Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: September 2013

68 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பொல்லாதவள்

 

 லட்சுமியம்மாள் தன் வீட்டை சுற்றி நாலு போர்ஷன்கள் கட்டி வாடகைக்கு விட்டிருந்தாள். கீழ் போர்ஷனில் இருக்கும் அகிலாவுடன் தான் எந்நேரமும் கதை பேசிக்கொண்டிருப்பாள். அகிலா வாசலுக்கு நேராக தையல் மிஷினை போட்டுக்கொண்டு போகிற வருகிறவர்களை புறணி பேசி கொண்டு பொழுதை போக்குவாள். ஆனால் பேச்சு மட்டும் தேனாய் எல்லாரையும் அம்மா, அண்ணி என்று அழைத்து கொண்டிருப்பாள். ” ஏம்மா டல்லா இருக்கிங்க… சாப்பிடலையா..? விஷயத்தை வரவைப்பதற்காக தங்கமாய் பேசினாள் அகிலா. ” ஆனாலும் கீதாவுக்கு ரொம்பதான் திமிரு.


ஊர்த்தவளைகள்…!

 

 ” மாலா வேலை எல்லாம் முடிச்சிட்டியா..?திலகா பக்கத்து வீட்டு காம்பவுண்டிற்குள் எட்டி கேட்க , ” இதோ வந்துட்டேங்கா.. 12 மணி சீரியலுக்குள்ள சாதம் வச்சுடாலாம்னு உலை வச்சேன்.. அதுக்குள்ள நீங்க கூப்பிடவே சிம்ல வைச்சிட்டு வந்துட்டேன்…” ” உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா..? நேத்து நான் மார்க்கெட் பக்கம் போயிட்டிருந்தப்ப எதிர்த்த வீட்டு கமலாவோட பொண்ணு எவனோ ஒருத்தன் கூட பைக்ல போயிட்டுருந்தா…என்னை பார்த்ததும் பார்க்காத மாதிரி திரும்பிகிட்டா..காலேஜ் போறன்னு இப்படிதான் சுத்தறா போலிருக்கு….” ”


மனைவி மகாத்மியம்

 

 அதிகாலையிற்தான் அந்தக் கனவு வந்தது. கனவில் மனைவி வந்தாள். கமலநாதனுக்குத் திடுக்குற்று விழிப்பு ஏற்பட்டது. பொதுவாக, மனைவி என்பது பலருக்குத் திடுக்குறல் ஏற்படுத்தும் விஷயம்தான். ஆனால் இது அந்த மாதிரியான திடுக்குறல் அல்ல. சற்று வித்தியாசமான, சற்று பரவசம் கலந்த திடுக்குறல் என்று சொல்லலாம். விழிப்பு வந்ததும் எழுந்து கட்டிலில் அமர்ந்தான். தான் வீட்டிற்தான் இருக்கிறேனா அல்லது கப்பலிற் தன் கபினுக்குள்ளா என உணர்வுக்குத் தட்டுப்படாமல் இந்தப் பக்கமும் அந்தப் பக்கமும் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்து விழித்தான்.


பிடித்த நாளில் பெய்த மழைகள்

 

 படித்து முடித்த பின் வேலை தேட வேண்டிய சூழ் நிலை கட்டாயம் அனைவருக்கும் வரும். அது எனக்கும் வந்தது, நானும் நினைத்தேன் ஆனால் இப்போது வேண்டாம் இன்னும் இரண்டு மாதங்கள் கழித்து தேடிக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்திருந்தேன். காரணம் படித்த படிப்பில் வேலைகிடப்பது சுலபமாக இல்லை அது போக எழுத்தாளனாவது என்றும், சவுண்ட் இஞ்சினியரிங் படிக்க வேண்டும் என்றும் வெவ்வேறு எண்ணங்கள் எனக்குள் இருந்தன. அப்பாவின் பேச்சை கேட்டு அரசு பணிக்கான தேர்வுக்கு முயற்சி செய்து


சூடு கண்ட பூனை அடுப்பங்கரை நாடும்

 

 சத்தம் கேட்டு அவன் வெளியே வந்து பார்த்த போது அந்தப்பெண் நின்றிருந்தாள். நடுத்தர வயது மதிக்கத்தகுந்த அவளது முகத்தில் இருந்ததெல்லாம் அனுதாபத்தை பெற முயற்சிக்கும் பாவனைகள். குட்டையாக ஒரு புறம் சாய்ந்திருந்த மல்லிகை மரத்திலிருந்த பூவொன்று அவள் கையில் இருந்தது.முற்றம் என்று சொல்ல முடியாத அதைவிடக் குறுகிய இடத்தில்; கவனமின்றி சுற்றிய புடவையும்,சீப்புப்படாத முடியமைப்பும், தோலில் தொங்கிய சீத்தைப்பையுடனும் ஒரு பக்கம் ஒருக்களித்து நின்றிருந்த அவளது கோலம் ஒரு ஓவியனின் கண்களில் படாமல் போனது வருந்நத்தக்கது தான்.