Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: November 2013

91 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

குட்டி யானை

 

 ஓர் அடர்ந்த காட்டில்,ஒரு குட்டி யானையும் இரு குட்டி கரடிகளும் வாழ்ந்து வந்தன. அன்று ஓர் இனிமையான காலை நேரம். குட்டி யானை உவகையுடன் குளத்தில் குளிக்கச் சென்றது. யானையின் முகம் தங்கம் போல் ஜொலித்தது. சில மணித் துளிகள் சென்றன. இரு குட்டி கரடிகள் குளத்திற்கு தண்ணீர் அருந்த வந்தன.அந்த கரடிகளின் கண்களுக்கு அந்த குட்டி யானைத் தென்பட்டது. கண் இமைக்கும் நேரத்தில், அந்த இரு குட்டி கரடிகளுக்கும் ஒரு யோசனை உதித்தது. அந்த கரடிகள்


வாழ்விழந்தும் விருந்து

 

 மேடும், பள்ளமுமாக, வளைந்து நெளிந்து சரிவாய் காட்சியளிக்கும், தேயிலை தோட்டத்தை ஒட்டியதாகக் காணப்படும், கோத்தகிரியில் உள்ள பல்கீஸ் பாத்திமாவுடைய பங்களா வீடு. சூரிய வெளிச்சம் நன்கு பளிச்சிடுகிறது, ஆனாலும் குளிர் உடலை குத்தித் துளையிடும் நவம்பர் மாதம் அது. பங்களா வீட்டின் முன்பிருந்து இரண்டு குவாலீஸ் கார்கள் புறப்பட்டன. கடினமான மேட்டை ஏறி வென்றிட்ட கார்கள், தார் சாலையினை அடைந்தது. பின்னர் மெதுவாய் மலையிலிருந்து இறங்கி, திருப்பூர் நகருக்குள் நுழைந்த கார், அங்கிருந்து பறக்காத குறையாய் தாராபுரம்


நண்பன்டா

 

 “மணி! நீ இங்கேயிருக்கியா? உன்னை எங்கேயெல்லாம் தேடறது? இங்கே தனியா உக்காந்து என்ன பண்றே?” – கோபி, மணியை தேடிக்கொண்டு வந்தான். “சும்மாதான் ! கோபி, ரவி கொடுக்கற பார்ட்டிக்கு நான் வரல்லே கோபி ! மூட் அவுட். நீ போயிட்டு வா!” – மணி “என்ன ஆச்சு உனக்கு? நல்லா தானே இருந்தே! அங்கே உன் பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் தண்ணி போட்டுக்கிட்டு கும்மாளம் அடிக்கிறாங்க. நீ என்னடான்னா இங்கே தலைலே கை வெச்சிகிட்டு! எழுந்திரு மச்சி!


மணிமாலா

 

 மணியின் வீடு: மணிக்கு சென்னையில் ஒரு பன்னாட்டு அலுவலகத்தில் வேலை. நிறைய சம்பாதிக்கிறான். ஒரே பையன். பார்க்க லட்சணமாக இருப்பான். கல்யாணத்திற்கு பெண் தேடிக் கொண்டிருகிறார்கள். காலை. 8.00 மணி. அப்பா பேப்பர் படித்துக்கொண்டு. அம்மா சமையல் கட்டில். மணி அலுவலகத்திற்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தான். “டேய் மணி, சாயந்தரம் 4.00 மணிக்குள்ளே வாடா..இன்னிக்கு பொண்ணு பாக்க போகணும். இந்தா பொண்ணு போட்டோ. பாக்க மஹா லஷ்மி மாதிரி இருக்கா. நல்ல வேலையாம்” அம்மா. “அட போம்மா! இன்னும்


குற்றத்தின் பின்னனி யார்?

 

 நல்லாதார் பட்டி எனும் ஊரின் புளியமரத்தடியில், தினாவும்-தீபிகாவும், நீண்ட நேர விவாதத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தனர். நீ சந்தேகப் பட்றடா……நான் அவ்ளோதான் சொல்வேன், என்றபடி பேச்சை நிறுத்தினாள் தீபிகா. அப்பறம் ஏன் நீ எனக்கு முன்ன மாதிரி போன் பண்றது இல்லை? க்ளாஸ்ல அடிக்கடி இருக்க மாட்டேங்கற? உம் சொல்லு தீபி, என்றவாறு தினா தன் வாயை மூடுகின்றான். நீ சொல்றது சரிதான், அதுக்காக நான் ஜேம்ஸ் கூட சேர்ந்து சுத்தறேனு சந்தேகப்படற நீ? அவன் ஜஸ்ட் ஃப்ரண்டு


தீடீர்னு ஒரு நாள்….!

