Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: April 2014

109 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சைக்கிள் டாக்டர்

 

 அது எப்படி மனைவியும் மகனும் வெளியூர் சென்றிருக்கும் சில நாட்களிலேயே, நம் முடைய வீடுகள் ‘வாழுமிடம்’ என்பதில் இருந்து வெறுமனே ‘வசிப்பிடமாக’ மாறி விடுகின்றன? கோடை விடுமுறைக்குச் சென்றிருக்கும் மகனைப் பார்த்து ஐந்து நாட்கள் இருக்கும். வீட்டின் எல்லா இடங்களையும் தனது பல்வேறு சாகசங்களால் நிரப்பித் திரிந்தவன் இப்போது இல்லாததால், வீடும் மனசும் வெறுமையாக இருந்தன. மனைவியும் மகனும் ஊரில் இல்லாத இந்த நாட்களில், தாறுமாறாக இருக் கும் என் நூலகத்தை ஒழுங்குசெய்ய ஆரம்பித்தேன். புத்தக அலமாரிகளின்


தீதும் நன்றும்

 

 கோவை ரயில் நிலையம். ரயில் புறப்பட இன்னும் அரைமணி நேரம் இருந்ததால் சிவராமன் தண்ணீர் பிடிப்பதற்காக ரயிலை விட்டு இறங்கினார். எதிரே குடும்பத்தோடு வந்துகொண்டிருந்த ராஜா, “”சார் நல்லாயிருக்கீங்களா? உங்க உதவியை எங்களால மறக்கவே முடியாது சார்” என்று காலில் விழாத குறையாகக் குனிந்தான். உடனே அவன் தோள்களைத் தொட்டுத் தூக்கி நிறுத்திய சிவராமன், ராஜா அவனது குடும்பத்தோடு நிற்பதைப் பார்த்து மகிழ்ந்தார். ராஜாவின் முகத்தில் புதுப்பொலிவு தென்பட்டது. அவன் தாய்-தந்தை முகத்திலும்தான்! அவன் தாயார் கையெடுத்துக்


ஒரு துண்டு வானம்

 

 இன்று கரெண்டு கொடுக்க என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு போகமாட்டார்களாம். தவறு. தவறு. தூய தமிழில் மட்டுமே நான் பேசவேண்டும். இன்று மின்சார அதிர்ச்சி தர என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு போக மாட்டார்களாம். இன்று எனக்கான பொறுப்பில் இருக்கும் அந்தக் குட்டிப்பெண தாதி இல்லை இல்லை செவிலி வரவில்லையாம். என் கனவின் திரைகளை கிழித்து எட்டிப்பார்த்திருப்பாளோ? எண்ணங்களின் புதைபடிவுகள் அங்கே பாளம் பாளமாக உறைந்திருப்பதைக் கண்டு பயந்து போயிருப்பாளோ? தாள முடியாத வலியின் கீறல் என் உடலின் வழி என் இருப்பின்


எனது மனமார்ந்த நன்றி

 

 என்னுடைய நண்பர் ஒருவர் பத்திரிகாசிரியராக இருக்கிறார். அவருக்கு வந்த கடிதம் ஒன்றை நான் பார்க்க நேர்ந்தது. முன் பின் பார்த்திராத யாரோ ஒருவர் விகடத் துணுக்கு ஒன்றை அனுப்பி, “தயவு செய்து இதைப் பிரசுரிக்க வேணும்; அதற்காக என் ஆயுள் பூராவும் நான் தங்களுக்குக் கடமைப்பட்டவனா இருப்பேன்” என்றும் எழுதி இருந்தார். விகடத் துணுக்கு என்ன என்பது பற்றி எனக்குச் சிந்தனை ஓடலில்லை. “அடேயப்பா, ஒரு மனுஷன் ஒரு சின்ன விஷயத்துக்காக யாரோ ஒரு ஆசிரியருக்கு இப்படி


அப்பாவும், அவரது டட்சன் 120Y-யும்

 

 மதிய உணவு நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. சாப்பிடுவதற்காக அலுவலகம் விட்டு வெளியேறினேன். அலுவலகம் எதிரே இருக்கும் ஒட்டுக்கடையை நோக்கிச் சென்றேன். கடையில் அமர்ந்திருந்தபோது, சாலையில் ஒரு வெள்ளை நிற டட்சன் 120Y வண்டி என்னை கடந்துச் சென்றது. மனதில் மறைந்திருந்த அப்பாவின் முகம் தானாகவே நிழலாடியது. எப்படியும் முப்பது வருடமாவது இருக்கும் அந்த வண்டிக்கு. இன்னும் சாலையில் ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. இப்போதெல்லாம் அந்த ரக வண்டியைக் காண்பது அரிதாகி விட்டது. வண்டி என் கண்களிலிருந்து மறையும் வரை


சனி ஊனமான கதை

 

