Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: March 2016

68 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மண் குதிரைகள்

 

 அன்றும் அந்த சம்பவத்தை மந்தாகினி காண நேரிட்டது. குமார் மானேஜரின் தனியறையிலிருந்த தொலை பேசி எண்களை சுழற்றிக் கொண்டிருந்தான். மானேஜர் இல்லாத சமயங்களில் அவனது இந்த வித்தியாசமான செயல் அவளுக்குப் பெரிய புதிராக இருந்தது. அதாவது, குமார் தொலைபேசியின் எண்களை மட்டும் சுழற்றிவிட்டு, தொடர்ந்து ரிசீவரை காதில் வைத்தபடி ஒன்றுமே பேசாது சற்று நேரம் இருப்பான். பின் ரிசீவரை வைத்துவிட்டு அறையிலிருந்து பூனை போல் வெளியேறி தன் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்து விடுவான். அனால் ஒரு நாள்


அவசரப் புத்தி

 

 எனது கருப்பு நிற இன்னோவா காரை நுங்கம்பாக்கத்திலிருக்கும் நான் தங்கியிருந்த விடுதியிலிருந்து கிளப்பினேன். எப்போதும் சாதுவாக காரை இயக்கும் நான்.. இம்முறை அவசர கதியில் தப்பித்தோடும் மனப்பான்மையோடு..ரோடு தாங்காத வேகத்தில் இயக்கினேன். சிக்னலை மதிக்கவில்லை. சிவப்பு வண்ணமெல்லாம் எனக்கு ’நின்றுவிடாதே.. போ போ’ என்பதுபோல பச்சையாகவே தோன்றியது.. வேகம்.. அதிவேகம்.. இந்த சென்னையை விட்டு ஓடிவிடும் வேகம்….. விரட்டினேன்.. அதிவேகமாக விரட்டினேன். சென்னை எக்மோர் இரயில் நிலையம் செல்லவேண்டிய அவசரம். அவளும் என்னுடன் வரப்போகிறாள் என்கிற இன்பம்,


முகாமில் இருப்பவன்

 

 கைத்தொலைபேசி தலைமாட்டில் கிணுகிணுத்தது. வலதுகையை போர்வைக்குள்ளால் வெளியேவிட்டு அதைஎடுத்து அழுத்தி, யாரென்று பார்க்காமலேயே காதில்பொருத்தினான் வேந்தன். “என்னடா நித்திரையே…குழப்பிட்டன்போல……” “இல்லதனுக்கா…அப்போத முழிச்சிட்டன்….எழும்பித்தான் என்ன செய்யிறதெண்டுபோட்டு சும்மா படுத்திருக்கிறன்…..சொல்லுங்கோ……” “உப்பிடியே படுத்து படுத்து கிடந்து என்ன செய்யப்போறாய்?…அம்மாவோடை கதைச்சனியே…..” “இல்ல….” “ம்…அதுகள் உன்னை இஞ்ச அனுப்பிப்போட்டு…அங்கை என்னபாடுபடுங்கள்…ஒருக்கா ரெலிபோன் எடுத்துகதைச்சால் என்னடா?….” “இஞ்சயிருந்து கதைக்க கனக்ககாசு வெட்டுமக்கா….அவைக்கு என்ரநிலைமை விளங்காது..போன் எடுத்தால் வையாயினம்…” “அதுக்காக கதைக்காமல் இருக்கிறதே…அதுசரி காலமை என்ன சாப்பாடு….” “இன்னமும் கட்டிலைவிட்டு எழும்பேல்லை…பிறகு என்ன சாப்பாடு


வாசகன்!

 

 சமீப காலத்தில் பூரணி என்ற எழுத்தாளருடைய சிறுகதைகள் , கவிதைகள் கண்ணியமிக்க வார ,மாத இதழ்களில் பிரசுரமாயின. அந்த பெண் எழுத்தாளர் பூரணி விளம்பரத்தையெல்லாம் விரும்புவதில்லை. அவர் தன்னுடைய ஆத்ம திருப்திக்ககதான் எழுதுவதாக தன்னுடைய நெருங்கிய நண்பர்களிடமெல்லாம் கூறுவார். அவருடைய படைப்புகளில் எல்லாம் சமூத்திற்கான உபயோகமுள்ள கருத்துக்கள் இடம் பெற்றிருக்கும். எனவே ரமணிக்கு பூரணியின் படைப்புகளை ஆர்வமுடன் படிக்க ஆரம்பித்தான் என்பதைவிட, அந்த பெண் எழுத்தாளர் பூரணியின் எழுத்துக்களை காதலித்தான் என்றுதான் கூறவேண்டும். . பூரணியின் புதுக்கவிதைகள்,


மகன்களை காட்டுக்கு அனுப்பிய மூன்று அம்மாக்கள்

 

 மகன்களை காட்டுக்கு அனுப்பிய மூன்று அம்மாக்கள் மிக உயர்ந்தவர்களாக பெரியோர்களால் போற்றபடுகிறார்கள். யார் அந்த உத்தம தாய்மார்கள்? ராமாயணத்தில் லக்ஷ்மணனின் தாயான சுமித்திரை. பாகவதத்தில் துருவனின் தாய் சுநீதி. மார்கண்டேய புராணத்தில் வரும் இளவரசி மதாலசா. இந்த மூன்று தாய்மார்களும் உலக வழக்கப்படி சாதாரண கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால் இப்படியும் செய்வார்களா என்று தோன்றும். ஆனால் தன் பிள்ளைகளுக்கு மிக உயர்ந்த பதவியான வைகுந்தப் பதவியை பெற்று தருவதில் மிக மும்முரமாக இருந்த தாய்மார்கள் இவர்கள். ராமரும், சீதையும்


