கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: August 2012

420 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஈரம்

 

 கட்டை விரலால் உன்னி உன்னிப் பறந்தது ஊஞ்சல். டிக்கெட் டிக்கெட் என்று ஒரு குழந்தை எல்லார் கையிலும் குப்பைக் காகிதத்தைத் திணித்துக் கொண்டிருந்தது. “ ஏலேலோ ஐலசா ” என்று சின்னக் குரலில் மெலிதாய் ஒன்று ராகமிழுத்தது. சங்கிலியைப் பிடித்துக் கொண்டு, ஒன்று எழுந்து நின்றது. ‘ வேகமா அண்ணி , வேகமா … ’ என்று ஒன்று ‘ மானம் ’ வரைக்கும் கையை மல்லாந்து விரித்தது. பார்க்கப் பார்க்க இவனுக்குச் சிரிப்பாய் வந்தது. அண்ணிக்கு


உயிரே…உயிரே…

 

 “ காப்பாத்துங்க ! ஐயோ என்னைக் காப்பாத்துங்க ! ” காகிதத்தில் தீப்பிடித்த மாதிரி அந்தக் குரலில் ஒரு பதற்றம். அச்சத்திலும் அவநம்பிக்கையிலும் நனைந்திருந்த அந்தக் குரல், கையில் மண்வெட்டி பிடித்துக் களை கொத்திக் கொண்டிருந்த பூட்டா சிங்கின் காதுகளைச் சுட்டது. குரல் வந்த திக்கைத் திரும்பிப் பார்த்தான் பூட்டா. அந்தப் பெண்ணுக்குப் பதினாறு பதினேழு வயதிருக்கும். சாயம் போன பட்டுப் புடவை மாதிரி இருந்தாள். களைப்பும் வனப்பும் நிறைந்த குழந்தை முகம். நெற்றியில் பொட்டில்லை. பேப்பரில்


பாம்பின் கால்

 

 அவன் நிறம் வெள்ளை, வெள்ளையென்றால் தந்த வெள்ளையில்லை. நீலம் கலந்தடித்த சுண்ணாம்பு வெள்ளை, வெளிறிப்போன ரோஜா வெள்ளை. லுகோடர்மா வெள்ளை. அவன் இடம் மூலை. மூலையின் இடதுபுறம் டெஸ்பாட்ச், அவன் நிறம் கொண்டு வந்து சேர்ந்த இடம். கஸ்டமர்கள் முகம் சுளிப்பார்கள். கவுண்ட்டரில் போட வேண்டாம் என்று மேனேஜர் சொல்லியிருந்தார். அதனால் சேவிங்ஸ் பாங்க், ரெகரிங் டிபாசிட் , பில்ஸ் , கரண்ட் அக்கவுண்ட் என்ற அந்த வழவழப்பான கவுண்ட்டரில் புடவைப் பூக்கள் சிரித்தான். இரண்டிரண்டு பேராய்ச்


அலங்காரம்

 

 அலங்காரம் பிரமாதமாக இருந்தது.கூடம் முழுவதும் மாக்கோலம்.நிலையில் எல்லாம் பூச்சரம்.தளமும் சுவரும் சந்திக்கும் மடக்கு நெடுக்காகவும் காவிப் பட்டை.ஓரமாய் ஒரு மேடை.மேலே பட்டுக் கம்பளம்.பூண் பிடித்த ரோஸ்வுட் மண்டபத்தில் சரஸ்வதி.சற்றே காலை மடக்கி, கையில் வீணை ஏந்தி, தலை நிமிர்ந்த சரஸ்வதி.அருகில் ஆளுயரத்திற்கு மினுமினுவென்று இரண்டு குத்து விளக்குகள்.விளக்கின் தலையில் அன்னப் பட்சி.மேடைக்கு இரண்டு புறமும் தொம்பை, துதிக்கை போல் தொங்கும் காற்றுப் பை.சிவப்பு, நீலம், பச்சை, தங்கம் என்று வர்ணமிழைத்த பட்டுப் பை.அலங்காரம் பிரமாதமாகத்தான் இருந்தது. விழியைச்


வெற்றி

 

 சுப்ரமணிக்கு ‘கொச்சு முதலாளி’ என்று பெயர் ஏற்பட்டதற்குக் காரணம், அவனுடைய அப்பா அல்ல. அதற்கான முழுப் பொறுப்பு தகழி சிவசங்கரன் பிள்ளையை சாரும். அந்த சிறந்த மாலையாள எழுத்தாளரின் ‘செம்மீன்’ அரங்கம் நிறைந்த காட்சிகளாக ஓடிக் கொண்டிருந்த நேரம் அது.முதல் வருடப் பரீட்சையை எழுதிவிட்டு மொத்த வகுப்பும் தியேட்டரில் வந்து உட்கார்ந்திருந்தது. கருப்பாக, சற்றே பூசினாற்போன்ற மேனியும், வெள்ளைச் சட்டையும், அழுந்த சீவிய தலை அலங்காரமுமாக மது அந்தப் படித்தில் சின்ன முதலாளியாகத் தோன்றியபோது அந்த உருவத்தைப்