Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: July 2016

50 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

யுத்தன்

 

 கதவு தட்டப் பட்டது….. கண்கள் எரிய… மெல்லத் திறந்தவன்… கதவு விரிய பார்த்தான்….. திரும்பி மேசையில் இருந்த கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தான்… “ஓ…வெண்பனி வந்துட்டா போல…..”- என்று மனதுக்குள் துள்ளிய கன்னியை திறந்தபடியே எழுந்து ஓடிச் சென்று கதவைத் திறந்தான்….. ஒரே மூச்சில். கதவைத் திறந்த கனவைப் போல.. காலை மலரென பூத்து நின்றிருந்தாள் வெண்பனி… “இவள் மட்டும் எப்போதும் எப்படி இத்தனை மலர்ச்சியாக இருக்கிறாள்”- என்று நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில்……புன்னகை அள்ளி அணைத்து….. தூக்கி வந்து


அறிவு தோற்க வேண்டும்

 

 அன்று கொஞ்சம் ஸ்பெஷலாகவே சமைத்திருந்தாள் கற்பகம். மதியம் லேசாகத் தூறியது. பாட்டி வருவாளோ, மாட்டாளோ என்று சந்தேகம் வந்தது. தூறலில் நனைந்து கொண்டே பாட்டி வந்து சேர்ந்தாள். “தட்டில் சாப்பிடுவேளா? இலை வேண்டுமா?” என்று கேட்டாள் கற்பகம். “எல்லாம் தட்டில் சாப்பிடுவேன். இலைகிலை வேண்டாம்” என்றாள் பாட்டி. பருப்புக்கு நெய் ஊற்றியபோது நிமிர்ந்து பார்த்து லேசாகச் சிரித்தாள். அழுது விடுவாள் போலிருந்தது. “நெய் குத்திண்டு சாப்பிட்டு எத்தனையோ வருஷம் ஆச்சுடி” என்றாள். ‘என் பிரெண்ஸுக்கு எதிரில் என்னை


ஏழையின் பாதை

 

 ஊதல் காற்று உடம்பைத் துளைத்தெடுத்தது. தன்னுடைய ஒரே ஒரு போர்வையை-அது வீட்டில் படுக்கும்போதும், வெளியில் போகும்போதும் பாவிக்கும் ஒரே போர்வையை மூடிக்கொண்டு முருகன் நடந்தான். கிரவலும் களியும் கலந்த ரோட்டில் விரைவாக நடப்பது சிரமமாகவிருந்தது. தூறிக்கொண்டிருப்பது சாதாரண தூறல்தான்.எனினும்,நேற்றுவரை பெய்தது பெருமழை. அதனால் பாதையெல்லாம் சதக் சதக் என்றிருக்கிறது. அவசர தேவைக்கு,இந்த ரோட்டால் யாரும் டாக்சி கொண்டுவருவார்களா? முருகனுக்கு ஒரு பழைய சம்பவம் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. போன வருடமும் இப்படித்தான் பெருமழை பெய்தது. பக்கத்து வீட்டுப் பரமுவின்


திருவண்ணாமலை சுவாமிகள்

 

 திருவண்ணாமலை சுவாமிகள் பெங்களூர் வந்திருக்கிறாராம். நாளைக்கு 24ம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை வீட்டிற்கு வருவதாக தன் செகரட்டரியிடம் சொல்லி சந்தானத்திடம் சொல்லச் சொன்னாராம். சுவாமிகளின் செகரட்டரி இப்பதான் சந்தானத்திற்கு போன் பண்ணிச் சொன்னார். இந்த நேரம் பார்த்து அவரின் அருமை மனைவி கமலா தன் தாயாருக்கு உடம்பு சரியில்லை என்று ஸ்ரீரங்கம் சென்று விட்டாள். மூன்று நாட்கள் கழித்துதான் திரும்பி வருவாள். மனைவி வீட்டில் இல்லாவிட்டாலும் சுவாமிகளை வரவேற்று மரியாதை செய்ய சந்தானம் தயாரானார். சுவாமிகள் அவருக்கு நன்கு


டவுன் பஸ்

 

 வாசலில் வந்து நிற்பவனைப் பார்த்த சுப்ரமணி, “”யாரோ ஆள் கெடச்சுட்டாங்க போலிருக்கு” என்றான். கோபால் பின் பக்கம் தலையைத் திருப்ப முயன்று பின் அக்கறையெடுத்துக் கொள்ளாதவன் போல் அப்படியே நின்றான். பனியன் கம்பனிக்கென்றான இயந்திரங்கள் ஓடும் சப்தம் ரீங்காரமாய் கேட்டது. உயிரைப் பிடித்துக் கொண்டு ஓடுகிறவனின் மூச்சிரைப்பு போல அது சுப்ரமணிக்கு இப்போதெல்லாம் படுகிறது. மூச்சிரைத்தபடி ஏதோ வாகனம் பின்பக்கம் ஓடிப்போயிற்று. “”என்ன நின்னுட்டே? உள்ளே வர்றது.. நீ யாரைக் கூட்டிட்டு வந்தாலும் வரவேற்க மொதலாளிதா இருக்காறே?”