கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: April 2013

123 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஈரம் பூத்த நெருப்பு!

 

 டேய் கஜா… அண்ணங் கேட்டார்டா… அமௌன்ட் எவ்ளோ கலெக்ஷனாயிருக்கீதுன்னிட்டு…? இன்னா… ஒரு மூணு… மூன்றை இருக்கும் தல.. “மூணா? மூன்றையா? ஒயுங்கா சொல்டா பேமானி.’ “அய! இன்னா சத்தாய்க்கிற. இன்னவோ நானே தூக்கிணு பூட்றாமாதிரி. இத்த நீயே எண்ணிப்பாரு’ என்றபடி தன் கையிலிருந்த லெதர் பேக்கை தூக்கிப் போட்டான் கஜா. கத்தை கத்தையாகத் திணிக்கப்பட்டிருந்த ரூபாய் நோட்டுக்களைப் பிரித்து எண்ணத் தொடங்கினார்கள். மூன்று லட்சத்து முப்பத்தையாயிரத்து எழுநூற்றைம்பது இருந்தது. பத்தாதேடா கஜா, ஒரு அஞ்சு ரூபாயாவது தேறும்னு


புனரபி பயணம்

 

 மயங்கிக் கிடக்கிறாளா அல்லது விழித்துத்தான் இருக்கிறாளா என்று சொல்ல முடியவில்ல; இலேசாக வாயைத் திறந்தபடியே ஒரு பக்கமாகத் தலையைச் சாய்த்திருக்கிறாள்; ஜன்னல் கம்பிகளில் தலை சற்றைக் கொருதரம் இடிபடுவதைப் பற்றிய லட்சியம் ஏதுமின்றி, சன்னமான விசும்பலுடன் காயாத கண்ணீர்கோடுகளுடனும்… பாவம், வயதானவள் ; அறுபதுக்கு மேலிருக்கும் நிச்சயமாய்… கூட இருந்த பெரியவரும் அப்படியே ! பேச்சில்லை ; ஓரிருமுறை இருமியதோடு சரி ! வழியில், ஓரிடத்தில் வண்டியை விலகித் தள்ளி நிறுத்தச் சொல்லி, இறங்கிப்போய், ஒரு மினரல்


குறையொன்றுமில்லை!

 

 புஸ் புஸ் என்று கரிய புகையினை கக்கி கொண்டு, முக்கி, முனகி, அந்த உயர மலைப்பாதையில் புழுதியை கிளப்பிக்கொண்டு ஏறி வந்து கொண்டிருந்தது 420 வேன் ஒன்று. ஒரு வழியாக மேடு ஏறி ஓரிடத்தில் ஓரங்கட்டி நின்றது. வேனில் வந்தவர்கள் ஒவ்வொருவராக இறங்கினார்கள். மொத்தம் எட்டு நபர்கள் அதில் இருவர் பெண்கள். துப்பாக்கியுடன் இரண்டு போலீஸ்காரர்களும். சாலையின் ஓர் ஓரத்தில் ஒரு தற்காலிக கீற்றுக்கொட்டகை அமைக்கப்பட்டிருந்தது. நான்கு பக்கமும் கீற்றறினாலேயே அடைக்கப்பட்டிருக்க, முகப்பில் பட்டேரி ஊராட்சி –


கசிவு

 

 சந்தோஷ் காலனியில் ஓரே பரபரப்பு… காலனியில் வசிப்பவர்கள் ஒருவரைப் பார்த்து ஒருவர் வசைமாரி வார்த்தைகளை அள்ளி வீசிக்கொண்டிருந்தனர். பல அடுக்குகளைக் கொண்ட அந்தக் குடியிருப்பு, சென்னையின் புறநகரை ஒட்டியிருந்தது. அமெரிக்காவின் “பெண்டகனை’ நினைவூட்டும் அளவுக்குப் பெரிதாக இல்லையென்றாலும், உயரத்தால் பாதிக்குப் பாதி இல்லையென்றாலும், அந்த மாடலில் உருவாகியிருந்தது அந்தக் காலனி. பலதரப்பட்ட பிரிவினரும் அங்கு குடியிருந்தனர். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் வார்த்தைகளால் திட்டிக்கொண்டதற்குக் காரணமே அங்கு மூன்று நாள் தொடர்ந்து கனமழையால் காலனி வெள்ளக் காடாகி இருந்ததுதான்.


ஒளியும் ஒலியும்

 

 “” என்ன கௌம்பீட்டியளாக்கும்?” “”போர ஜோலிக்குப் போயித்தானே ஆவணும்.” “”தூரம் தொலைவெட்டா இருக்கே. வயசான காலத்துலெ… இங்குனக்குள்ளேனா பரவாயில்லை.” “”இது பெரிய கேதமில்லையா… அதெல்லாம் பார்க்கமுடியுமா அப்புறம் எப்பப் போயிக் கேப்பீயாம்? ஒரு மாசம் ஓடிடுச்சு. காரியத்துக்கும் போகத் தோதுப்படலெ…” “”நல்ல சாவுதானே?” “”ம். என் ஜோட்டு ஆளுதான்.” “”எல்லாம் நம்ம கையிலயா இருக்கு, கூப்பிட்டா போகவேண்டியதுதேன்.” “”அது உள்ளதுதேன்.” “”புள்ள குட்டிகளுக்குக் கல்யாணம் முடிச்சாச்சா?” “”ம்! எல்லாம் தல எடுத்துடுச்சுக. ஒரு கொறையும் இல்லெ. இங்க