Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: September 22, 2013

9 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கெளரவத்துக்குப் பிறந்தவர்!

 

 அம்மா, நா ஸ்கூலுக்கு போய்ட்டு வரேன் என கிளம்பிய தாரினியை தடுத்து நிறுத்தினார் அவள் தந்தை. எங்கடி கெளம்பிட்ட? ஸ்கூலுக்குப்பா. நீ ஸ்கூலுக்கெல்லாம் போக வேணாம் போயி சமையலைப் பாரு என்றார் அப்பாவினுடனிருந்த மாமா. ஏன் மாமா ஏன் நா ஸ்கூலுக்கு போகக்கூடாது? என இயன்றவரை பொறுமையுடன் கேட்டாள் தாரினி. அன்று அவளுக்கு பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு அரையாண்டு கடைசித் தேர்வு. ம்ம் பக்கத்துவீட்டு பட்டு எவங்கூடவோ போயிட்டா, அதான். அவ போறதுக்கும் நான் ஸ்கூலுக்கு போறதுக்கும் என்ன


நிழல் அது… நிஜம் இது…

 

 ” என்ன ரம்யா சைலண்ட்டா உட்கார்ந்திருக்கே..? நமக்கு புதுசா கல்யாணமாயிருக்கு, பேசறதுக்கு நிறைய விஷயமிருக்கு..பீச்சுக்கு வந்து பத்து நிமிஷமா அந்த அலையையே பார்த்துக்கிட்டிருக்க.. ஏன் என்னை பிடிக்கலையா…?” “… அய்யய்யோ… அப்படி எல்லாம் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க, உங்களை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டதுக்கு நான் கொடுத்து வச்சிருக்கணும்.,,,” ” ஏய்… நீ நிறைய பொய் பேசுவியா..? சிரித்த மகேஷ்…”ரம்யா நானும்தான் கொடுத்து வச்சிருக்கேன்…அழகான அமைதியான மனைவி அமைஞ்சதுக்கு… உன்னை விட நான் அழகு கம்மிதான்.அதனால பிடிச்சிதான் சம்மதிச்சியா… இல்லை, உங்க


ஐ லவ் யூ டாடி…!

 

 ” டாடி ..” முதுகை தட்டி சஞ்சய் எழுப்பியதும் , அரைக்கண்ணால் கடிகாரத்தை பார்த்தான் சரவணன், மணி ஆறாகியிருந்தது. ” என்னடா இன்னைக்கு சண்டேதானே… இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் தூங்க கூடாதா..?போர்வையை இழுத்து விட்டான். கொஞ்சம் நேரம் கழித்து மறுபடியும் சரவணனை எழுப்பினான் சஞ்சய், “டாடி பசிக்குது… பால் கலக்கி குடு…” அஞ்சு வயசு குழந்தை… பசிக்காதா என்ன.. சோம்பலை தூக்கி போட்டு விட்டு எழுந்த சரவணன் அவனை பிரஷ் செய்ய வைத்து பாலை காய்ச்சி கப்பில்


பொல்லாதவள்

 

 லட்சுமியம்மாள் தன் வீட்டை சுற்றி நாலு போர்ஷன்கள் கட்டி வாடகைக்கு விட்டிருந்தாள். கீழ் போர்ஷனில் இருக்கும் அகிலாவுடன் தான் எந்நேரமும் கதை பேசிக்கொண்டிருப்பாள். அகிலா வாசலுக்கு நேராக தையல் மிஷினை போட்டுக்கொண்டு போகிற வருகிறவர்களை புறணி பேசி கொண்டு பொழுதை போக்குவாள். ஆனால் பேச்சு மட்டும் தேனாய் எல்லாரையும் அம்மா, அண்ணி என்று அழைத்து கொண்டிருப்பாள். ” ஏம்மா டல்லா இருக்கிங்க… சாப்பிடலையா..? விஷயத்தை வரவைப்பதற்காக தங்கமாய் பேசினாள் அகிலா. ” ஆனாலும் கீதாவுக்கு ரொம்பதான் திமிரு.


ஊர்த்தவளைகள்…!

