Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: August 2012

418 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நரி ஜோசியம்

 

  ஓர் ஊரிலே ஒரு பணக்காரன் இருந்தான். அவன் ஒரு வடிகட்டிய கஞ்சன். யாருக்கும் ஒரு சிறு உதவிகூடச் செய்ய மாட்டான். ஆனால், பேராசைக்காரனான அவன், சோதிடர்களைக் கண்டுவிட்டால் உடனே ஓடோடிச் சென்று அவர்களை அழைத்துவந்து, வீட்டில் தங்க வைத்து விருந்து கொடுப்பான். மனம் குளிர்ந்து போகும் சோதிடர்களிடம் அவன் கேட்பதெல்லாம் ‘‘எனக்கு எப்போது புதையல் கிடைக்கும்? நான் எப்போது இன்னும் பெரிய பணக்காரன் ஆவேன்? அதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?’’ போன்ற கேள்விகளைத்தான். சோதிடர்களும்


போரில் பயப்படுபவர்களுக்கு…

 

 அன்பழகன் பாடங்களில் கெட்டி. வகுப்பில் தொடர்ந்து முதல் ரேங்க் எடுத்து வருபவன். இதற்காக ஒவ்வொரு வருடமும் அவனுக்கு கோப்பை, சான்றிதழ் கிடைக்கும். அவற்றை எல்லாம் பெருமையாக வீட்டு ஷோகேஸில் வைத்திருந்தான் அன்பழகன். ஒருமுறை அவன் வகுப்பு ஆசிரியர் ‘‘ஜெர்மனியிலிருந்து சில கல்வி அறிஞர்கள் சென்னைக்கு வந்திருக்காங்க. சில பள்ளிகளிலிருந்து மாணவர்களை அழைத்து அவங்களோட பேசப் போறாங்களாம். நம்ம பள்ளியிலே இருந்து அன்பழகனையும் இன்னொரு மாணவனையும் அனுப்புவதாக இருக்கிறோம்’’என்றார். அன்பழகனுக்கு நியாயமான கர்வம் ஏற்பட்டது. அன்றிரவு தன் அம்மாவிடம்


நண்பன்டா..!

 

 கதிருக்குக் குழப்பமாக இருந்தது. ‘ரகு, தன் பிறந்த நாள் பார்ட்டிக்கு என்னை ஏன் அழைக்கவில்லை..?’ ரகுவும் கதிரும் திக் ஃபிரண்ட்ஸ். ஒரே பெஞ்சில் உட்கார்ந்து ஒன்றாகப் படித்து ஒரே ரேங்க், அதுவும் முதல் ரேங்க் வாங்குபவர்கள். ஒரு பென்சில் வாங்கினால்கூட தன்னிடம் சொல்லிவிடும் ரகு, கிளாசையே விருந்துக்கு கூப்பிட்டு, தன்னைக் கூப்பிடாததை அவனால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அன்று சாயந்திரம் ரகு வீட்டுக்குப் போய் அவனையே கேட்டுவிடலாம் என்று புறப்பட்டான். யாரிடமோ சுவாரசியமாக டெலிபோனில் பேசிக்கொண்டிருந்தான் ரகு. கதிர்


யாரை கட்டிப்போடுவது?

 

 ஒரு விவசாயி தன் குடும்பத்தோடு நகரத்தை நோக்கிப் போய்க்கொண்டு இருந்தார். பயணத்தின் இரண்டாவது நாள் மதியம் அவர்கள் ஒரு பெரிய ஆலமரத்தைப் பார்த்தார்கள். அதன் கீழ் சற்று நேரம் ஓய்வெடுக்க நினைத்தார்கள். சும்மா உட்கார்ந்திருக்கும் நேரத்தில் கயிறு திரிக்கலாமே என்று நினைத்தார் விவசாயி. தன் மூத்த மகனை அழைத்து, பக்கத்திலே இருக்கற கடையில போய் கொஞ்சம் சணல் வாங்கிட்டு வா’’ என்றார். இரண்டாவது மகனை காய்கறி வாங்க அனுப்பினார். மூன்றாவது மகனை மளிகை சாமான்கள் வாங்கச் சொன்னார்.


