கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: April 9, 2014

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நாய்ப் பிழைப்பு

 

 முன்குறிப்பு: இது, முழுக்க முழுக்க தனியார் நிறுவனம் ஒன்றில் நடந்த உண்மை நிகழ்வு. ஒருவேளை ஏதேனும் அரசு அலுவலகத்தில் நடந்திருந்தால், அதற்கு இந்தக் கதையில் வரும் நாய்கள் எந்தவிதத்திலும் பொறுப்பல்ல என்று தெரிவித்துக்கொள்ளப்படுகிறது! அந்த நிறுவனத்தில், நிதித் துறை மேலாளர் கணேசனுக்கு எல்லோரும் பயப்படுவார்கள். அவருக்கு, ‘கறார்’ கணேசன் என்ற பட்டப்பெயரும் உண்டு. அவர் மேசைக்கு ஏதேனும் பணப்பட்டியல் போனால், ‘அது கையெழுத்தாகி வருமா அல்லது கொக்கி போட்டு வருமா’ என்று அனுப்பிய அலுவலர்கள், பிரசவ வார்டில்


பயணம்

 

 மதியம் மூன்று மணியாதலால் கடையில் அவ்வளவாகக் கூட்டம் இல்லை. சாலையில் வழக்கமாய்ப் பறக்கும் இரு சக்கரங்கள்கூட அதிகமில்லாது சாலை மௌனமாய் இருந்தது. மேல் அலமாரியில் வைத்திருந்த சிறிய வண்ணத் தொலைக்காட்சியைப் பார்ப்பது சலிப்பைத் தர எழுந்து வெளியே வந்து அமர்ந்தேன். பக்கத்து வீட்டுப் பெரியவர் கதவைப் பிடித்தபடி நின்று கொண்டிருந்தார். “”என்னண்ணே… பொழுது போகலயா?” என்றேன். சிரித்தபடி… “”பொழுது போதலப்பா… சாயங்காலம் அஞ்சு மணிக்கு புறப்பட்டு நடந்து போனா… ரெண்டு மணிநேரம் என்னை மாதிரி ஆளுகளோட அரட்டை…


நாதஸ்வாமி

 

 சிறிய ஊர், என்றாலும் மடத்தினால் ஊர் பேர்பெற்றதாய் இருக்கிறது. ஜனங்கள் அமைதியானவர்கள். சாதுவானவர்கள். மடாதிபதிக்கு ஊரில் நல்ல செல்வாக்கும் சொல்வாக்கும் உண்டு. மடத்தின் பெயரில் பள்ளிக்கூடம், கல்லூரி எல்லாம் இருக்கிறது. பச்சைச் சீருடையில் சிறார்கள் காலைகளில் தெருவெங்கும் பரபரத்துத் திரிகிறார்கள். தவிர வேதபாடசாலை. ஸ்வாமிஜி அவ்வப்போது பாடசாலைக்கு வருவதும், மாணாக்கர்களுக்கு போதிப்பதும், சந்தேக நிவர்த்தி செய்வதும் உண்டு. அழகான ஊர். தூர தூரங்களில் இருந்தெல்லாம் தத்தம் குடும்பத்தின் நல்வைபவங்கள், விசேஷங்கள் என்று மடத்துக்குப் பத்திரிகைகள், நன்கொடைகள், கடிதங்கள்


ஒரு கதையின் கதை

 

 ‘ஸேர் வரச் சொல்லியிருந்தீங்களா?’ கையெழுத்துக்காக வந்திருந்த பைல்களைப் புரட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நான் நிமிர்ந்தபோது அலுவலகக் கதவை நீக்கியபடி உள்ளே நுழைந்தான் மக்பூல். என்னுடைய கோணேசர்பூமி வலயத்திற்குட்பட்ட புறநகர்ப் பாடசாலைகளில் ஒன்றான இலுப்பஞ்சோலை முஸ்லீம் மகாவித்தியாலயத்தின் அதிபர் அவன். ஓர் ஆசிரியராக இருந்த காலத்தில் நல்ல வாட்டசாட்டமாகவும் உற்சாகமாகவும் இருந்தவன் அதிபராக நியமிக்கப்பட்ட இந்த ஒன்றரை வருடத்துக்குள் பாவம் இப்படி மெலிந்து தேய்ந்து தாடியெல்லாம் நரைத்து முகமெல்லாம் கவலையேறி.. பாவம் அவன். வயது என்னவோ அவனுக்கு மிஞ்சிப்போனால்


கல்கத்தாவில் மிஸ்டர் வேதாந்தம்

 

 (அமரர் தேவனின் மிஸ்டர் வேதாந்தம் நாவலிலிருந்து ஒரு பகுதி) சென்னைப்பட்டணத்தைப் பெரிய நகரம் என்று எண்ணினவன் வேதாந்தம். கல்கத்தாவைக் கண்டதும் ‘அம்மாடி!’ என்று பிரமித்தான். தூத்துக்குடியில் அவன் வீடுதான் மிகப் பெரிய கல் கட்டடம், சென்னையில் அது மிகச் சிறிதாக அவனுக்குத் தோன்றியது. இங்கே, கல்கத்தாவில், சென்னையில் பெரிதாகவுள்ள ஆபீஸ்களைப் போன்ற கட்டடங்கள் சர்வசாதாரணமாகப் புலப்பட்டன. ஆறு மாடி வீடுகள் சகஜமாகக் காணப்பட்டன. அகன்ற ரஸ்தாக்கள், அழகான டிராம்கள், டிராம்களில் இரு வகுப்புகள், இரண்டு மாடி பஸ்கள்;