கணவனே கடவுளாக…

 

 “பளார்” எனக் கன்னத்தில் மேலாளர் சந்தானம் அறைந்ததும், ஒரு நிமிடம் கலங்கிப் போனான் சங்கர். அப்படியே வெளியே வந்து தன் இடத்தில் அமர்ந்தான். சிறிது நேரம் கழித்துச்சுயநினைவுக்கு வந்தான். அடுத்த இரண்டு நாட்கள் அலுவலகம் வரவில்லை. மேலிடத்தில் புகார் செய்யலாமா என்று யோசித்தான் சங்கர். அதனால் தன்னுடைய பதவி உயர்வு பாதிக்கும் எனத் தோன்றியதால்,அடுத்த நாள் ஞாயிறு விடுமுறை என்பதால் மேலாளர் வீட்டில் இருப்பார். நேரில் வீட்டுக்குச் சென்று பேசலாம் என்று முடிவு செய்து தூங்கிப் போனான்.


இவரும் அவளும்

 

 அண்ணா தன் அழுகையை என்னிடம் மறைக்கப் பார்க்கிறார். எனக்கோ, அவருக்குத் தர்மசங்கடத்தையுண்டாக்க விரும்பாமல்,,அவரின் கண்ணீரைக்கண்டும் காணாதமாதிரிப் பாவனை செய்ய வேண்டிக் கிடக்கிறது. அண்ணா சொல்லும் விடயங்களால் நான்தான் அழுது துடிக்கவேண்டியவள். அவர் எனக்கு முன்னால் கண்கலங்கப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். அதிலொன்று, அவர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் விடயங்களால்,அவர் எதிர்பார்த்து வந்தமாதிரி, நான் குமுறாமல் இருப்பதைப்பார்த்த எரிச்சலாகவுமிருக்கலாம். என்னிடம் அவர் சொல்ல வேண்டியதை,அவர் எத்தனைதரம் தன் மனதுக்குள் ஒத்திகை பார்த்திருப்பார் என்று எனக்குத் தெரியும். திருமணங்களும்,அதைத் தொடரும் வாழ்க்கையமைப்பும்


நடிகையின் கோபம்!

 

 பிரபல வாரப் பத்திரிகையின் நிருபர், காவல் துறை தேடிக் கொண்டிருந்த மோசடிக் கம்பெனி விளம்பரங்களில் மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும்படி பல டி.வி. விளம்பரங்களில் நடித்த அந்த நடிகையிடம் பேட்டி எடுத்தார். “ மேடம்!…கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் கோடி ரூபாயை பொது மக்களிடம் ஏமாற்றி மோசடி செய்திருக்கிறது இந்தக் கம்பெனி…இந்தக் கம்பெனி அறிவித்த திட்டங்களைப் பார்த்தாலேயே அது நடைமுறைக்கு சாத்தியம் இல்லாதது என்பது தெரியும்!…உங்க ரசிகர்கள் உங்க மேல ரொம்ப நம்பிக்கை வச்சிருக்காங்க!…..அவங்க மத்தியிலே நீங்க அவங்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும்படி


அழுகை

 

 தேவநேயப் பாவாணர் நூலக அரங்கில் நூல் வெளியீட்டு விழா நிறைவடைந்தபோது இரவு 10 மணியாகிவிட்டது. வெக் வெக்கென எட்டு வைத்துப் பேருந்து நிலையத்தை நோக்கி நடந்தேன். நான் போவதற்கும் பம்மல் செல்லும் கடைசிப் பேருந்து வருவதற்கும் சரியாக இருந்தது. எப்பதான் ஒட்டுவார்களோ? எப்பதான் கிழிப்பார்களோ? தெரியாது. பேருந்தின் பின்புறம் முழுவதும் சுவரொட்டியின் கிழிசல்கள். தாவிக் குதித்து நுழைந்தேன். அதிசயமாய் சன்னல் ஓரமாக உட்கார இடம் கிடைத்தது. கோடை வெப்பத்தில் உடம்பு கசகசத்துப் போயிருந்தது. பேருந்து ஓடத் தொடங்கியதும்


கிருஷ்ணன் பொறந்துட்டான்

 

 எந்த நேரத்தில் எது நிகழுமோ… என திகில் கலந்த உணர்வுடன் அனைவரும் அண்ணாந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். சிலிண்டர் ஏற்றிவந்த சைக்கிளை ஓரமாக நிறுத்தி, அவிழ்ந்த லுங்கியை மடித்துக் கட்டியபடி, ”டேய் சுபாஷ§… இந்த வருஷம் கிருஷ்ணர் வேஷத்துல யாரு?” என்றான் அருணகிரி. வலது கையை வெயில் மறைப்பாக புருவத்தின் மீது வைத்துக்கொண்டு மேலே பார்த்துக்கொண்டிருந்த சுபாஷ், ”வேற யாரு… நம்ம வடக்கு மேடு வேங்கடப்பன்தான்” என்றான். ”டேய்… இது ரொம்ப அநியாயம்டா. கிருஷ்ணனுக்குப் பதிலா கம்சன் பனை ஏறினா,