பாலைவனத்தில் பாச மழை

 

 ஒரு பாலைவனத்தின் நடுவில் உயரமான ஒரு மரத்தின் உச்சாணிக் கிளையின் உச்சிக் கொம்பில் கூடு கட்டியிருந்தது ராஜாளி ஒன்று. உயரமான கோபுரத்தின் உச்சியில் அமர்ந்து ஊர் முழுவதையும் கண்காணிக்கும் காவல்காரனைப் போல, அந்த மணற்காடு முழுவதையும் நோட்டம் விட்டுக் கொண்டிருக்கும் அந்த ராஜாளி! அதன் பார்வையே அனைவருக்கும் அச்சம் தரும்! அந்த மரம் முழுவதும் தனக்குத்தான் சொந்தம் என்று வேறு எந்தப் பறவையும் அந்த மரத்தில் கூடு கட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டது. காகமோ, குருவியோ கூடு கட்ட


நாற்பத்து ஒன்றாவது திருடன்!

 

 ‘அலிபாபாவும் நாற்பது திருடர்களும்’ கதை உங்களுக்குத் தெரியும். அலிபாபாவின் வேலைக்காரியால், திருடர்களின் தலைவன் ஹசன் கொல்லப்பட்டதுவரை தெரிந்திருக்கும். அதற்கப்புறம் நடந்ததைத்தான் இப்போது படிக்கப் போகிறீர்கள். ஹசனுக்கு ஃபாத்திமா என்ற மனைவியும் அப்துல் காதர் என்ற மகனும் உண்டு. நகரத்தில் அவர்களைக் குடியமர்த்தி இருந்தான். பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் எல்லோரும் அவனை வணிகன் என்றே நம்பி வந்தார்கள். அவன் மனைவிக்கு மட்டும்தான் அவன் ஒரு பெரிய கொள்ளைக் கூட்டத் தலைவன் என்பது தெரியும். அந்தத் தொழிலை விட்டுவிடும்படி அவனிடம் எவ்வளவோ


எடு, என் பங்கை!

 

 


புத்திசாலி வேலு

 

 


ராஜேஷ்குமார் நிமிடக் கதைகள்!

 

 இரண்டாவது இன்னிங்ஸ் நியூ ஜெர்ஸியில், ஃபைனல் சொல் யூஷன் சாஃப்ட்வேர் கம்பெனி. லன்ச் இடை வேளை. கேன்ட்டீனில் உட்கார்ந்து சிக்கன் சீஸையும், யோகார்டையும் கொறித்துக் கொண்டு இருந்தபோது, மெர்ஸி வந்தாள். ‘‘என்ன ஷிவா… ரீட்டாவைக் காதலிக்கிறி யாமே, நிஜமா? உன்னோட பி.சி&யில் அவ போட்டோ, அவளோட பி.சி-யில் உன் போட்டோ..! டூயட் பாடாதது ஒண்ணுதான் குறையாம்! ஆபீஸே புகையுது!’’ ‘‘பேத்தல்!’’ ‘‘நம்ப மாட்டேன். இன்னிக்கில்லேன் னாலும் என்னிக்காவது ஒரு நாள் பூனைக்குட்டி வெளியே வந்துடும்…’’ என்றபடி மெர்ஸி


சுபா நிமிடக் கதைகள்!

 

 கண்ணும் கண்ணும் கொள்ளையடித்தால் ரொம்ப வருடங்கள் கழித்து நாக்பூர் சித்தப்பா வரப்போவதாக போன் செய்தார். அம்மாவிடம் சொன்னதும்,,, “அவரோட கொள்ளிக் கண் பட்டா துளசிச் செடியே பட்டுப்போயிடுமேடா! இதப் பாரு… குரோம்பேட்டையில வீடு கட்டியிருக்கேன்… பிரமோஷனுக்கப்புறம் 40,000 சம்பளம்னு எல்லாத்தையும் அவர்கிட்ட சொல்லிக்கிட்டு இருக்காதே!” என்று எச்சரித்தாள். ரயில்வே ஸ்டேஷனில்… ரயிலிலிருந்து எல்லாரும் இறங்கி விட்டிருந்தார்கள். சித்தப்பா மட்டும் இறங்காமல் உட்கார்ந்திருந்தார். என் குரல் கேட்டதும், என் கைகளை ஆசையுடன் பற்றினார். உடலெங்கும் தடவினார். “நல்லா இருக்கியா