கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: August 2013

74 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சோறு கண்ட இடமே சொர்க்கம்

 

 மணி நான் வேலை பார்க்கும் அரசாங்கத் தொழிலகத்தில் உள்ள உணவகத்தில் தற்காலிக உதவியாளராகச் சேர்ந்தது ஓராண்டுக்குள் தான் இருக்கும். மேஜைகளைச் சுத்தம் செய்வது, சாப்பிட்டத் தட்டுகளை கழுவுவது முதல், உணவுப்பதார்த்தங்கள், சிற்றுண்டி முதலியன தயாரித்து, பரிமாறுவது வரை அனைத்து வேலைகளையும், சுத்தமாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும், மிகவும் பய பக்தியுடனும் செய்து முடிக்கும் திறமை உள்ளவன். ஏழ்மைக்கு எடுத்துக்காட்டாக அவன் திகழ்ந்தாலும், எல்லோரிடமும் அன்புடனும் நாகரீகத்துடனும் பழகி வந்தான். என்னிடம் ஒரு அலாதிப் பிரியம் வைத்திருந்தான். ஒரு நாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை,


பயம்

 

 பார்வதிக்குப் பயம்! எதற்கெடுத்தாலும் பயம்… எதிர்மறை சிந்தனைகள் எப்போதும்! ஏதோ ஒரு பயம். இந்த ‘போபியா’விற்கு என்னவென்று பெயரிடுவது? தண்ணீர் பற்றிய பயம் என்றால் ‘ஹைட்ரோஃ போபியா!’ இருட்டைப் பற்றிய பயம் என்றால் ‘க்ளாஸ்ட்ரோ போபியா’… இப்படி பல பயங்கள்… இது பஞ்ச பூதங்கள் பற்றிய பயம். எங்காவது தீ விபத்து என்றால், தன் வீட்டிடீலும் தீப்பிடித்து விடுமோ என்ற பயம். எங்காவது பூகம்பம் என்றால் தன் வீடே நடுங்குவது போன்ற பயம். சுனாமி என்றால் இவள்


தகவல் தொடர்பு

 

 தகவல் தொடர்புக்கு அப்புறம் என்ன பண்ணுவீங்க.. என்னைப் பார்த்து என் நண்பர் கேட்ட கேள்வி இது. வேறு ஒன்றும் இல்லை. நகராட்சிப் பூங்காதான் கதி என்று ஆகிவிட்ட விஆரெஸ் ஆத்மா நான். ஓய்வு பெற்ற நாளில் எனக்கு மலர்க் கிரீடம் என்ன.. மாலைகள் என்ன.. 5000 வாலா வெடிச் சத்தம் என்ன.. பாண்டு வாத்தியம் முழங்க என்னை வழி நடத்தி அழைத்துப் போனபோது ஒரு அரசியல் கட்சியே ஆரம்பித்து விடலாம் என்கிற நப்பாசை வந்தது. (வந்த கூட்டம்


காலம் மாறும்

 

 தலையணையில் தன் முகம் புதைத்து உறக்கம் வராமல் தவித்தாள் திவ்யா. “ஆனந்த் என்ன சொல்வாரோ நாளைக்கு? என் காதலை ஏதுக்குவரோ?”, என்று. திவ்யா 23-வயது நிரம்பிய அழகும் இளமையும் கொண்டவள். சாப்ட்வேர் நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரிகிறாள். ஆனந்த் அவளுடன் அலுவலகத்தில் பணிபுரிபவன். நல்ல நட்புடன் ஆரமித்தது அவர்கள் சந்திப்பு . நாளடைவில் திவ்யாவிற்கு ஆனந்தின் மேல் அன்பு அதிகரித்தது. எப்பொழுதும் ஆனந்த் பற்றியே நினைவு அவளுக்கு. ஆனந்தின் மேல் இருந்த அன்பு காதலாக மாறிவிட்டது என்று புரிந்துகொண்டாள்.


பரிகாரம்

 

 மூன்று மணி நேரப் பயணத்துக்குப் பின் அந்த தனியார் பஸ் கோவிலருகே வந்து பெருமூச்சு விட்டு நின்றது. பயணக் களைப்பிலும், காலை சாப்பிட்ட டிபன் செரிக்காமல் பஸ் மலை ஏறும்போது எடுத்த வாந்தியிலும் அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள் பஸ்ஸின் குலுக்கலுக்கேற்ப்ப திடுக்கிட்டு எழுந்தார்கள். கணேசன், ரமா தம்பதியரும் எழுந்து குழந்தை வைசாலியைப் பார்த்தால் அவள் தூங்கி எழுந்து கண் விரித்துச் சிரித்தாள். மூன்றே வயதானாலும் இந்த சிரமமான பயணத்தை அவள் சமாளித்த விதம் அவர்களுக்கு ஆச்சர்யமாய் இருந்தது.