Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: September 2014

69 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பிடாரனின் மகள்

 

 மழையோடு நனைந்தபடி ரத்தப் பரிசோதனை நிலையத்தினுள் வந்து நின்ற அந்தப் பெண்ணையும் அவளுடைய தகப்பனையும் பார்த்தேன். படி ஏறும்போதே தெரிந்த மனிதர்களைப் போலத் தோன்றியது. நெருங்கி வந்ததும் சட்டெனத் தோன்றியது, அது அவர்களேதான்! அந்தப் பெண் நனைந்து ஈரம் சொட்டும் கேசத்தை ஒதுக்கியபடியே என் முன்னால் வந்து நின்று மெல்லிய குரலில், ”எங்க அய்யாவுக்கு ரத்தம் பரிசோதிக்கணும். டாக்டர் சீட்டுக் குடுத்திருக்காரு…” என்றாள். அந்தக் குரல் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அப்படியே மாறாமல் இருப்பது ஆச்சர்யமாக இருந்தது.


துருவ சந்தி

 

 வைதேஹி எங்கேடி போயிட்டேடூ எத்தனை நாழியா கூப்பிடிண்டு இருக்கேன், காதில விழறதா இல்லையாடூ என்னோட அவசரம் அவளுக்குப் புரியவேமாட்டேங்கறது.? என்ன பண்ண? ஆக வேண்டியதெல்லாம் காலா காலத்தில் ஆகியிருந்தா இப்படி இருக்கமாட்டா,,,,,ம்,,,,,,,(மனசுக்குள் கடைசி மு்ன்று வரிகளை முஹணுமுஹணுத்தாள் விசாலம்) “என்னம்மா. ஏதோ தலை போகிற அவசரம் மாதிரிக் கூப்பாடு போடுறே? கடைக்குப் போகத்தானே?” “அதென்ன அப்படிக் கேட்கறே? கடைக்குப் போகத்தானே என்று. இன்னும் பதினஞ்சு நாள்கூட இல்ல. வாங்கித் தைக்கக் குடுத்தாத்தானே அவன் கடைக்கு நாயாப் பேயா


வானதியின் ஐஸ்வரியம்

 

 ஆண்டிபட்டி என்ற அழகான கிராமம்,தேனி மாவட்டத்தில் உள்ளது.இவ்வூர் வைகை நதிகரையில் மலையும்,மரங்களும்,பூக்கள் மலர்ந்த செடிகளும் சூழ்ந்து உள்ளன. நம் கதையின் கதாநாயகி வானதி, ஓர் அழகான எளிமையான குடும்பத்தில் இவூரில் பிறந்தவள். சிறு பருவதிலிருந்தே, எப்பொழுதும் அவள் வீட்டில் உள்ள அழகான நாகலிங்க மரத்தின் கிழே பொழுதை கழிப்பாள். இரவில் அம்மரத்திலிருந்து வரும் நற்மனம், அவள் மனதை பல மையில்கள் இறக்கைகட்டி பறக்க செய்யும்.அவள் கண், அதன் அழகான பூ மேல் சிறிதும் சிமிட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டு


உன்னோடு நான் பேச மாட்டேன்

 

 உன்னோடு நான் பேச மாட்டேன் ! என்ற சிறிய பேப்பர் துண்டு அவன் மேசையில் இருந்தது. முத்தான எழுத்துக்கள்! அவன் நினைத்துக்கொண்டான் ‘என் மேல் உனக்குள்ள உரிமை என்னையே கட்டுப் படுத்துவது போல ‘பேச மாட்டேன்’ என்ற எழுத்துக்கள் . அவன் ‘நான் என்ன செய்தேன்! அந்த சீட்டின் மறு பக்கத்தில் எழுதினான் பதில் வந்தது. ‘உன்னால் எனக்கு வேறு எதிலும் செயல்படும் திறன் நின்று விட்டது . படிக்க முடிய வில்லை ! எழுதமுடியவில்லை! எதிலும்


என் சாட்சி எடுபடுமா?

 

 இன்று இரவு 8 மணி இருக்கும் என நினைக்கிறேன். அப்போதுதான் கொலை செய்யப்பட்டாள் செலீனா. கடந்த 2 வருடங்களாக வீட்டில் தனியாக இருந்து வந்தாள். பாதுகாப்புக்கு யாரும் இல்லை. பெற்றோர் அமெரிக்காவில் இருக்கிறார்கள். என்னை அவர்கள்தான் இங்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். வருடத்திற்கு ஓரிரு முறைதான் நாங்கள் எல்லோரும் சந்திப்போம். அப்படி ஒரு சந்திப்பின்போதுதான் செலீனாவின் தந்தையின் நெருங்கிய நண்பரான போலீஸ் கமிஷனர் விக்ரமை முதன்முதலில் பார்த்தேன். அதற்குப் பிறகு அவரைப் பார்த்ததில்லை. இவ்வளவு பெரிய பங்களாவிற்கு வாட்ச்மேன்


108

 