 சூரிய குடும்பத்தில், சனி சூரியனிலிருந்து ஆறாவது கிரகமாகவும் இரண்டாவது பெரிய கிரகமாகவும் உள்ளார்.அவருக்கு அறுபத்திரண்டு உபகோள்கள் உள்ளன.சூரிய குடும்பத்தில் சூரியனைச்சுற்றி வரும் கிரகங்களில் மிகவும் மெதுவாகச் சுற்றி வரும் கிரகம் சனி ஆகும். சனி ,சூரியனை ஒரு முறை சுற்றி வலம் வர முப்பது வருடங்கள் ஆகும். ஒவ்வொரு இராசியிலும் இரண்டரை வருடங்கள் தங்கி பன்னிரண்டு இராசிகளை முப்பது வருடங்களில் கடக்கிறார்.வடமொழியில் சனி என்றால் மெதுவாகச் செல்பவன் என்று பொருள்.சனியின் நட்புக்கிரகம் சுக்கிரன் ஆகும்.சனிபகவானின் மற்ற பெயர்கள்.


முறையீடு

 

 ஏறத்தாழ எட்டாவது முறையாக மீண்டும் அந்தக் கேள்வியை சிவராமன் கேட்டபோது சோட்டே லால் என்னும் அந்தக் கான்ஸ்டபிளுக்குக் கோபத்துக்குப் பதில் சிரிப்புத்தான் வந்தது. சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு அப்பாவியாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு பதில் அளிப்பது அவனுக்கு மிகவும் சிரமமாக இருந்தது. இந்த மதராஸிகளிடம் அதிகம் வேலை காண்பிக்க முடியாது. தில்லியில் மத்திய அமைச்சரவையில் பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட மதராஸிகள் அமைச்சர்களாக இருக்கிறார்கள். தில்லியெங்கும் தடுக்கி விழுந்தால் ஐஏஸ், ஐபிஎஸ் அதிகாரிகள் மதராஸிகளாக இருக்கிறார்கள். இந்த ஆள் கண்டிப்பாக எங்காவது


கலந்த கனவு

 

 “வசன், வெளியே என்னடா பண்ற காலங்கத்தாலேயே ? உள்ளே வந்து பல்ல விளக்கி புஸ்தகத்தைக் கையில் எடுக்குறத விட்டுட்டு” தாய் கல்யாணியில் குரல். சட்டென எழுந்துத் தன் தாயைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டான். காலைக்கடன்களை முடித்துவிட்டு, புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு மீள்பார்வை செய்ய அமர்ந்தான். விடுமுறையில் கொஞ்சம் ஆட்டம் போடலாம் என்று தான் நினைத்தான், ஆனால் முடியவில்லை. சிறுவயதிலிருந்தே வசன்ராஜ் எனும் பெயரைச் சுருக்கி வசன் என்றே அழைக்கப்பட்டான். தற்போது தன் வாழ்க்கையையே தலைகீழாக மாற்றும் வல்லமை


எங்கட அப்பா எப்ப வருவார்?

 

 “அப்பா இண்டைக்கு வருவார்!” காலையிலிருந்தே அம்மா இதைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாள். கடந்த சில நாட்களாய் இதே பாட்டுத்தான். ‘அப்பாவைக் கண்டவுடனை அழக்கூடாது! கட்டிப்பிடிச்சுக் கொஞ்சவேணும்.” பிள்ளைக்குச் சரியாக அப்பாவை ஞாபகமில்லை. ‘அப்பா.. அப்பா’ என அம்மா அடிக்கடி சொல்லும்பொழுதெல்லாம் ஒரு நிழலுருவம்மாதிரி அப்பாவின் தோற்றம் தெரிவது போலிருக்கும். அப்பா ஒருமுறை வந்து நின்றது.. போனது எல்லாம் ஏதோ கனவுபோலத்தான்! ‘இந்த முறை வந்து பார்த்தாரெண்டால் எவ்வளவு சந்தோஷப்படுவார்! நீங்கள் நல்லாய் வளர்ந்திட்டீங்கள். மூன்று வயசுப்பிள்ளை மாதிரியே இல்லை..! எத்தனை


மாவு மிஷின் தாத்தா

 

 மாவு மிஷினின் சத்தம் காதைப் பிளந்தது. கனகராஜ் தாத்தா பல்லைக் கடித்தபடி மிஷினை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு வயது அறுபது. நல்ல கறுத்த உடல். மிஷினில் உட்காருவதற்கு முன் கழற்றப்பட்ட சட்டை மாவு ஆலை மாலை ஏழு மணிக்கு மூடப் படும் போது தான் மீண்டும் அவர் உடலில் ஏறும். காலை எட்டு மணிக்கு வேலையை ஆரம்பித்தார் என்றால் இரவு ஏழு ஏன் சில சமயம் எட்டு வரை கூட நீண்டு விடும். மாவாலை முதலாளி இவருக்கு