Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: December 2015

68 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இரண்டு சம்பவங்கள்

 

 சம்பவம் ஒன்று—இன விரோதம் மே மாதம் 1983. பொறியியல் பீடத்துக்குத் தெரிவாகி பேராதனைப் பல்கலைக்கழகம் போயிருந்தோம். ஜேம்ஸ் பீரிஸ்—ஜே.பி., கில்டா ஒபேயசேகரா விடுதிகள் எங்களுக்கு—முதல் வருட ஆண்களுக்குத் தரப்பட்டிருந்தது. பெண்கள் சங்கமித்த, இராமநாதன் விடுதிகளில் இருந்தார்கள். எங்கள் படிப்பு மகிழ்ச்சியும் ஆரவாரமுமாக ஆரம்பித்தது. ஒவ்வொரு விடுதிக்கும் ஒரு கன்ரீன் இருக்கும். அங்கு நாங்கள் செய்யும் சேஷ்டைகள் கணக்கிலடங்காதவை. எங்கள் ஆட்டம் பாட்டத்துக்கு ஆப்பு வைத்தார்கள். ஆப்பு வைத்தவனே ஆபத்பாந்தவன் ஆவதையும் தரிசித்தோம். மலையின் உச்சியில் இருக்கும் ‘ஜே.பி’


தேடல் என்பது உள்ள வரை…

 

 உங்களுக்கு பிடிச்ச ஒருத்தர பிரிஞ்சிருக்கீங்களா…. அதும்.. 15 வருசமா அவுங்க எங்க இருக்காங்க.. என்ன பண்றாங்கன்னு தெரியாம தவிச்சிருக்கீங்களா….? இன்றும் கண் முன்னால் நிற்கிறது அந்தக் கோரக் காட்சி… மனிதர்கள் செத்து செத்து விழுந்த… பூமியெங்கும் ரத்த மழையும், குண்டு மழையும் பொழிந்த மணித் துளிகளில்.. மரணத்தின் கைகளில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த மிதுனனும் நியந்தாவும்… ஆளுக்கொரு திசையில் பிரிந்து கிடந்த இடைவெளியை மழை கொஞ்சம்… அழுகை கொஞ்சம்…. துப்பாக்கிக் கொஞ்சம்.. மனித சடலங்கள் கொஞ்சம் என பிரித்தே


காட்சி மயக்கத்தில் ஒரு காட்டு வழிப் பயணம்

 

 கண் கொண்டு பார்த்துக் காட்சி உலகில், மனம் மயங்கி நிலை தடுமாறும் சராசரி மனிதர்கள் போலில்லாமல் தன் சொந்த இருப்பை விட்டு வேர் கழன்று போகாமல் அவள் இருந்த நேரம் எப்படிப் பிடுங்கிக் கசக்கிப் போட்டாலும் மணம் மாறாத துளசி போலிருக்கிற அவள் பெயரும் துளசி தான் .பூத்து அழகு ஒளி வீசாத அந்தத் துளசிச் செடியின் உள் நின்று வாசனை கொட்டுகின்ற அதன் மகத்துவம் போலவே புற வாழ்க்கையில் எடுபடாமல் போன இந்த மானுட துளசியின்


சாக்கலேட் மாமா

 

 ‘சாக்கலேட் மாமா இறந்து விட்டாராம்’ வாழ வேண்டிய பலர் இலங்கையில் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.அல்லது இறக்கப் பண்ணப்பட்டிருக்கிறார்கள்.’சொக்கலேட் மாமா’ வயது வந்தவர். அவர்இறந்தது ஒன்றும் பெரிய விடயமில்லைதான் ஆனாலும் அவர் எப்படி இறந்தார் என்று என் சினேகிதி பிலோமினா சொன்னபோது,பார்வதி என்ற இளம்பெண் என் நினைவில் வந்து போனதை என்னால்த் தடுக்க முடியவில்லை. சாக்கலேட் மாமாவின் பெயர் சண்முகநாதன்.ஆனால் கொழும்பில் எங்களுக்குப் பக்கத்து வீட்டில் வாழ்ந்த குழந்தைகளுக்கு அவர் எப்போதும் சொக்கலேட் மாமாதான். பல வருடங்களுக்கு முன் நாங்கள்


பெண் பார்த்துவிட்டு..

 

 “மொத மொதலா நேத்திக்கு ஒரு பொண்ணு பாத்துட்டு வந்தியே!” என்று கேசவன் ஆரம்பித்ததும், சதாசிவம் பெருமூச்செறிந்தான். `இனி இவனிடமிருந்து தப்பிக்க முடியாதே!’ என்ற அயர்ச்சி பிறந்தது. இன்று, நேற்று பழகியவர்களாக இருந்தால் இப்படித் தொணதொணக்க மாட்டார்கள். இவனோ, பால்ய சிநேகிதன்! தான் மட்டும் தனிக்கட்டையாக, நிம்மதியாக இருப்பது பொறுக்காது, இந்த ஏழெட்டு வருடங்களாக, குடும்பஸ்தனாகிவிடும்படி பார்க்கும்போதெல்லாம் வற்புறுத்திக்கொண்டிருக்கிறான். “பொண்ணு நல்ல உயரம்,” என்று சுருக்கமாகச் சொன்னான் சதாசிவம். “பலே!” “அதனால, ஒல்லியா, சித்தே கூனலா இருக்கு!” “அதனால