Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: September 13, 2013

6 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இதுதான் விதியா..?

 

 யார் செய்த புண்ணியமோ தெரியவில்லை..நான் எப்படியோ இந்த ஊருக்கு வந்து,அந்த நெடுஞ்சாலையின் ஓரத்தில் வசிக்கத் துவங்கி,யாரும் எவ்விதக் கேள்வியும் எழுப்பாததால் இங்கேயே நிலை கொண்டு விட்டேன். நான் இங்கே வந்த புதிதில்,சாலையின் இருபுறங்களிலும் உள்ள தோப்புகளும், தோட்டங்களும், விலைநிலங்களாக மாறி,வீட்டுமனைகளாக வேகமாக மாறிக் கொண்டு இருந்தது.பலர் நிலம் வாங்கிய கையோடு வீடுகளையும் கட்டத்துவங்கியிருந்தனர்.முப்பது ஆண்டுக் காலமும் ஓடிவிட்டது.வாய்பேச முடியாத நான் இங்கே வந்தபோது அனாதையாகத்தான் உணர்ந்தேன்.., ஆனால்,நாளடைவில் எனது ஆதரவைத் தேடி மற்றவர்கள் வந்தபோது எனக்குப் பெருமையாகவும்,மகிழ்ச்சியாகவும்


துணையாய் வருவாயா…?

 

 செல்வி அப்படி செய்வாள் என்று அவள் அப்பாவும் , அம்மாவும் எதிர்பார்க்கவில்லை.. ஆஸ்பத்திரியில் ட்ரிப்ஸ் ஏறிகொண்டிருக்க… அவர்களோடு கதிரும் கவலையோடு உட்கார்ந்திருந்ததை பார்த்து செல்வியின் அம்மா ருக்மணிக்கு கோபம் வந்தது, ” கதிரு.. இப்ப திருப்தியா…? கதிர் எங்கோ வெறித்தான். செல்வியின் அப்பா சங்கரலிங்கம் மனைவியை அதட்டினார். ” ருக்கு அவனை நொந்துக்காதே.. நம்ம நேரத்துக்கு யாரையும் குறை சொல்ல கூடாது…” ருக்மணியின் கைகளை பிடித்து கொண்டு அவள் தங்கை மகள் கவிதா பேசினாள், “பெரியம்மா நேத்து


நிழல்…

 

 கேஷ் கவுண்ட்டரில் பில்லை செலுத்திவிட்டு ஷாப்பிங் பேக் எடுக்கையில் கொஞ்சம் கனமாக தோன்றியது.. . பார்க்கிங்கில் இருந்த தன் ஸ்கூட்டியை நோக்கி வித்யா வந்த போது தன் எதிரே வந்த அவனை பார்த்து ‘திடுக்’ கிட்டு ஒரு கணம் நெஞ்சுக்கூடு படக்.. படக்கென்று அடித்துக்கொண்டது. “ கடவுளே அவன் என்னை பார்க்காமலே கடந்துவிட்டால் நன்றாக இருக்குமே.” வியர்த்து கொட்டியது. அதற்குள் அருகில் வந்துவிட்ட அவன் வித்யாவை பார்த்ததும், ஒரு கணம் திகைத்து.. “ வித்யா என்ன ஒரு


பள்ளிக்கூடம்

 

 “ மேகா.. எழந்திரு டியர்.. இன்னியிலர்ந்துதான் நீ க்ளாஸ் ஜாய்ன் பண்ணப்போற.. தூங்கிட்டே இருந்தா எப்படி? சந்துரு நான் போய்த்தான் ஆகனுமா? சிணுங்கினாள். “எவ்வளவோ படிச்சிட்ட.. இது பத்து நாள் கோர்ஸ்தானே.. உனக்காகவும் நம்ம எதிர்காலத்துக்குகாகவும்தான்மா…” “ க்கும்.. சலித்து கொண்டே ரெடியாகி கிளம்பும் போது அம்மாவின் போன், “ மேகி ம்மா.. நேத்து மாப்பிள்ளை விஷயத்தை சொன்னார்.. நானும் அப்பாவும் சிரிச்சுண்டோம்.. தானா தெரிஞ்சிக்க வேண்டியதை க்ளாஸ் போய் கத்துக்க போறத நினைச்சி. எனி வே


வசந்த விழா…!

 

 விநாயகர் சதுர்த்தி விழா.. வசந்தம் நகரில் இளைஞர் குழு சுறு சுறுப்பாக செயல் பட்டு கொண்டிருந்தது. ஏரியா முழுக்கும் வசூல் வேட்டை நடத்தியவர்கள் இனியவன் வீடு வந்ததும் தயங்கி நின்றார்கள். இனியவன் தீவிர நாத்திகவாதி.. கோயில் குளம் என்று வந்தால் விரட்டாத குறையாக பேசி அனுப்புவார். அவர் மனைவி அப்படி இல்லை, ஆன்மிக ஈடுபாடு அதிகம். அதனால் இனியவன் இல்லாத நேரமாக டொனேஷன் கேட்டு போவார்கள். அவர் இல்லை என்று நினைத்துதான் வீட்டின் காலிங் பெல்லை அழுத்தினார்கள்,