Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: February 2016

60 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

Cleopatra வும் மார்புக்கச்சையும்

 

 மணி அடித்தது. அந்தோணி தன் கதையை சொல்ல தொடங்கினான். உமையாழ், அதை சிறுகதையாக்கி எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். என் பேர் அந்தோணி. தான் ஒரு எழுத்தாளன். பேஸ்புக்கில்தான் மொதல எழுத ஆரம்பித்தது. நான் எழுதியதை வாசித்து பார்த்தேன். நல்லா இருந்திச்சு. மூடி வைத்துவிட்டு தூங்க போய்ற்றன். பொழுது விடியும் போது நான் எழுத்தாளன் ஆகியிருந்தேன். எழுத நிறைய இருப்பதாக தோண்றியது. ஓ.. மன்னித்து விடுங்கள். இலக்கிய தமிழும், கொஞ்சம் பேச்சுத்தமிழும் கலந்து வருது. இப்புடிதான் இப்ப கொஞ்ச நாளா, எல்லாம்


தட்சிணை

 

 கழுத்துல பெரிய டால் பதித்த தங்க செயின், நான்கு விரல்களிலும் மோதிரங்கள் மின்னிக் கொண்டிருக்க …”தட்டுல தட்சிணை போடுங்கோ” ”தட்டுல தட்சிணை போடுங்கோ” என்று கேட்டால் எப்படி இருக்கும். பலரும் முகம் சுளித்தனர். …. ”ஏன்டி பங்கஜம். குருக்கள் நல்ல வசதியாத்தானே இருக்கார். அவர் ஓரே பையன் அமெரிக்காவூல செட்டில்ட, கணிசமான பணம் மாசாமாசம் அனுப்பிடறான். அப்படி இருந்தும்…குருக்கள் அல்பமா ”தட்டுல தட்சிணை போடுங்க” கேட்கறது நல்லவா இருக்கு” என கேட்டாள் கல்யாணி. அடிப்போடி, ”காசேதான் கடவுளடா”


காதல் பரிமாணங்கள்

 

 “குமார் நான் உன்கிட்ட பர்சனலா பேசணும், காண்டீனுக்குப் போய் பேசலாம் இப்பவே வாயேன்.” காண்டீன் சென்று கூப்பன் கொடுத்து இரண்டு கப் டீ வாங்கியதும் ஒதுக்குப் புறமான மேஜைக்குச் சென்று அமர்ந்தோம். தாமஸ் தொடர்ந்தான், “குமார் நானும் நீயும் அடுத்தடுத்த சீட்டில் கடந்த மூன்று வருடங்களாக வேலை செய்றோம். உன்னைவிட நான் வயதானவன், குடும்பஸ்தன் என்றாலும் நீ என்னை ஒரு நல்ல நண்பனாக ஏற்று என்னிடம் வெளிப்படையாக பழகுகிறாய். இப்ப உன்னால எனக்கு ஒரு பெரிய உதவி


குன்னாங் குன்னாங் குர்ர்ர்ர்…

 

 அலைபேசியில் நாம் என்னதான் விதவிதமான ரிங்டோன்கள் வைத்திருந்தாலும், சாவுச் செய்தியைத் தாங்கிவரும் அழைப்பு மணி, சங்கொலியென தனியாக உள்ளுணர்வுக்கு எச்சரிக்கையடித்தே ஒலிக்கும்போல! அப்படித்தான் ஒலித்தது, தம்பியிடம் இருந்து வந்த அந்த அழைப்பு. இரவு 11 மணியை நெருங்கும் வேளை. சற்றே தயக்கத்துடன்தான் எடுத்தேன். என் குரலுக்குக் காத்திராமல் பதற்றமாகச் சொன்னான்… ”நம்ம குன்னாங்குர்ரு போய்ட்டான்டா.’ என் மௌனம் உணர்ந்தவனாகத் தொடர்ந்தான். ”நேத்துகூட சாக்கடைச் சண்டைனு தெருவையே அலறவெச்சுட்டு இருந்தான். அதுக்காக நீ உடனே கிளம்பி வந்துடாத. இப்பத்தான


திருடராய்ப் பார்த்து…

 

 குமரனுக்கு காலையிலேயே பரபரப்பு தொற்றிக்கொண்டது. அவன் அவனது அலுவலக வரிசை முறைப்படி மட்டப்பாறைக்கு மாற்றலாகி பணி புரிந்து கொண்டிருந்தான். காந்தியார் கனவை நனவாக்கவும் இந்நாட்டு கைத்தொழில்களை அழியாமல் காப்பதற்காகவும் உருவாக்கப்பட்டு இயங்கி வருகின்ற கைத்தறி துணி விற்பனை மையங்களில் ஒன்றின் கிளை மேலாளராகப் பொறுப்பேற்றிருந்தான். வாரா வாரம் சனிக்கிழமை தன் சொந்த மண்ணான புதுச்சேரிக்கு வந்து ஞாயிற்றுக்கிழமை மனைவி மக்களுடன் நாளைக் கழித்துவிட்டு திங்கள்கிழமை காலை மட்டப்பாறைக்குப் பயணப்படுவது வழக்கம். இருப்பு பொறுப்புடன் கூடிய பணியில் உள்ள