 

 ” மாலா வேலை எல்லாம் முடிச்சிட்டியா..?திலகா பக்கத்து வீட்டு காம்பவுண்டிற்குள் எட்டி கேட்க , ” இதோ வந்துட்டேங்கா.. 12 மணி சீரியலுக்குள்ள சாதம் வச்சுடாலாம்னு உலை வச்சேன்.. அதுக்குள்ள நீங்க கூப்பிடவே சிம்ல வைச்சிட்டு வந்துட்டேன்…” ” உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா..? நேத்து நான் மார்க்கெட் பக்கம் போயிட்டிருந்தப்ப எதிர்த்த வீட்டு கமலாவோட பொண்ணு எவனோ ஒருத்தன் கூட பைக்ல போயிட்டுருந்தா…என்னை பார்த்ததும் பார்க்காத மாதிரி திரும்பிகிட்டா..காலேஜ் போறன்னு இப்படிதான் சுத்தறா போலிருக்கு….” ”


மனைவி மகாத்மியம்

 

 அதிகாலையிற்தான் அந்தக் கனவு வந்தது. கனவில் மனைவி வந்தாள். கமலநாதனுக்குத் திடுக்குற்று விழிப்பு ஏற்பட்டது. பொதுவாக, மனைவி என்பது பலருக்குத் திடுக்குறல் ஏற்படுத்தும் விஷயம்தான். ஆனால் இது அந்த மாதிரியான திடுக்குறல் அல்ல. சற்று வித்தியாசமான, சற்று பரவசம் கலந்த திடுக்குறல் என்று சொல்லலாம். விழிப்பு வந்ததும் எழுந்து கட்டிலில் அமர்ந்தான். தான் வீட்டிற்தான் இருக்கிறேனா அல்லது கப்பலிற் தன் கபினுக்குள்ளா என உணர்வுக்குத் தட்டுப்படாமல் இந்தப் பக்கமும் அந்தப் பக்கமும் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்து விழித்தான்.


பிடித்த நாளில் பெய்த மழைகள்

 

 படித்து முடித்த பின் வேலை தேட வேண்டிய சூழ் நிலை கட்டாயம் அனைவருக்கும் வரும். அது எனக்கும் வந்தது, நானும் நினைத்தேன் ஆனால் இப்போது வேண்டாம் இன்னும் இரண்டு மாதங்கள் கழித்து தேடிக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்திருந்தேன். காரணம் படித்த படிப்பில் வேலைகிடப்பது சுலபமாக இல்லை அது போக எழுத்தாளனாவது என்றும், சவுண்ட் இஞ்சினியரிங் படிக்க வேண்டும் என்றும் வெவ்வேறு எண்ணங்கள் எனக்குள் இருந்தன. அப்பாவின் பேச்சை கேட்டு அரசு பணிக்கான தேர்வுக்கு முயற்சி செய்து


சூடு கண்ட பூனை அடுப்பங்கரை நாடும்

 

 சத்தம் கேட்டு அவன் வெளியே வந்து பார்த்த போது அந்தப்பெண் நின்றிருந்தாள். நடுத்தர வயது மதிக்கத்தகுந்த அவளது முகத்தில் இருந்ததெல்லாம் அனுதாபத்தை பெற முயற்சிக்கும் பாவனைகள். குட்டையாக ஒரு புறம் சாய்ந்திருந்த மல்லிகை மரத்திலிருந்த பூவொன்று அவள் கையில் இருந்தது.முற்றம் என்று சொல்ல முடியாத அதைவிடக் குறுகிய இடத்தில்; கவனமின்றி சுற்றிய புடவையும்,சீப்புப்படாத முடியமைப்பும், தோலில் தொங்கிய சீத்தைப்பையுடனும் ஒரு பக்கம் ஒருக்களித்து நின்றிருந்த அவளது கோலம் ஒரு ஓவியனின் கண்களில் படாமல் போனது வருந்நத்தக்கது தான்.


எங்கே நிம்மதி?

 

 சென்னைக்கு 50 கி.மீ தூரத்தில் கோதண்டராம புரம். பெரிய ஊர். ஊரின் கோடியில் ராமர் கோயில். கோவிலை ஒட்டி ஒரு அரச மரம். மரத்தை சுற்றி கல் மேடை. மேடைக்கு கொஞ்ச தூரத்தில் குளம். சில நாளாக அந்த அரச மரத்து நிழலில், மேடையில் ஒரு பெரியவர். எதையோ இழந்தது போல் தோற்றம். கொஞ்சம் வெறித்த பார்வை. வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளை ஜிப்பா, வெள்ளை தாடி, நெற்றியில் திருநீறு, நடுவில் சந்தனம். நல்ல படித்த களை. பண்பட்ட