கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: July 15, 2016

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தொப்பை!

 

  அந்தக் காலத்தில் வயசானவங்கதான் திண்ணையில் உட்கார்ந்து கொண்டு, வெற்றிலையை மென்று கொண்டே அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருப்பார்கள் என்று கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம்! இந்தக் காலத்துப் பசங்க சில சினிமாக்களைப் பார்த்து விட்டு மதில் மேல் உட்கார்ந்து கொண்டு அரட்டை அடிக்க ஆரம்பித்து விட்டாங்க! அன்று மாலை நாலு பேர் சேர்ந்ததும் மதில் மேல் உட்கார்ந்து கொண்டு அரட்டைக் கச்சேரியை ஆரம்பித்து விட்டார்கள். செல்வம் தான் முதலில் ஆரம்பிச்சான். அவனுக்கு சினிமா நடிகர்கள் என்றாலே பிடிக்காது.. “வர வர


ஜெசிந்தாக்கும் எனக்கும் டும் டும் டும்

 

 என்ர பக்கத்தில இருந்த பெடியன் ஓட பக்தி கதைகளில இருக்கிற ஆழமான சிந்தனைகள் பற்றி ஒரு கீதை ஒன்னு அவனுக்கு குடுத்திட்டு இருந்தன். அவனுக்கு புரியுதோ இல்லையோ அப்பியோடா உண்மையாவா என்டு ரியாக்சன் குடுத்துக்கொண்டு நின்டான். மத்த பெடியங்கள் பெட்டைகள் அவையவை அவையவைக்கு தெரிஞ்சத அலம்பிட்டு இருந்தாங்கள். அப்ப வகுப்பே எங்கட சாகவச்சேரி சந்தை போல அவளவு அமைதியா இருந்திச்சு (ஹீ ஹீ ). ஒருத்தன் சந்தோசமா இருந்திட கூடாதே அடுத்தவனுக்கு வயிறு எரிஞ்சுடுமே அப்பிடி பக்கதில


தணிகாசலத்தின் இறுதி யாத்திரை

 

 தணிகாசலம் இப்பவோ அப்பவோ என்று இழுத்துக்கொண்டு உள்ளார். அவரின் மகள்கள், மருமகன்கள்,சொந்த பந்தங்கள் அனைவரும் வந்து விட்டார்கள், ஆனால் அவர்தான் இந்த உலகத்தின் பந்த பாசத்திலிருந்து விடைபெற மறுத்து யாருக்கோ காத்திருக்கிறார். தணிகாசலத்துக்கு மாமன் முறை ஆகவேண்டும் ராமசாமி, அவர் ஒரு யோசனை சொல்கிறார். அதன்படி தணிகாசலத்தின் காதருகே சில்லறை காசுகளின் சத்தத்தை உண்டாக்கி பார்க்கிறார்கள், பிரயோசனைப்படவில்லை, பிறகு மண்ணின் மீது பாசம் கொண்டிருப்பதால் சிறிது மண்ணை கலக்கி ஒரு சொட்டு அவர் வாயில் ஊற்றுகிறார்கள். அதற்கும்


கையூட்டு

 

 அன்று ஜனவரி 26, காலை ஏழரை மணி அதாவது நம் இந்திய திருநாட்டின் குடியரசு தினம். அரசு ஆண்கள் கலைக் கல்லூரியில் குடியரசு விழாவை சிறப்பாகக் கொண்டாட கல்லூரி முதல்வரும், மாணவத் தலைவனும் சிறப்பு நிகழ்ச்சி ஒன்றை ஏற்பாடு செய்து, அதற்கு இன்ஸ்பெக்டர் விஷ்ணுவர்த்தனை சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்திருந்தனர். விழா தொடங்க சிறிது நேரமே இருந்தாலும், ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும் காத்திருந்தனர் (வகுப்புக்கு ஒழுங்காக வராதவர்கள்கூட வந்திருந்தனர்). அடுத்த சில நிமிடங்களில் புல்லட் சத்தம் காதை அடைக்க, இன்ஸ்பெக்டர்


தாய்

 

 ‘அப்பா, இனிமேல் நா அந்த வீட்டுல இருக்கமுடியாது, என்னை இப்பவே வந்து கூட்டிக்கிட்டுப்போங்க’ மகள் யாழினி கூறியதைக்கேட்டதும் அதிர்ந்துதான் போனான் சுப்பரமணியம். தான் ஓட்டிக்கொண்டிருந்த கம்பெனியின் வேனை பி.ஐ.ஈ. நெடுஞ்சாலையின் ஓரமாகச் சிக்னெலைப் போட்டு நிறுத்திவிட்டு, ‘இப்ப என்ன ஆச்சு?’ ‘முடியலப்பா, இனிமே நா அங்க போகமாட்டேன், பள்ளி முடிஞ்சு பஸ் ஸ்டோப்புல வேய்ட் பண்றேன்’ அவனின் பதிலுக்குக்கூட காத்திராமல் போனை வைத்துவிட்டாள். என்ன செய்வது என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. மணியைப் பார்த்தான். மணி 6.30. பள்ளி