கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: February 2013

501 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அப்பாவும் தண்ணீரும்…

 

 எனக்கும் கூட, அப்பாவின் இதமான சம்பவ நினைவுகள் எட்டிப் பார்த்தபோதெல்லாம் சடக், சடக்கென கண்ணீர் வழிந்தபடியே இருந்தது. என்ன மனஸ்தாபங்கள் இருந்தாலும் ஒரு மரணத்தின் முன் அவை நிற்பதில்லை. அதிலும் அப்பாவோடு என்னும்போது மனஸ்தாபங்கள் எளிதில் பின்னுக்குப் போய்விடும் என்பதில் ஐயமில்லை. இன்று நான் அழுது நின்றாலும், வாழ்ந்த நாள்களில் அப்பாவுக்கும், எனக்கும் இடையே இதமான சம்பவங்கள் என்பது குறைவு. சச்சரவுகளே அதிகம். நான் ஒழுங்காகப் படிக்காதபோது, வகுப்பிற்கு “கட்’ அடித்து மாட்டியபோது, எனது கல்லூரி சேர்க்கைக்காக


இன்னும் போகாமல் இருந்துகொண்டு…

 

 பஸ் ஸ்டான்டிலிருந்து வீட்டிற்கு நடக்கும் போது ரவி தாத்தாவையே நினைத்துக் கொண்டு வந்தான். பார்த்து நான்கு மாதமாகிறது. எப்படி இருக்கிறாரோ? ரவி வீட்டில் நுழைந்தபோது வீடு அமைதியாக இருந்தது. வராண்டாவில் தாத்தாவைக் காணவில்லை. கொல்லையில் இருந்து தண்ணீர் கொட்டும் சத்தம் மட்டும் கேட்டது. கொண்டு வந்த பையை ஓரமாக வைத்துவிட்டு ரவி கொல்லைக்குச் சென்றான். அம்மா அங்கே துணி துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள். ரவி வந்ததை அவள் கவனிக்கவேயில்லை. ரவி மெதுவாக “அம்மா’ என்றான். ரவியைப் பார்த்தவுடன் அவள்


மாற்றம்தான் ஏமாற்றமல்ல!

 

 “தனக்கு ஐந்து ஆண் பிள்ளைகள்’ என்ற நினைப்புத்தான் மாம்சா மரைக்காயரின் ஒரே சந்தோசம். மகா சந்தோசம். தனது ஆண் வாரிசுகளின் எண்ணிக்கை பற்றிய மகிழ்ச்சியானது, சில சமயம் மமதை கலந்த மயக்கமாகக் கூட இருந்திருக்கிறது, மரைக்காயருக்கு. பொன் அம்பாரி பூட்டி, வைர முகபடாம் தரித்த யானைகளை ஓட்டிச் செல்கிற கம்பீரத்துடன் தான் பிள்ளைகளை பள்ளிக்கூடத்துக்கு அழைத்துக் கொண்டு போவார், மாம்சா. காலண்டர்கள் பல கரைந்து போனதில் பையன்கள் எல்லாரும் இளைஞர்கள் ஆகிவிட்டார்கள். தனது மளிகைக் கடைக்கு சாமான்


மணக்காத மாலை!

 

 சுமார் ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் என் மாமா தன் அலுவலகத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்றார். அந்தத் தினத்தை அவர் மறந்திருந்தாலும் நான் மறக்கவில்லை. அவருக்கு அன்றைய தினம் போட்ட சந்தன மாலையைப் பாதுகாத்துப் பத்திரப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு என்னுடையதாகிவிட்டது. சந்தன மாலைக்கும் சந்தனத்துக்கும் பொட்டுச் சம்பந்தம் கிடையாது என்பது நேயர்கள் அறிந்ததே. எனக்குத் தெரிந்து எந்த சந்தனமாலையும் மணந்ததாக சரித்திரம் இல்லை. சில, பல, பெரிய, சிறிய சைஸ் மஞ்சள் நிற உருண்டைகள், ஜரிகை நூல்கள், வட்ட வட்டமாகக்


களவாடிய பொழுதுகள்

 

 மரகதம், இன்று மதியம் பிள்ளைங்க ஸ்கூலிலிருந்து வந்தவுடன் வீட்டுப் பாடங்களை முடிக்கச் சொல்லு” “”அதைப்பற்றி உங்களுக்கென்ன கவலை, நீங்க பந்தோபஸ்து, திருவிழா டியூட்டின்னு ஏதானும் காரணம் சொல்லி பிள்ளைங்க தூங்கின பிறகு வருவீங்க” பதிலுக்கு வெடித்தாள் மரகதம். “காவல்துறையில் உயர் அதிகாரியா இல்லாம, கான்ஸ்டபிளா இருக்கிறதால மத்தளம்போல இரண்டு பக்கமும் இடிதான்’ என மனதுக்குள் முணங்கிக்கொண்ட முருகேசன், “”இல்லம்மா, இன்றைக்கு சீக்கிரம் போகணும்னு இரண்டு நாள் முன்னமே அனுமதி சொல்லிட்டேன். பாவம் பிள்ளைங்க ஏங்கிப் போகுது, இன்றைக்கு