Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: January 2013

309 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வயசு 16

 

 “”என்னங்க.. சீக்கிரம் இங்க வாங்க.. அவன் வந்துட்டான்”. அரக்க பரக்க என்னை அழைத்தது, என் தர்ம பத்தினி காமாட்சி. இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே என் வீட்டில், இந்த அவன் கண்ணாமூச்சிதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. “”அதோ.. அவன் தான்.. அங்கே போறான் பாருங்க..” இப்படி என்னன்னவோ தலைப்புகளில் அவன் கதைதான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் நான்தான் இன்னமும் அவனை சரியாகப் பார்க்கவில்லை. நாங்கள் இந்த வீட்டுக்குக் குடி வந்து மூன்று மாதங்கள்தான் ஆகிறது இவ்வளவு நாள் இல்லாமல், திடீரென,


கதைகள் பலவிதம்…

 

 அடித்தம் திருத்தம் எனப் பாலன் பேனா விளையாடியது. ஜி.எம். ஒண்ணும் சொல்ல முடியாது. நாலைஞ்சு பேர் சுத்தி நின்னு ஜி.எம். செய்வதைப் பார்த்தபடியும் ஏளனமாக அவர் எதையோ சொல்வதைக் கேட்டபடியும் நின்றனர். பாவம்! ஃபைல் மூட்டைகளைத் தாங்கி நின்றதால் கைகளைக் கட்ட முடியவில்லை. பள்ளிக்கூடத்தில் பிரின்சிபல் முன்னால பசங்க நிக்கற மாதிரிதான் அந்தக் காட்சியும். ராகவன் கற்பனை வேகமாக விரிந்தது. என்னவெல்லாம் கம்பெனி செய்யலாம்னு கூடி விவாதிச்சப்பறம் தயார் செய்து கொண்டு போனாலும் ஆசை தீர அடித்துத்


நெய்மா…நெய்

 

 “மரத்தில் பணம் காய்க்கிறது என்ற அஞ்ஞானத்தில் அந்நிய நாட்டு நேரடி முதலீட்டை கண்மூடித்தனமாக எதிர்ப்பதால் நுகர்வோர் பார்வையில் மற்றும் நீண்டகால அடிப்படையில் நம் முன்னேற்றமும் வளர்ச்சியும் தடைப்படும் என்றாலும் குறுகியகால அடிப்படையில் பெட்டிக்கடைக்காரர் மற்றும் பலசரக்குக்காரரின் வாழ்வாதரங்கள் நசுங்கும் என்பதையும் ஒரு குறுகிய கண்ணோட்டம் என்று பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களின் பார்வையில் கூறமுடியாது. என்றாலும் ஆவினங்களே முதலீட்டு செல்வம் என்ற நம் நாட்டு தொண்மை பொருளாதார கோட்பாடுகள் இன்றைய புதிய தலைமுறை நுகர்வோர் தேவைகளுக்கு ஈடுகொடுக்காது….” என்று நாளை கல்லூரியில்


வேகம்…விவேகம்…

 

 “ஜாதகத்தை தூக்கிட்டு நாலு தெரு அலைஞ்சு பொருத்தமான வரனை சலிச்சு எடுத்தா மட்டும் போதுமா? உன் பொண்டாட்டிக்கு நாலு வார்த்தை நாசூக்காக தெரிந்திருந்தால் இந்நேரம் நம்ம வீட்டில் நல்ல காரியம் நடந்திருக்கும். இதுக்குத்தான் நான் அப்பவே தலை தலையா அடிச்சுண்டேன்…” என்று காலங்காலையில் புலம்ப ஆரம்பித்துவிட்ட அம்மாவையும், இதனால் சலனப்பட்டுக் கொண்டிருந்த மனைவியையும் எப்படி சமர் செய்வது என்று தெரியாமல் செய்தித்தாளுக்குள் முகத்தை மறைத்துக் கொண்டான் வெங்கட் என்றாலும் முற்பத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன் தன் சகோதரிக்கு தன்


இரட்டைக்கிளவி

 

 தமிழாசிரியர் தங்கத்தமிழன் காலையில் இருந்தே கடு கடுவென இருந்தார். அவர் ஒரு வாரமாக படிச்சு படிச்சு சொல்லிக் கொடுத்த இரட்டைக்கிளவி வகுப்பில் யாருக்குமே புரியவில்லை என்பதுதான் அவர் கோபமே. வீட்டில் உட்கார்ந்து, காற்றில் பட படவென்று அடித்துக் கொண்டிருந்த மாதாந்திரத் தேர்வுத் தாள்களை மளமள வென திருத்த ஆரம்பித்தார். இரட்டைக்கிளவிக்கு மாணவர்கள் எழுதியிருந்த பதிலைப் படித்துப் படித்து பல்லை நற நற வென்று கடிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். சின்ன சின்ன தப்பாயிருந்தால் விட்டு விடலாம். எல்லாமே முழுக்க


விலை

 

