Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: December 2015

68 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கூண்டில் ஒரு கிளி

 

 “”எங்களுக்கு பொண்ணை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு… உங்களுக்கு சம்மதம்னா… நாம மேற்கொண்டு பேச வேண்டியதை பேசலாம்.” மாப்பிள்ளையின் தாய் மீனாட்சி சொல்லியதும் மிகவும் சந்தோஷப்பட்டனர் நிஷாவின் பெற்றோர்.. ஒரே பையன்… கம்ப்யூட்டர் இன்ஜினீயர்… சென்னையில் வேலை… லட்சத்தில் சம்பளம்… சொந்த பிளாட்… சொந்தமாய் கார்… பையனும் லட்சணமாய்… இதைவிட வேறு என்ன வேண்டும் என்ற உணர்வில் மகிழ்ச்சி… “”நிஷாந்தி எங்களுக்கு ஒரே பொண்ணு… நீங்க கேட்கிறதைவிட கூடுதலாகவே செய்வோம்… கல்யாணத்தையும் நாங்களே செய்துடுறோம்… நகை… சீர்… கேட்டதை குறைக்காம


காணும் முகம் தோறும்

 

 ஜெனிஃபர் டீச்சரிடம் அவளது தோழி செல்லம்மாள் 1,48,000 ரூபாய் கடனாகக் கேட்ட மறுதினம், அவரின் 10 பவுன் செயின் காணாமல்போய்விட்டது. அந்தச் செயினில் சிலுவை டாலர் கோத்திருந்தார்கள். அது, பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கும். டீச்சர் தினமும் காலையில் விழித்ததும், அந்தச் சிலுவையைக் கண்களில் ஒற்றிக்கொள்வாள். ஜெனிஃபர் வேலை செய்யும் பள்ளியின் மைதானத்தில் அந்தத் தங்கச் சங்கிலி காணாமல் போய்விட்டதாக, தனது தலைமை ஆசிரியரிடம் அவள் புகார் செய்தாள். சில மாணவர்களும், கூடவே பள்ளிக் காவலாளிகளும் தேடினார்கள். நாள்


நாராயணனின் நண்பர்கள்

 

 சம்பள கிளார்க் நாராயணன் ஒரு பெண்ணின் போட்டோவை பக்கத்து கிளார்க் சுப்பிரமணியிடம் காண்பித்து இளிக்க, அவனும் ஒரு மாதரி சிரித்தான்.. இருவரும் கல்யாணம் ஆனவர்கள். அந்த போட்டோ கண்டிப்பாக நாராயணனின் மனைவி போட்டோவாக இருக்க முடியாது. மேலும் மனைவியின் போட்டோவுக்கு அப்படி ஒரு மாதரியான சிரிப்பும் வரமுடியாது. “ இது தான் என் ஆளு.. பேரு உமா..” என்று கண் சிமிட்டினான் நாராயணன். “ ஓ… செட் ஆயிடிச்சா…” என்றான் சுப்பிரமணி. “ ஆயிடுச்சி..” நாராயணன். “


நிச்சயித்தது ஒன்று நடந்தது ஒன்று

 

 காலையில் கண் விழித்து கதவைத்திறந்து வெளியே வந்த “செல்வத்தின்” முகத்தில் “பனி” வந்து மோதியது.அதை மெல்ல துடைத்துக் கொண்டவன் மனது எல்லையில்லா இன்பத்துக்கு சென்றது. இப்படிப்பட்ட இடத்திற்கு தனக்கு பணி மாற்றல் தந்ததற்கு இறைவனுக்கு நன்றி சொன்னான். இன்னும் கொஞ்சம் வெளியே நடந்து வீட்டை ஒட்டி செல்லும் பாதைக்கு வந்தவன் வளைந்து, வளைந்து செல்லும் பாதையும். எதிரில் வருபவர் கூட தெரியாத அந்த உறை பனியும்,கண்ணுக்கு எட்டிய மலை முகடுகளும் அவனை இன்ப மயக்கத்திற்கு கொண்டு சென்று


கின்னரப்பெட்டியின் கண்ணாடியில்

 

 கறுப்பு வெள்ளை கட்டைகளைத் தட்டி கின்னரப்பெட்டியிடம்; (பியானோ) பேசிக் கொண்டிருந்தேன். கதவு தட்டும் சத்தம்… பியானோ வைக்கப்பட்டிருக்கும் அறையில் இருந்து எட்டிப் பார்த்தால் முன்னறை ஜன்னல் வழியாக வெளியில் நிற்பது யாரென்று தெரியும்… எழுந்து நின்று எட்டிப்பார்த்தேன்… கதவுக்கு அருகில் கார்திகா.. ரோஜா நிற சேலை, அதற்கு மேல் ஒரு குளிரங்கி… கறுப்பு நிறக் கைப்பை.. செங்கல் அளவில் ஒரு திரன்பேசி.. ஆனால் மெல்லியதாக… திறன்பேசியின் முனையை அவள் கடித்தபடி இருந்தாள்…. ஆறு வருடங்களுக்கு முன்னர் சந்தித்தது.