Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: July 2016

50 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பரிமளத்தின் தாலி

 

 “காடு வா வா என்கிறது வீடு போ போ என்கிறது” “இந்த வயசிளயும் இந்தக் கிழவிக்கு இதெல்லாம் தேவையா ? கமலா பரிமளத்துக்கு விளங்கியும் விளங்காமல் இருக்கும் படியாக அடிக்கடி சொல்லும் வார்த்தைகள் இவை. கமலா பரிமளத்தின் மகள்தான். அந்தக்காலத்தில் அம்பிளாந்துறையில் இருந்த பணக்காரக் குடும்பங்களில் ஒன்றுதான் பரிமளத்தின் குடும்பம். பல வியாபாரம் செய்திருந்தாலும் அதிகம் உழைத்தது நெல் வியாபாரத்தில்தான். சொந்தமா ரெண்டு லொறி வைத்திருந்தார். இந்தப் பாழாய்ப்போன யுத்தம் வந்துதான் எல்லாத்தையும் மாற்றிப்போட்டது. 1986 ம்


நாட்காட்டி

 

 காவ்யா, என்ன ஒரே ஹேப்பியா இருக்க போல தெரீது, ம்… எஞ்சாய் எஞ்சாய் என்று ஊக்கப்படுத்தினாள் தோழி ஜான்சி. கண்டிப்பா, மெடிக்கல் காலேஜ்ல படிக்கப் போறா, சந்தோசப்படாம… என்று இன்னொரு தோழி மீராவும் ஊக்கப்படுத்தினாள். தேங்க் யு ஆல், வாங்க எல்லாம் காஃபி சாப்ட்டுட்டே பேசலாம் என்று காவ்யா இருவரையும் வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றாள். வாம்மா ஜானு, மீரா@ அம்மா எப்டிடா இருக்காங்க மீரா என்று காவ்யாவின் தாய் சந்தியா கேட்டாள். ம்… அப்டியேதா இருக்காங்க ஆன்ட்டி,


ஞானப் பறவைகளின் கதை

 

 மார்கண்டேய புராணம் ஞான பட்சிகளின் கதையோடு ஆரம்பமாகிறது. மகாபாரதக் கதை முழுவதும் வியாச பகவானிடம் கேட்டறிந்த ஜைமினி முனிவருக்கு சில சந்தேகங்கள் மீதமிருந்தன. அவற்றை வியாசரிடமே கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று எண்ணினாலும் அதற்கான அவகாசம் கிடைக்கவில்லை. ஒரு முறை ஜைமினி முனிவர் மார்கண்டேய முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று “மகரிஷியே! எனக்கு மகாபாரதத்தில் சில சந்தேகங்கள் உள்ளன. ரகசியமாக உள்ள சில சாஸ்திர தத்துவங்களை தெரிந்துகொள்வதற்காக உங்களிடம் வந்துள்ளேன். அவற்றை நீங்கள் தீர்க்க வேண்டும்” என்று கேட்டு


கோடை மழை

 

 வெயில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது… “கல்யாணத்தைக் செஞ்சு பார்…. வீட்டைக் கட்டிப் பார்….” என்று எங்கோ… எப்போதோ யாரோ கூறியது ஞாபகத்தில்… நீர் சொட்டி வியர்க்குள் ஆவியானது… அவன்… பின்னால் மாட்டிய பேக்கோடு தலையில் கவிழ்த்திய கவசத்தோடு… கழுத்து நசநசக்க…. முதுகில்.. சட்டை ஒட்ட… இரு சக்கர வாகனத்தில்… நகரத்தின்… வாசல் கடந்து…. வெகு தூரத்தில் சென்று கொண்டிருந்தான்…. “இங்க தான…..சொன்னாங்க…”- என்று முணங்கிய மூளைக்குள்…. புழுங்கி தவித்த.. சூட்டை அணைக்கவே முடியாத தார் சாலையில்…. சுருண்டு கிடக்கும்….மொட்டை


தொடாத எல்லை

 

 ‘நாங்கள் பயணம் செய்த கூட்ஸ் வண்டி மலாயா எல்லையைத் தாண்டி சயாமில் நுழைந்தபோது பிற்பகல் மணி ஒன்று. இராமு, சுப்பன், வேலு இன்னும் பலரும் பசி மயக்கத்தில் சுருண்டு கிடந்தார்கள். எனக்கும் கடுமையான பசி. தாங்க முடியவில்லை. “குர்ரா..குர்ரா” ஒரு முரட்டு ஜப்பான்காரன் கையில் நீண்ட கத்தியோடு வந்து எங்களைக் கீழே இறங்கச் சொன்னான். அவனின் குரலிலிருந்த முரட்டுத்தனம் எங்களைப் பயமுறுத்தியது. “சீக்கிரம் இறங்குங்க. இல்லாட்டி இந்த கட்டயன் வெட்டிப்புடுவான்.” யாரோ எங்கள் பின்னாலிருந்து கத்தினார்கள். கீழே


முதலிரவுக்கு அடுத்தநாள்

 