 “”உள்ளே வரலாமா சார்?” “”வாங்க”என்றார் எங்கள் கம்பெனி எம்.டி. நான் உள்ளே நுழைந்ததும், “”உட்காருங்க…எப்படி இருக்கீங்க?” “”நல்லா இருக்கேன் சார்” என்றேன். சிறிது நேரம் எங்கள் கம்பெனி விவகாரங்களையும் பொதுவான விஷயங்களையும் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். மெதுவாக நான் வந்த விஷயத்தை ஆரம்பித்தேன். “”ஆமா…ஆமா…ரங்கராஜன், ஞாபகமிருக்கு. பதவி உயர்வு வந்திருக்கிற ரெண்டு பேர்ல நீங்களும் ஒருத்தர் இல்லையா? இன்னொருத்தர் யாரு?” “”தயாபரன் சார். நுங்கம்பாக்கம் கிளையிலே உதவி மேலாளரா இருக்காரு” “”சென்னையிலே பதவி உயர்வு இடம் ஒண்ணுதான் காலியாக


போட்டது பத்தல்ல

 

 வழக்கம் போல தனது வேலையை முடித்துவிட்டு அன்றைய தினக்கூலி ரூ400 யை வாங்கிக்கொண்டு வீட்டிக்கு சென்று கொண்டிருந்தான் பாலு. செல்லும் வழியில் இருக்கும் ஒயின் ஷாப் அவனை வா வா என அழைத்தது போல் உணர்ந்தான். உள்ளே போலாமா என யோசித்தவனுக்கு, “இன்னைக்கு நீ மட்டும் முழு துட்டையும் கொண்டுவந்து எங்கிட்ட கொடுக்கல உனக்கு இனிமே சோறே கிடையாது”, என்று காலையில அவன் பொண்டாட்டி திட்டுனது நியாபகத்துக்கு வந்தவுடன், வெறும் போர்டை மட்டும் வெறிக்க வெறிக்க பார்த்துவிட்டு,


திட்டம்

 

 SC NO:8 EXT / DAY / BUS STOP ஹீரோயின் மினி பஸ்ஸில் இருந்து இறங்குவது. அதன் மறைவில் இருந்து ஓர் இளைஞன் ஹீரோயினை நோக்கி வேகமாக வருவது. அப்போது ஒரு சைக்கிள் ஒற்றையடிப் பாதையில் இருந்து வருவது. ஹீரோயின் “சுப்பையா… நின்னு” என்பது. சைக்கிளை ஓட்டிச் செல்லும் சுப்பையா ஒரு காலை கீழே ஊன்றியபடி நிற்பது. ஓடிச்சென்று கேரியரில் ஏறி அமர்ந்துகொண்டு “ம். சீக்கிரம் போ” என்பது. அவர் பயத்துடன் “என்னம்மா.. நீங்கப் பாட்டுக்கும்


மயிலாம்பு!

 

 “”யத்த ஏ பெரியத்த!” என்ற அபூர்வத்தின் கூப்பாடு கேட்டு வாரிச் சுருட்டிக்கொண்டு எழுந்தாள் மயிலாம்பு. மூங்கில் தட்டியைத் திறந்துகொண்டு வெளியே வந்தாள். அறுப்பரிவாளும், டீ கூஜாவுமாய் அபூர்வம் வாசலில் நின்றிருந்தாள். “”ஊரெல்லாம் அறுப்பு அறுக்குது, நீங்க வரலை?” என்றாள். “”காலம்பற சீக்கிரமா எந்திருக்கணும்னு நெனச்சுத்தான் படுத்தேன். என்னமோ ரோசனை; பாதி ராத்திரிவரைக்கும் தூக்கமே வரலை. எப்ப கண்ணசந்தேனோ தெரியலை, நல்லா தூங்கிட்டேன். ஓங்கொரல் கேட்டோனோ பாயக்கூட சுருட்டலை. இரு இதோ வந்துட்டேன்” என்று உள்ளே ஓடி பாயை


அங்கீகாரம்

 

 பிரபாகரன் சங்கடமாக உணர்ந்தான். அறை வாசலை “உள்நோக்கத்துடன்தான்’ திறந்து வைத்திருந்தான். ஓர் இணை இயக்குநர் படத்தின் நாயகிக்கு வசனமும், காட்சியின் அழுத்தமும் சொல்லிக்கொடுப்பது வழக்கம். என்றாலும், அவுட்டோர் வந்த இடத்தில் இரவு நேரத்தில் தங்கியிருக்கும் லாட்ஜின் கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டு டயலாக் சொல்லிக்கொடுப்பது யூகத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்பதை உணர்ந்திருந்தான். அதனால்தான் கதவை திறந்து வைத்தான். ஆனால் அதற்கு அர்த்தம் இல்லாதது போலிருந்தது நாயகி ராகினியின் பார்வை. அவனைத்தின்று விடுவது போல பார்த்தாள். கண்களில் கள்ளம். கையில் இருந்த