கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: May 2, 2013

7 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நினைவுகள் மட்டுமே

 

 பிறேமினி கோலா வாங்கி வாறீங்களே ! ம்… காசைவாங்கிக் கொண்டு கடைக்குப் போனாள் என் சின்னத்தங்கை பிறேமினி. அப்பாவும் நானும் அந்த மூலைப்படியிலிருந்து சின்னனிலிருந்து நான் செய்த அட்டகாசங்கள் பலவற்றை நினைவு கூர்ந்து கொண்டிருந்தேன். சட்டென மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டு மின்விளக்குகள் அணைகிறது. உன்னோடை கதைச்சுக் கொண்டிருந்ததிலை லைற்நிக்குமெண்டதையும் மறந்து போனன். ஏன எழுந்த அப்பாவுக்குச் சொன்னேன்.. சடா கெதியா விளக்கைக் கொழுத்திவாங்கோ நிண்டுகொள்ளு வாறன் நானுனக்குச் சடாவே…. பொறு விளக்கைக் கொழுத்திக் கொண்டு வாறன். இடுப்பில் செருகியிருந்த


தாத்தாவின் வேண்டுகோள்

 

 பத்மா தனது சைக்கிளை அந்த முதியோர் இல்லத்துக்கு முன்பாக நிறுத்திவிட்டு, இல்லத்தின் தெற்குப் பக்கமாக இருந்த மைதானத்தை நோக்கி நடந்தாள். இல்லத்துக்கும் வீதிக்கும் இடையே உள்ள மைதான நிலப்பரப்பில் தூரத்துக்கு ஒன்றாக நின்ற இளம் மரங்களில் இலைகள் ஒன்றுகூடக் காணபடவில்லை. “இந்த மரங்களுக்கு என்ன பெயர் பத்மா? ” என அன்று அவளுடைய தாத்தா, தாயின் தகப்பனார், கேட்டபோது அவளுக்கு அவற்றின் பெயர்கள் தெரிந்திருக்கவில்லை”தெரியாது!” என அவள் சொன்னபோது அவருடைய முகத்தில் ஒரு வியப்புக் கலந்த புன்னகை


கற்பவை… கற்றபின்…

 

 நேற்றுமதியத்திலிருந்து எதைச்செய்தாலும், அதனூடாக அம்மாவின் நினைவும் நிழலாகச் சேர்ந்துவந்தது. மெஸ்ஸில் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது, யாரோ முகம் தெரியாத ஒருஆள், தன்னுடன் வந்தவரிடம், “எங்கம்மா, நல்லா மீன்கொழம்பு வைப் பாங்க!“ என்று சிலாகித்துச்சொன்ன நொடியில், மனசுக்குள் அம்மாவின் நினைவு, புகை போல மேலெழுந்து அலையாடி, பல சித்திரங்களை வரைந்து தள்ளியது. அம்மாவுக்கும் மீன்குழம்பு நன்றாகச் சமைக்கவரும். மூன்றுதெருவுக்கு மணக்கும். கை கழுவிவிட்டு வெளியேவந்தபோது, ‘இந்தா… பாக்கு போட்டுட்டுப்போ!‘ என்று அம்மாவே சொல்வதுபோலிருந்தது. இரவுத்தூக்கத்திலிருந்து இரண்டொருமுறை அம்மா வின் நினைவுகளோடு விழிப்பு


அந்த சில நிமிடத்துளிகள்.

 

 சுகுணாவிற்கு எல்லாமே கனவு போல் இருந்தது. தன் மகனை அடிக்கடி தடவிப்பார்ப்பதும் இறுக அரவணைத்துப் படுப்பதுமாய் இருந்தாள். கண்களை நித்திரை தழுவமறந்தது.ஒரு கிழமை ஆகியும் அவள் மனசு இயல்பு நிலைக்கு திரும்பவில்லை. குழந்தைகளுக்கு பாடசாலை விடுமுறையாதலால் அன்றும் வழமைபோல குழந்தைகளை காப்பகத்தில் விட்டு விட்டு சுகுணா வேலைக்குச்சென்றாள். வேலை முடிந்து மாலை குழந்தைகளை காப்பகத்தில் இருந்து அழைத்து வந்தாள். மகள் அன்று வழமைக்கு மாறாக தாயை நச்சரிக்கத் தொடங்கினாள். அம்மாக்கும், அப்பாக்கும் நெடுகலும் வேலை, வேலை. என்ரை


கொம்பியூட்டர் விற்பனைக்கு!

 

 இது கொஞ்சம் விவகாரமான விசயம்தான் ஆனாலும் நாலு பேருக்கெண்டாலும் சொல்லாட்டில் தலையே வெடிச்சிடும் போலக்கிடக்கு அதுதான் சொல்லவாறன். என்ரை அவகொஞ்ச நாளா இஞ்சாருங்கோ எங்களுக்கு முந்தி வந்ததுகளெல்லாம் சொந்தவீடு, சிட்டிசன்சிப் எண்டு ஒரு பந்தாவோட இருக்குதுகள். முந்தநாள் வந்ததுகள்கூட இன்ரநெற், ஈமெயில் எண்டு பீத்திக்கொண்டு திரியுதுகள். ஒரு சபை சந்திக்குப்போனால் எனக்குச் சொல்லுறதுக்கு ஒரு விசயம்கூட இல்லாமல் வெக்கமாக்கிடக்கப்பா, இப்படியே போனால் ஒரு சனமும் எங்களை மதியாதுகள். புதுசா ஒரு கொம்பியூட்டர் வகுப்புத் தொடங்குதாம், நீங்கள் அதுக்கெண்டாலும்