 (வாசர்களின் கவனத்திற்கு, கதையில் சில பகுதிகள் 18+ வயதிற்கு மேற்பட்டவர்க்கு மட்டுமே) பாவம் அந்த மாடு! சூடு தாங்காமல் அலறிக்கொண்டிருக்கிறது.அதன் கால்களைக் கட்டி,மாடு அசையமுடியாமற் பண்ணியிருக்கிறார்களா? அல்லது,கழுத்தில் கயிறு மாட்டி,மரத்துடன் பிணைத்திருக்கிறார்களா? அந்த மாட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்,தன் உரிமையின் பிரதிபலிப்பை நிலை நாட்ட வாயில்லாப் பிராணிக்குக் குறி போட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். குறிபோடப்படும் மாட்டின் வேதனையைப் புரிந்ததோ இல்லையோ மற்ற மாடுகள் வைக்கோலை மென்றபடி இந்தக் கோரக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன.அவைகளிற் பெரும்பாலானவை அப்படியான சடங்குகளுக்கு முகம் கொடுத்தவை.. ‘இப்படித்தான் உங்கள்


சாத்தானை வென்ற சரித்திரங்கள்

 

 மலை நாட்டில் ஒரு கண்டக்டராக நெடுங்காலம் வேலை பார்த்து வந்த சிதம்பரநாதன் தோட்டத்துரையோடு ஏற்பட்ட மனஸ்தாபத்தினால் அந்த வேலையை ஒரு பொருட்டாக நம்பாமல் தூக்கி எறிந்து விட்டுச் சுதந்திரப் போக்குள்ள இலட்சிய மனம் கொண்ட ஒரு வீர இளைஞனாய் தனது சொந்த ஊரான ஏழாலைக்கு வந்து களம் இறங்கிய நேரம். அப்போது அவன் தன் அக்கா வீட்டிலேயே தங்கி இருந்தான் வேறு புகலிடம் இல்லை அவனுக்கு பிறந்ததிலிருந்தே அவன் அனாதை தான் அக்காவும் இல்லாமல் போயிருந்தால் என்றோ


இறப்பு

 

 அய்யோ, இது என்ன கொடுமை? நான் இறந்து விட்டேன். படுக்கையின் மீது அசைவற்று கிடக்கிறேன். என் மனைவி காயத்ரி கையில் மொபைலை வைத்துக்கொண்டு யார் யாருக்கோ போன் செய்து அழுது கொண்டிருக்கிறாள். என் ஆறு வயது மகன் கார்த்தியும், நான்கு வயது மகள் ஹரிணியும் விவரம் புரியாது அம்மா அழுவதால் அவள் காலைக் கட்டிக்கொண்டு அழுகிறார்கள். இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் தெருவிலுள்ள அனைவரும் என்னைப் பார்க்க கூடி விட்டனர். இவர்கள் கூடி அழுவது எனக்கு நன்றாகக் கேட்கிறது.


தங்கராசு!

 

 தங்கராசை நீண்ட வருடங்களுக்குப்பிறகு எங்க ஊரில் பார்த்தேன். ஊருக்கு ஒரு வேலையாக வந்திருந்த நான், அந்த வேலையை முடித்துவிட்டு மாலை மதுரை செல்லும் பேருந்திற்காக காத்திருந்த பொழுது தங்கராசை எதேச்சையாக பார்த்தேன். அடையாளம் கண்டுகொண்டு அதே தயக்கத்துடன் அருகில் வந்தான். “எப்படி இருக்க தங்கராசு?” என்றேன். அவன் சொன்ன பதிலை கேட்டவுடன் முதலில் எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை! அவன் வார்த்தையிலும் முகம் காட்டிய உணர்ச்சிகளிலும் கோபம இல்லை. ஆனால் ஒரு ஆதங்கமும், ஏமாற்றமும் தெரிந்தது. எதற்க்காக அப்படி


திற

 

 பயணிகளின்கனிவான கவனத்திற்கு. திண்டிவனம், மயிலாடுதுறை, தஞ்சாவூர் வழியாக மன்னார்குடி வரை செல்லும் மன்னை எக்ஸ்பிரஸ் ஒன்பது மணிக்கு மூன்றாவது நடைப்பாதைக்கு வந்து சேரும் என எதிர்ப்பார்க்கப்படுகிறது………………. அறிவிப்பை கேட்டதும் நடைமேடையில் மனிதத்தலைகள் மொய்க்கத்தொடங்கின. சாவிக்கொடுக்கப்பட்ட பொம்மைகளைப்போலபயணிகள் அதற்கும் இதற்குமாக நடந்தார்கள். மேடையின் விளம்பில் நின்று கொண்டு உடலின் முழு பலத்தையும் கால் கட்டை விரலில்இறக்கி ரயில் வருகிறதா……….? என ஆவல் பொங்கப்பார்த்தார்கள்.அவசரம் அவசரமாக தேனீர் அருந்துவதும், முகம் கழுவதுமாக சிலர். பொதிகளை முதுகில் சுமந்துகொண்டும் இரண்டொரு முறை