கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: August 27, 2012

6 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அப்பா

 

 என் சின்ன வயதில் சட்டையில்லாத அப்பா எப்படியோ இருப்பார் அவருடைய தளர்ந்த இந்த வயதில் சட்டை போட்டால் அப்பா எப்படியோ இருக்கிறார் அப்படியே இல்லாமல் இருப்பதுதான் அவருடைய சாயல் போல – கல்யாண்ஜி நகரத்தின் ஆகச்சிறந்த மருத்துவமனையின் “ஆன்காலஜி” பிரிவின் வரவேற்பறையில் அமர்ந்திருக்கிறேன். என்னுடைய இதயத்துடிப்பு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகரித்தால் கூட இதே மருத்துவமனையின் கார்டியாலாஜி பிரிவில் என்னை அட்மிட் செய்ய நேரிடலாம். வாங்கியிருந்த அப்பாயிண்ட்மண்டிற்கு அரைமணி நேரம் முன்னதாகவே வந்து விட்டிருக்கிறேன். படிக்கும் காலத்தில் புரியாத


வேப்பமரத்து வீடு

 

 யாராவது உனக்குப் பிடித்த மாதம் எதுவென்று கேட்டால், கேள்வி முடியும் முன்னே என்னிடமிருந்து வரும் பதில் ‘டிசம்பர்’ என்பதாகத்தான் இருக்கும். கார்த்திகை மழையும், மார்கழிக் குளிரும் இணைந்து வரும் இந்த மாதம் தரும் ஏகாந்தம் அலாதியானது. கடந்து போன ஆண்டின் நிறைந்து தழும்பும் நினைவுகளை அசைபோட்டுக் கொண்டே அடுத்து வரும் ஆண்டை எதிர்கொள்ள ஆயத்தப்படுத்திக் கொள்ளும் மாதமிது. இப்படியான கவித்துவமான பதிலுக்கும் மேல் உண்மையான காரணம் ஒன்றும் உண்டு. அதுவரையில் தேக்கி வைத்திருக்கும் விடுமுறைகளை எடுத்துக் கழிக்க


திடுக்கிடாத திருப்பம்

 

 ரமேஷ் ரொம்ப ஹாப்பி. காலையில் தான் நிச்சயதார்த்தம் பண்ணி முடிச்சிருந்தான். அதுவும் அவன் ரொம்ப நாளா ஆசை பட்ட சஞ்சுளாவைத்தான். சுருக்கமா சொன்னா, ‘இனிமே இவ உனக்குதாம்பா. கூடிய சீக்கிரமே இவளை மிஸஸ் சஞ்சுளா ரமேஷ் ன்னு மாத்த நாங்க உறுதியளிக்கிறோம்’னு சொல்லி இவங்க வீட்டு பெரிசுங்களும் அவங்க வீட்டு பெரிசுங்களும் நிச்சயம் பண்ண, ரமேஷ் வாஸ் இன் ட்ரீம்ஸ் யா. ‘மிஸஸ் சஞ்சுளா ரமேஷ்’! நினைத்துப் பார்க்கவே ’ஹனி’த்தது. நிச்சயம் செஞ்சு வைச்ச அப்பாவுக்கு தேங்க்ஸ்.


விசா

 

 நாதன் அமர்ந்திருந்த பஸ் மெதுவாக மேம்பாலத்தில் ஏறியது. அவன் இறங்க வேண்டிய இடம் சற்று நேரத்தில் வந்துவிடும். தன்னுடைய செல்·போனை எடுத்து பார்த்தான். காலை 5:45 மணி என்று காட்டியது. அவன் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய கவலை ரேகை வந்து போனது. ‘ஒரு வேளை தான் ரொம்ப லேட்டோ? இந்நேரம் பெரிய கியூ கூடியிருக்குமா? தனக்கு விசா இண்டெர்வியூ கிடைக்குமா என்றெல்லாம் அவன் மனது படபடத்தது. அவ்வளவு கெடுபிடி அந்த தூதரகத்தில். விசா வேண்டி வருபவர்களின் எண்ணிக்கை


ஆப்பிள்

 

 சாயந்திர நேரம். நான் என் அலுவலகத்தை விட்டு கிளம்பும் நேரம். லேப்டாப்பை மெதுவாக ஷட்டவுன் பண்ணிவிட்டு லெதர் கேரி பேகினுள் வைத்தேன். கூடவெ என்னுடைய லஞ்ச் பேக்கையும் எடுத்துக்கொண்டேன். அதை தொடும் போது, மதியம் சாப்பிட்ட சாம்பார் சாதமும், உருளைகிழங்கு வறுவலும் ஞாபகம் வந்தது. அபாரமான ருசி. சாதரணமாகவே என் மனைவி சமையலில் ஒரு கலக்கு கலக்குவாள். இன்று பிண்ணியெடுத்திருந்தாள். போதக்குறைக்கு காலையிலே “எண்ணை கொஞ்சம் அதிகமானாலும் பரவாயில்லை. உருளைகிழங்கை நல்லா வறுத்து வை” என்று சொல்லியிருந்தேன்