 

 மூணு வாரத்துக்கு முன்னாடியே சொல்லிட்டாங்க என் அப்பா அம்மா புனே வரேன்னு… bachelors ரூமுக்கு பேரெண்ட்ஸ் வரது அரசியல்வாதி வீட்டுக்கு இன்கம் டாக்ஸ் ரைட் வரா மாதிரி…. ஆச ஆசையாய் சேர்த்துவச்சு கோட்ட கட்டின பீர் பாட்டேல் எல்லாம் தூக்கி போடணும்…. ஒரு சிகரட் துண்டு கூட தப்பி தவறி கண்ணுல பட்டுட கூடாது… சாமி படம் ஒன்னு வாங்கி மாட்டனும்… ரூம் ஸ்ப்ரே அடிக்கணும்… எல்லாத்துக்கும் மேல பாத்ரூம கழுவி சுத்தமா வைக்கணும்….. “டெட் லைன்


டப்பாஸு

 

 படபடவென வெடிச் சத்தம் ஆரம்பித்தவுடன் எழுதிக் கொண்டிருந்த ஸ்லேட்டை அப்படியே போட்டு விட்டு ஒரே தாவலில் வாசலுக்கு ஓடிய சுனிலைப் பார்த்து அம்மா வியந்து போய் மோவாயில் கை வைத்து “அது இன்னாதான் இருக்கோ. டப்பாஸு சத்தம் கேட்டா உளுந்தடிச்சிகிட்டு ஓட்றான்” என்றாள். அந்த சரம் வெடித்து முடிந்து, புகை மண்டலமும் கலைந்தபின் தான் மனமில்லாமல் உள்ளே வந்தான் பத்து வயது சுனில். காச நோயால் லொக்கிக் கொண்டிருக்கும் அப்பாவிடம் வந்து “எல்லாரும் வெடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்கப்பா. டப்பாசுக்குக்


ஒரு கிலோ சந்தோஷம்

 

 பஸ்ஸை எடுக்கப்போன டிரைவர் முருகன் சற்றுத் தொலைவில் கல்யாண சுந்தரம் தட்டுத் தடுமாறி பஸ்ஸைப் பிடிக்க வேண்டுமே என்ற பதட்டத்தில் ஓடிவருவதைப் பார்த்து நிறுத்தினான். “என்ன முருகா… எடுக்கலை?” என்று கேட்டபடி வந்த கண்டக்டர் பாலனிடம் “அத பார்… அய்யரு ஓடியாரரு… அதனால்தான் நிறுத்தினேன்” என்றான் புன்னகையுடன். அதற்குள் பஸ்ஸை அடைந்துவிட்ட கல்யாணசுந்தரம் முன் வாசல் வழியாகவே ஏறிக் கொண்டார். “மன்னிச்சுக்கோங்கப்பா… இன்னிக்கு கொஞ்சம் லேட்டாயிடுத்து…” என்றபடி அருகில் காலியாக இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டு பையிலிருந்து


இடைவெளி

 

 தினசரி படிக்க வந்து உட்கார்ந்த மகன் சேகரிடம், விசுவநாதன், “இதோ பார்… என்னுடைய கட்டுரை இன்றைய ஹிந்து பேப்பரின் ‘ஓபன் பேஜி’ல் வெளியாகி இருக்கிறது…” என்று உற்சாகத்துடன் தினசரியை நீட்டினார். அதை வாங்கி மேலோட்டமாகப் பார்த்த சேகர், “சரி… சரி… எப்போதும் போல புதிசு புதிசாக இங்கிலீஷ் வார்த்தைகளைப் போட்டு ஏதாவது எழுதியிருப்பேள்… அப்புறமா பார்க்கிறேன்…” என்று அந்தப் பக்கத்தை நிராகரித்து ஸ்போர்ட்ஸ் பக்கத்துக்குப் புரட்டினான். பொங்கி வந்த பாலில் குளிர் நீர் தெளித்தது போல் விசுவநாதன்


கல்வெட்டு

 

 ஆயிரம்,500 ,நூறு 50,20,10,5,2,1 என வகை வாரியாய் எழுதப்பட்டிருந்த பேப்பரில் இன்னும், இன்னுமுமாய் நிறைய எண்களும் எழுத்துக்களுமாய் எழுதிக் காணப்பட்டிருந்தது. எல்லாம்இவனால்எழுதப்பட்டிருந்தஎழுத்துக்கள்.இவனுக்கும்ஒருகாலத்தில்அப்படியானதொரு ஆசை இருந்ததுண்டு.குண்டுகுண்டாய்அழகாகஎழுதவேண்டும். எழுத்தை அழகான முறையில் பதிப்பிக்க வேண்டும். பேப்பரில் நோட்டில்,சுவரெழுத்துக்களில், தட்டி போர்டில் என நிறைய நிறைய கனவுகண்டிருக்கிறான்.அப்படிமனதில் சுமந்து கட்டிக் கொண்டிரு ந்த கனவு பஞ்சுப் பொதியாய்கலைந்துபோனமேகம் போல காணா மல் போய்விட ஆசை கொண்ட நினைப்பும் விருப்பமும் பள்ளிப் பருவத்திலிருந்து இன்று வரை நிறைவேறவும் கைவரப் பெறவும் இல்லாமலேயே இவனுக்கு