 “பார்த்து ஓட்டுங்க, பழனிசார், நீங்க போற வேகத்தைப் பார்த்தா, நாம ரெண்டு பேரும் இன்னொரு ஆம்புலன்ஸில் போகவேண்டியிருக்கும் போலிருக்கே!” வேலு சொன்னதைக் கேட்டு மெதுவாகச் சிரித்தான் பழனி. “அதென்னவோ தெரியலை வேலு, இந்தமாதிரி விபத்துன்னு ஃபோன் வந்து உதவிக்குப் போகும்பொழுது, ஏதோ என் சொந்தக்காரங்களே அடிபட்டுக்கிடப்பதுபோல் ஒரு படபடப்பு வந்துடுது. அதான் என்னையும் அறியாமல் வண்டி ரொம்ப வேகமெடுக்கிறது” என்றான். பழனி இந்த ஆம்புலன்ஸ் டிரைவராகி நான்கு வருடங்கள் இருக்கும். இதுவரை எத்தனையோ விபத்துக்களைப் பார்த்திருக்கிறான். ரத்தவெள்ளத்தில்


என்ன மன்னிச்சுக்குங்க சார்

 

 அந்த சின்ன கிராமத்துல அஞ்சு வருஷம் முன்னால செத்துப் போன சேகரனப் பாப்பேன்னு சத்தியமாக் கனவுல கூட நெனக்கலை. அதுவும் அவன் சாவுக்குப் போய் மாலையெல்லாம் வேற போட்டுட்டு வந்திருக்கற எனக்கு ரொம்ப பெரிய அதிர்ச்சி. பாங்கில் இருந்து ரிடையர்மென்ட் ஆனதுக்கு அப்புறம் போர் அடிக்குதேன்னு நினைச்சுகிட்டு இருந்தேன். அப்போதான் என் பால்ய சிநேகிதன் ராஜா அவன் சொந்த ஊர் மயிலாடிக்கு வர்றியானு கேட்டான். அந்த ஊரு முருகனுக்கு ஆராட்டு விழா ரொம்ப சிறப்பா நடக்குமாம். ஒரு


சிநேகிதனைத் தொலைத்தவன்

 

 இந்தப் புலம் பெயர்ந்த இருபத்தைந்து வருட காலமாகவே தூக்கம் கலைந்த இரவுகளில்; தூக்கமும் விழிப்பும் கலந்த பாவனைகளில் ; தேசம் பற்றிய, படித்த பாடசாலைகள், விளையாடிய ஆலமரநிழல், நீந்திக்களித்த குளம், பழைய நண்பர்கள், உறவுகள் பற்றிய நினைவுகள் தவிப்புகளால் பொழுதுகள் கவிவதுண்டு. கடந்த காலங்களின் நிகழ்வுகள், இழந்த காதல் , நட்பு , உறவு , தேசம் இவற்றின் நினைவுகளை மீட்டெடுத்துப்பார்த்து மீண்டும் துய்ப்பதை தவிப்பதை Nostalgy என்பார்கள். அவ்வார்த்தையின் வேர் இலத்தீன் ஆதலால் ஐரோப்பிய மொழிகள்


முகடுகள்

 

 காமாட்சி பாட்டிக்கு துக்கமாக இருந்தது. நெஞ்சிலறைந்துகொண்டு அழணும்போல் அப்படி குமுறிக் குமுறி வந்தது அழுகை. என்ன வாழ்க்கை இது? புருஷனும் போனபின்னால், பிள்ளைகளாலும் அலட்சியப்படுத்தபட்டு, யாருக்குமே வேண்டாத பொருளாய் இப்படியாவது ஏன் வாழணும்? செத்துப்போனால் தான் என்னகமலாதேவி அரவிந்தன் (சிங்கப்பூர்) -காமாட்சி பாட்டிக்கு துக்கமாக இருந்தது. நெஞ்சிலறைந்துகொண்டு அழணும்போல் அப்படி குமுறிக் குமுறி வந்தது அழுகை. என்ன வாழ்க்கை இது? புருஷனும் போனபின்னால், பிள்ளைகளாலும் அலட்சியப்படுத்தபட்டு, யாருக்குமே வேண்டாத பொருளாய் இப்படியாவது ஏன் வாழணும்? செத்துப்போனால் தான்


சருகு இளைஞன்!

 

 சீக்’இளைஞன் போல இருந்தான்.ஆனால்,தலையில் சிறிய கொண்டையோ,சுற்றிய துணியோ..இருக்கவில்லை.வேற யாரோவோ? வோக்கருடன்,அவனுடைய உடம்பு அங்கையும்,இங்கையும் ஆட காலை இழுத்து இழுத்து வந்தான்.பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தான். என் வயசை விட குறைவாகவே இருப்பான்.உருவத்தில் என்னை விட பெரிய தோற்றம்.மற்ற நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் சிறிலங்கனை விட பெரிய தோற்றத்துடன் தான் இருக்கிறார்கள்.அவன் நான் ஓடுற சிற்றூர்ந்தில் ஏற சிறிது நேரம் எடுத்தது. மூளைவளர்ச்சி குறைந்தவர்களைப் போல தோற்றம்.வெகுளியான சிரிப்புடன் “அக்கோடா”என்று பெலத்தாக கேட்டான். எனக்கு அவனுடைய மொழி புரியவில்லை.”என்ன பாசை” என்று