கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: August 2013

76 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நாடு அதை நாடு

 

 அந்த அமொரிக்க இளைஞர்களை பார்த்தால் பயமாகத்தான் இருந்தது. ஏதாவது ஸ்கூலில் எட்டாவது அல்லது ஒன்பதாவது படிப்பவர்களாகத்தான் இருக்க வேண்டும். இப்பொழுதே சித்ராவை விட உயரமாக, சூயிங்கம் மென்று கொண்டு, ரோலர் ப்ளேடில் அலட்டலாக வந்தார்கள். இங்கே பொதுவாகவே எல்லோரும் உருவத்தில் பொ¢யவர்களாக இருக்கிறார்கள். விளக்கில் பச்சை மனிதன் நடக்க சொன்னதும் சற்று அவர்களை விட்டு விலகியே நடந்தாள். கோடைக்காலமாதலால் இந்த சாயங்கால வேளையிலும் பிரகாசமான கலிஃபார்னியா சூரியன். செல்போனில் பேசியவாறே வண்டிகளில் விரைபவர்கள். ரோடோரத்தில் சிரிக்கும் ஊதாப்பூக்கள்.


திருப்புமுனைகள்

 

 பிரசாத்தின் பார்வையில் விரோதமும், அலட்சியமும் நிதர்சனமாகத் தெரிந்தது. ‘நீ யார்… நீ எதற்கு என்னை இதுபோல் கேள்விகள் கேட்டு உபத்திரவம் செய்கிறாய்?’ என்ற பாவம். ஆனால், நான் அதையெல்லாம் பொருட்படுத்தவில்லை. “இதோ பார் பிரசாத்… ‘ஸெமஸ்டர்’ தொடங்கி ஒரு மாசம் முடிந்து நானும் எட்டு கிளாஸ் எடுத்து விட்டேன்… நீ இதுவரை ஒரே ஒரு ‘க்ளாஸ்’ தவிர மற்ற எல்லாவற்றுக்கும் ‘ஆப்ஸென்ட்…’” பிரசாத் விறைப்பாகப் பதில் சொன்னான். “அதான் சொன்னேனே ஸார்… எனக்கு உடம்பு சரியாக இல்லை…”


வலி

 

 சாவு வீடு மெல்ல களைக்கட்டிக் கொண்டிருந்தது. முன்கூடத்தில் கிடத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது கல்யாணியின் உடல். ஆண்கள் கூட்டம் கூடத்திற்கு வந்து இறுதி மரியாதை செலுத்திய பிறகு வெளியே போடப்பட்டிருந்த ஷாமியானா பந்தலுக்குள் ஐக்கியமாகியது. பெண்கள் ஆங்காங்கே இருந்த அறைகளில் பரவினர். நடுக்கூடத்தில் மாமியாரின் உடலருகே சூன்யத்தை வெறித்தப்படியே உட்கார்ந்திருந்தாள் புவனேஸ்வரி. திருமணமாகி வந்த நாளிலிருந்தே அதிகாரங்கள் மையப்படுத்தப்படாததால் மாமியாருடன் சொல்லிக் கொள்ளும்படியான எந்த பிணக்கும் ஏற்பட்டதில்லை. அம்மாவின் தோளில் சாய்ந்தப்படி உட்கார்ந்திருந்த காயத்ரியின் உதடுகள் தனியே விம்மியது. ஒரு


அவள்

 

 வழக்கம்போல் திங்கள்கிழமையின் பரபரப்பிற்குள் அரசு அலுவலகம். வருகை பதிவேடு மூடுவதற்குள் அலுவலகம்; வந்த கதை, காலை அறிவிக்கப்பட்ட அரியர்ஸ்க்கு, இன்றே அரசாணை எண் கிடைக்குமா? மேலதிகாரியின் அறைக்குள் சென்ற பெண் அலுவலர் எப்போது வெளியே வந்தார்? அதிரஅதிர கவலைப்படும் அலுவலக பணிக்குள் எங்குமே ஒட்டாத அவள் நிலை. மனம் நழுவி நழுவி காலை நேரத்திற்கே சென்றது. இன்றும் வழக்கம்போல காலையில் எழுந்து, கண்களை துடைத்தவாறு சமையலறைக்குள்; நுழைந்தாள் அவள். அவளின் காலடித்தடம் கேட்டு, சடாரென குரலெழுப்பி ஏதோ


அகமும் புறமும்

 

 சுமார் அறுபதை கடந்த நகுலன் குளிர்ப்பெட்டியில் காலை நீட்டிப் படுத்திருந்தார். உயிரோடிருந்த நாளில் .குளிர்சாதனப்பெட்டியின்; வாசத்தையே அறியாதவர். ஆங்காங்கே படிப்பு வாசம் முளை விட்டுக் கொண்டிருந்த கிராமம் அது. இந்துக்களும் கிறித்துவர்களும் அடர்வாக சம அளவில் இருந்தனர். “வேதகாரங்க வூட்டு ஸ்டெல்லா பெரிய ஸ்கூல்ல படிக்க போவுது.. என்னையும் அனுப்பி வுடு..” ரெண்டு மூணு பொம்பளப்புள்ளங்க பன்னெண்டாம் கிளாஸ் வரைக்கும் படிச்சிருக்காங்க. அதுங்களுக்கு மாப்பிள்ளை தேடும்போது ஏற்பட்ட சின்ன தேக்கநிலை நம்ப புள்ளங்களுக்கும் வந்துடக்கூடாதுங்கிற நினைப்பு ஒரு