப்புறமாக கருவேலமுள் மரங்களால் சூழப்பட்ட சற்றே மேடான செம்மண் நிலப்பரப்பில் சுமார் இருபது குடிசைகள் இருந்தன. ஒழுங்கே இல்லாமல் அவரவர் விருப்பப்படி குடிசை போட்டிருந்தார்கள். அனைத்து குடிசை வாயில்களிலும் கதவு என்ற பெயரில்


பேய்களுக்கு யார் பயம்?

 

 வீடு வெறிச்சென்றிருக்கிறது. ‘இன்று வெளியில் நல்ல நல்ல வெயில் அடித்தது,வீட்டுக்காரர் வெளியிற் போயிருப்பார்கள்’ மகாதேவன் தனக்குத் தானே நினைத்துக்; கொள்கிறான். ‘வெள்ளைக்காரர்கள், உல்லாசமாக வெளியிற் செல்ல,எப்போது கொஞ்சம் வெயிலடிக்கிறது என்று ஏங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள்’ அவன் நினைவுகள் நீழ்கின்றன. வேலைக்குப் போய் வந்த களைப்பில்,தன் கட்டிலிற் படுத்தபடி, ‘பெரும்பாலான மக்கள் வார விடுமுறையைச் சந்தோசமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள், எங்களைப் போன்ற மாணவர்களால் அது முடியுமா?’ என்று யோசிக்கிறான். ‘கிழமை நாட்களிற் படிப்பு. வாரவிடுமுறையில் உழைப்பு’ அவனின் சிந்தனைகள் தொடர்கின்றன. பெருமூச்சு


டூவீலரை ஆன் செய்!…..செல்போனை ஆப் செய்!……

 

 “என்ன செல்வம்!…பேப்பர் ‘கட்டிங்’குகளை கை நிறைய வைத்துக் கொண்டு ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருக்கிறே?….” “ ஆமாண்டா…தமிழ் நாட்டில் சாலை விபத்துக்கள் பெருகி விட்டன…என்று காவல் துறை அடிக்கடி சொல்கிறது!…அது தொடர்பாக ஏன் எப்படி என்று ஒரு சின்ன ஆராய்ச்சி நடத்திப் பார்த்தேன்…ரிசல்ட் ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கு!..” “என்ன நீ கண்டு பிடிச்சே?.” என்று கிண்டலாகக் கேட்டான் நண்பன் சங்கர். “அதை நான் அப்புறம் சொல்கிறேன்!…ஜனவரி மாதம் முதல் வாரத்தில் பத்திரிகையில் வந்த சாலை விபத்துக்கள் பற்றிய ‘கட்டிங்’கள்


வெறும் கணக்கு

 

 தாமோதரன் மாமா வந்திருந்தார். காலை 6:30 மணிக்கு எங்களின் வீடு தேடி வருவது என்றால், அவர் அதிகாலை 4 மணிக்கே எழுந்து, வீட்டில் இருந்து கிளம்பியிருக்க வேண்டும். மாமாவின் வீடு, காட்டாங்கொளத்தூர் பகுதியில் இருந்தது. மின்சார ரயில் பிடித்துப் பயணித்து, கோடம்பாக்கத்தில் இறங்கி, நகரப் பேருந்து பிடித்து வடபழநி வந்து, வீடு தேடி நடந்து வந்திருக்க வேண்டும். அவரது முகத்தில் தூக்கமற்ற அசதியும் களைப்பும் படிந்திருந்தன. சோபாவில் கிடந்த நியூஸ் பேப்பரை எடுத்து ஒழுங்காக மடித்துவைத்துவிட்டு, ஓரமாக


உன் விரலை பிடித்து நடக்கும் நிமிடம் யாசிக்கிறேன்

 

 மின் விசிறி சத்தமில்லாமல் சுழன்று கொண்டிருந்தது. சிவராமன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தார். வெளிர் நீல நிறத்தில் வெள்ளையில் குறுக்குக் கோடுகள் போட்ட சட்டை அணிந்திருந்தார். எண்ணெய் வைத்த படிய வாரிய தலை. அவருக்கு முன்னால் செவ்வக வடிவில் பெரிய மேஜை . மேஜையின் இடது ஒரத்தில் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த காகிதங்கள் காற்றில் லேசாய் பட படத்துக் கொண்டிருந்தது. வலது பக்கத்தில் ப்ரொளன் நிற முன் அட்டை போட்ட கனமான புத்தகம் ஒன்றும், அதன் மேல்