Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: September 2013

67 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

‘ஒட்டி’ உறவாடி

 

 ஜெர்மி இன்னும் நம்பமுடியாமல் தனக்கு எதிரே டேபிளில் அமர்ந்திருந்த -அவனுடைய மனைவியாக ஒத்துக் கொண்டுவிட்ட-அரபெல்லாவைப் பார்த்தான். வெய்ட்டர் பக்கத்தில் வர ‘எனக்கு ஒரு எஸ்பிரஸ்ஸோ அப்புறம் என்னோட வருங்கால மனைவிக்கு-அவனுக்கே அப்படிச் சொன்னது ஆச்சர்யமாக இருந்தது-ஒரு மின்ட் டீ’ என்றான். ‘வெரி குட் ஸார்!’ – வெய்ட்டர் அந்த ஹோட்டலுக்குள் அமர்ந்திருந்த கூட்டத்தை தலையை திருப்பி திருப்பி பார்த்தான் ஜெர்மி. அரபெல்லாவுக்கு வந்த கையசைப்பும் பறக்கும் முத்தங்களையும் பார்த்தால் அவளுக்கு அங்கே ரெகுலராக வருகிற எல்லாரையும் தெரியும்


உயிர்க்கசிவு

 

 ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு நேரத்தில் விடிகிறது. எப்போது வெளிக்கும் என்று வாசற்பக்கமே பார்த்துக்கொண்டு கிடப்பாள் அம்மா. சில இரவுகள் நேரத்தைக் கடத்திக்கொண்டு போவதுண்டு. நித்திரையின்றிப் புரள்வதைவிட எழுந்து உட்காரவேண்டும்போலிருக்கும். அல்லது ஹோலுக்குள்ளேயே இங்குமங்கும் நடக்கலாம். ஆனால், சாமத்தில் எழுந்து நடந்து திரிந்தால் மகன் ஏசுவான். “என்னம்மா இது?… ராவிருட்டியில?…. பிள்ளையள் பயப்பிடப்போகுது…. படுங்கோ!” அம்மாவுக்கு வயது போய்விட்டது. கிழவி. யார் என்ன சொன்னாலும் கேட்கத்தான் வேண்டும். குளிரடித்தது. போர்வைக்குள் உறக்கத்தை இழுத்து மூடிக்கொண்டு படுப்பதற்கு அம்மா மிகவும் பிரயத்தனப்பட்டாள்.


பிரசவம்

 

 “என்ன சீதா? இப்போ எப்படி இருக்கு வலி? தேவலையா? டாக்டர் என்ன சொல்றார்?” அம்மா என் தலையை ஆதூரமாக கோதினாள். “பரவாயில்லேம்மா! டாக்டர் ஊசி போட்டார். இப்போ வலி ரொம்ப குறைந்திருக்கு. எப்ப வேணாலும் திரும்ப வலி வரலாமாம். ஆனால், பயப்பட வேண்டாம்னார். சீக்கிரமே வந்து அட்மிட் ஆகச்சொல்லி இருக்கார். ” “ஐயையோ! இப்போ என்ன பண்றது?” “பயப்படாதே! ஒன்னும் பிரச்னையில்லே. நிறைய மாத்திரை கொடுத்திருக்கார்.” “சரி, வாட்டமா இருக்கியே பேசாம போய் படு. நான் வேணா


பயம்

 

 “வாங்கடா சீக்கிரம், படம் ஆரம்பிச்சிடப் போறாங்க” என்று தன் நண்பர்களான சிவா, பாபு, மணி ஆகியோரை கிளப்பிக்கொண்டு திரையரங்கத்திற்கு உள்ளே சென்றான் ரவி. படம் விறுவிறுப்பாகப் போய்க்கொண்டிருந்த்த போது இடைவேளை வந்தது. “சரிடா, சாப்படறதுக்கு ஏதாவது வாங்கிட்டு வரலாம் வா” என்று சிவாவை அழைத்தான் ரவி. மணி சற்றே பதற்றத்தோடு இருப்பதைக் கண்ட ரவி, “என்னடா ஆச்சு? டென்ஷனா இருக்க?” என்று கேட்டான். “என்னோட பர்ஸ காணோம்டா. அதுல நூறு ரூபா, என்னோட காலேஜ் ஐடி கார்டு


தூக்கம்

 

 நேரம் காலை பத்து மணி. தாய் ராஜலக்ஷ்மி, தந்தை சிவப்ரகாஷ், மனைவி மீனாக்ஷியிடம் சொல்லிவிட்டு சென்னையில் அடையாரில் இருக்கும் தன் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் ரிப்பேர் கடைக்குச் செல்ல தயாரானான் பாபு. சிவப்ரகாஷுக்கு வயது 70 ஆகிறது, ராஜலக்ஷ்மிக்கு வயது 60. தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் ஒரு விவசாய குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவர் சிவப்ரகாஷ். அந்தக்காலத்திலேயே பி.ஏ. படித்திருந்தும், அரசாங்க வேலையை நம்பாமல் விவசாயம் செய்து வந்தவர். ராஜலக்ஷ்மி வீட்டு வேலைகளை கவனித்து வந்தாள். சிவப்ரகாஷ் – ராஜலக்ஷ்மி தம்பதியினருக்கு 2