Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2013

169 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நீண்ட கூந்தலை முடிக்க மறந்த பெண்கள்

 

 காலை மணி பத்து. எதிரிலிருக்கும் கட்டிடத்தை நிமிர்ந்து பார்த்தாள், அவளது பார்வை அதன் இடுப்பிற்கு மேலே சென்றிருக்க சாத்தியமில்லை. வலப்புறம் தெரிந்த, ‘தாய்ஏர்லைன்ஸின்’ புன்னகையை மறுத்தவள் மீண்டும் பார்வையைக் கட்டிடத்தின் மீது மேயவிட்டாள். கட்டிடத்தையும் இவளையும் நாற்பது அடி சாலைப் பிரித்திருந்தது.வீசிய குளிர்கால பனிக்காற்று கழுத்தைச் சுற்றியிருந்த ஸ்கார்•பின் ஒழுங்கை கலைக்க மீண்டும் சரிபடுத்திக்கொண்டாள். கம்பளி மேல்கோட்டின் கழுத்துப்பட்டையைத்தளர்த்தி, இருபுறமும் வழிந்திருந்த கூந்தலை ஓர் ஒழுங்குக்குக்கொண்டுவர நினைத்தவள்போல கழுத்தை இரண்டொருமுறை அசைத்துக்கொடுத்தாள்.கடிதப்பொதிகளை சுமந்த சைக்கிளை மிகவும் சிரமத்துடன்


பயான்….

 

 எங்கள் முஹலவுக்குள் புதிய பள்ளிவாசல் எழும்பிக்கொண்டிருந்தது. முஹல்லா வாசிகள் இது குறித்து ரொம்ப சந்தோசப்பட்டுக்கொண்டார்கள். ஆனாலும் கட்டுமானப்பணி செலவுக்கு ஒவ்வொரு குடும்பமும் இவ்வளவு கொடுத்தாகணும் என்று கறாராக பண வசூல் செய்த போது முணுமுணுப்பு எழுந்தது . ” இருக்குற பள்ளில தொழுவுரதுக்கே ஆளக்காணோம் .இதுல இன்னொரு பள்ளியாக்கும் ….” ” முக்கு திரும்புனா…. நம்ம பள்ளியிருக்கு . பத்தாததற்கு மெயின் ரோட்ல தவுஹீத் பள்ளியிருக்கு. அப்பறம் இன்னொரு பள்ளிக்கு அப்படியென்ன அவசியம் …?” ” கியாமத்


கன்னியாஸ்திரியை கல்லெறிதல்

 

 கன்னியாஸ்திரி ரெபேக்காளின் மேல் முதல் கல்லை எறிவதற்காக மெற்றாணியர் வானத்தை நோக்கி கல்லை உயர்த்திப் பிடித்திருந்தார். மெற்றாணியர் மெருகூட்டப்பட்ட புதிய பொன்னிற அங்கியை அணிந்திருந்தார். மேலங்கி சிவந்த நிறத்தில் சரிகை வேலைபாடுகளுடன் இருந்தது. இத்தாலிய தையல் கலைஞர்களால் உருவாக்கப்பட்டிருந்த அவ்வுடையை வாடிகன் கடைவீதியில் சொற்ப விலைக்கு வாங்கியிருந்தார். அவருக்குப் பொருத்தமான அவ்வுடையை வாங்க திருச்சபையின் எந்த அனுமதியும் தேவைப்பட்டிருக்கவில்லை. குறுநில மன்னர்களைப்போல அணிந்திருந்த கிரீடம் வெள்ளியில் செய்யப்பட்டுத் தங்க முலாம் பூசியிருந்தது. செங்கோலை உதவியாளரிடம் கொடுத்திருந்தாலும் மெற்றாணியர்


கடை மலைமீது காத்தருக்கிறோம் இளஞ்சேரா

 

 இன்று பவுர்ணமிக்கு பின்மூன்றாம் நாள் உன்னை எதிர்பார்த்திருக்கிறேன். .இந்த புவன நகரம் உனது பிரிவால் மிகவும் மகிழ்சியற்று போயிறுக்கிறது. படை பரிவாரங்கள் ஏதுமற்று தனித்த வேட்டையாடச் சென்ற உனது திரும்புதல் புவனநகரவாசிகள் அனைவரையும் மகிழ்சியில் ஆழ்த்தும் இருள்களுக்குள் நுழைந்திருக்கும் நிழல் எதிரிகளால் மக்கள் பீதியடைந்து நாடே துன்புற்ற நிலையில் உனது வரவுக்காக் அல்லவா ஏங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம் இருள் நகரத்து துரோகிகளை வெட்டையாடிவிட்டு நிமிர்ந்த மார்போடு புவன நகரம் அடைவாய் என்பதை நாட்டு மக்கள் அனைவரும் அரிவ்வர் இருள்தேசத்து


இருளில் மறைபவர்கள்

 

 அவனுடைய தூரநிலத்துக் கிராமத்திலிருந்து ஏராளமானவர்கள் இந்த நகரத்திற்கு பிழைக்க வந்திருந்தார்கள். முழுக்காற்சட்டை அணியத்துவங்கும்,மீசை முளைக்கும் பருவத்தில் அவர்களின் தடத்தில் இவனும் வந்தான்.உழைப்பவனை இந்த ஊர் கைவிடுவதில்லை என்ற பேச்சு இவனுக்கும் உண்மையானது. எத்தனையோ பொறுப்புகளை சுமந்துகொண்டு ஏராளமான மனசஞ்சலங்களோடு இங்கே வந்த விடலைப் பையன் இப்போது பொறுப்புகளை நிறைவேற்றும் முதிர் இளைஞனாகி விட்டான். வெகுகாலம் நண்பர்களோடு வெவ்வேறு அறைகளில் வசித்திருந்தவன் சில வருடங்களாக தனியாகத்தான் தங்கியிருக்கிறான்.புறநகர்ப்பகுதியில் அமைந்த லைன் வீடுகளில் கடைசி வீடு. ஏதோ ஒரு கணத்தில்