கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2013

170 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தன்மானம்

 

 கடைவீதி பரபரப்பாக இருந்தது. எங்கிருந்து ஆரம்பிப்பது எப்படி ஆரம்பிப்பது என்கிற குழப்பத்தில் தடுமாறிப் போய் நின்றிருந்தார் பெருமாள்சாமி. முகூர்த்தநாள் வேறு. சுப்பிரமணியசுவாமி கோயிலில் நல்ல கூட்டம். கோயிலுக்கு வெளியே வேப்பமரத்தடியில் நின்றுகொண்டு யாரிடம் கேட்பது, எப்படி கேட்பது என்று புரியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தார். பெருமாள்சாமி பிச்சை எடுத்துப் பிழைப்பது என்று முடிவு செய்துவிட்டார். பிச்சை எடுப்பது ரொம்ப கஷ்டமான வேலை போல தோன்றியது. முதன்முதலாக பிச்சை எடுக்கும் ஒரு மனிதனின் நிலைமை எப்படியிருக்கும்? யாரிடம் முதலில் பிச்சை


துளிர்களும் ஒரு நாள் பழக்கமும்!

 

 இன்று விடியும் போதே மிகவும் சோர்வாக இருந்தது வாணிக்கு. அன்றைய நாளின் வேலைகள் குறித்த நினைவுகள் மண்டைக்குள் நிரந்தரமாக தங்கி விட்டதாகத் தோன்றியது. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விதமாகத்தான் விடிகிறது. வாரத்தின் எல்லா நாட்களுக்கென்றும் ஒரு மனநிலை இருக்கிறது. திங்கள்கிழமைகள் கொஞ்சம் ஆசுவாசமாக விடியும். அன்று அவளது வேலைகள் அத்தனை சிரமமில்லை. செவ்வாய்க்கிழமை ஒரு பதட்டம் தொற்றிக் கொள்ளும், புதன் கிழமைகளில் பெரும்பாலும் முந்தைய நாளின் இரவே எதையாவது செய்து வைத்துக் கொண்டு அதை எடுத்துக் கொண்டு


நான் புகழேந்தி பேசுகிறேன்

 

 நான் செத்துப் போய்விட்டேனாம். ஆம். என் உடலிலிருந்து உயிர் தனியே பிரிந்து பறந்து போய்விட்டது. உடம்பு பாரமில்லாமல், ஆவி உருவில் காற்றைப் போல் உலா வருவது சுகமாக இருக்கிறது. கீழே என் ஸ்தூல உடல் கிடத்தப்பட்டிருக்கிறது. “”நேற்று ராத்திரிகூட நல்லா இருந்தியே. நல்லாத்தானே பேசிட்டிருந்தே. நாளை உன் புத்தகத்தை வெளியிட்ட பதிப்பாளரைப் பார்த்து அதற்கு பணம் கேட்கணும்னுகூட சொல்லிட்டிருந்தியே. வழக்கம் போல காபி போட்டு எடுத்துட்டு வந்து எழுப்பினால் எழுந்திருக்கவில்லையே” மனைவியின் புலம்பல். உடம்பு சில்லிட்டுப் போயிருந்தது.


பொறுக்க ஒரு ‘தம்’

 

 “ரகு நான் புகைக்கிறதை நிறுத்தப் போறேன்டா..” –என்றேன். “”நிறுத்திக்கோ,. அதுக்கென்ன இப்ப. பெரிய கம்பசூத்திரமா அது. இடம் மழமழன்னு இருக்கணும், ஃபேன் சுத்தாம பார்த்துக்கணும்,. இல்லேன்னா காத்துல சாய்ஞ்சிடும்”. “”அடத்தூ ரொம்பத்தான்யா. எதையும் சொந்தமா சொல்லாதே. காப்பிஸ்ட்டு. நான் சிகரெட் புடிக்கிறதை நிறுத்தப் போறேன், நிறுத்தப் போறேன்”. “”அப்பிடி போடு. இப்படியே நூறு தடவை சொல்லு.இந்த வார்த்தைக்கு உங்கிட்ட எதனா அர்த்தம் இருக்காய்யா. எனக்குத் தெரிஞ்சே இது பத்தாவதோ, பதினொண்ணாவதோ தடவை..” “”இல்லய்யா, இந்த தடவைதான் ஃபைனல்”.


மியாவ்

 

 மியாவ் மியாவ் பூனைக் குட்டியோடு விளையாடிக்கொண்டிருந்தான் விக்னேஷ். “”டேய் விக்னேஷ் இப்பவே சொல்லிட்டேன், நாம புதுசா பார்க்குற வீட்டுக்கு, உன்னோடு பூனை குட்டி வரக்கூடாது. என்ன புரிஞ்சதா?” கணேஷின் கேள்விக்கு மௌனத்தைப் பதிலாக்கினான் விக்னேஷ். “”கஸ்தூரி உன் புள்ளை கிட்ட இப்பவே சொல்லி வை” “”ஆமாம் நான் சொன்னா அப்படியே அப்பாவும் புள்ளையும் கேட்டுடுவீங்க” முணுமுணுத்த கஸ்தூரி, “”என்னங்க வாடகைக்கு வீடு பார்க்க, புரோக்கரோட இன்னிக்குத்தானே போறீங்க?” என்றாள் சப்தமாக. * * * “”சார் அம்சமான