கொலை வெறி! கொலை வெறி! டீ!

 

“வேண்டாம். ப்ளீஸ். சொன்னாக் கேளுங்க… நான் என்ன சொல்லிட்டேன்னு இப்படிக் கிளம்பறீங்க?”

“”ஏன், கடைத்தெருன்னா மானம் போயிடுமாக்கும்? நீ எப்படி வேண்டுமானால் நடந்துக்கலாம், பேசலாமாக்கும்?”

“”நான் மன்னிப்புக் கேட்டுக்கறேன்…”

“”வேண்டாம். நான் ராத்திரியே தீர்மானிச்சுட்டேன். உன் கையாலே ஒரு டம்ளர் தண்ணிகூட வாங்கிச் சாப்பிடமாட்டேன்..”

கொலை வெறி“”சாப்பிடாட்டாப் பரவாயில்லே. நீங்க என்னோட பேசாட்டாலும் பரவாயில்லை. ஆனால் இந்தக் காரியத்தை மட்டும் செய்துடாதீங்க. கதவை நான் தாழ்ப்பாள் போட்டுடப் போறேன்..”

“”எனக்குத் திறந்துண்டு போகத் தெரியாதாக்கும்..”

“”ஊர் என்னைக் காறித் துப்பும்..”

“”துப்பட்டும். எனக்கென்னாச்சு. நான் எடுத்த முடிவு எடுத்ததுதான்…”

“”என் தாலி மேலே ஆணையாச் சொல்றேன். நீங்க அந்தக் காரியம் செய்யக்கூடாது..”

“”உனக்கு நான் கட்டுப்பட்டு இருக்கணும்னு அவசியமே இல்லை. என்னை அந்த குருவாயூரப்பனுக்குக் குடுத்துட்டேன். அவன் விட்ட வழி! உன் அடங்காப்பிடாரித்தனத்துக்கு இன்னியோட முடிவு கட்டியாச்சு.”

“”ஐயோ! வாசல்படி இறங்கறேளே…”

“”அசிங்கமாக் கையைப் புடிச்சு இழுக்காதே. வாசல்லே யாராவது பார்த்தாச் சிரிப்பாங்க..”

“”சிரிச்சாலும் பரவாயில்லை சொன்னாக் கேளுங்க. இனிமேல் நீங்க கிழிச்ச கோட்டை நான் தாண்டினால் என்னைச் செருப்பைக் கழற்றிண்டு அடிங்க.”

“”இங்கே பாரு! மணி இப்போ விடியற்காலை அஞ்சுமணி. உன்னோடு பேசிக் கொண்டிருக்க நான் தயாராயில்லை. நான் சொன்னால் சொன்னதுதான். சும்மா ஜப்புர் காட்ட இப்படியெல்லாம் நான் சொல்றேன்னு நினைச்சுக்காதே. நான் போய் அஞ்சு நிமிஷம் கழிச்சு நீ அங்கே மார்க்கெட்டுக்கு வந்து பாரு! உன் கண்ணாலே பாரு! பத்திக்க பத்திக்க, கொதிக்கக் கொதிக்க..”

“”ஐயோ! அந்த வார்த்தையைச் சொல்லாதீங்க. ப்ளீஸ்! ப்ளீஸ்! உங்க காலிலே விழறேன். என்னைக் கொன்னுட்டு அப்புறம் நீங்க போய் என்ன வேணும்னாலும் செய்துக்குங்க..”

“”என்னாச்சுடி உனக்கு? ஏன் இப்படி சண்டித்தனம் பண்றே? எதிர்வீட்டு மாமா என்னவோ ஏதோன்னு ஓடி வர்றார் பார்..”

“”ஆமாம். என்னவோ ஏதோதானே இது! அவர் சொல்லட்டும் நியாயம்! மாமா! மாமா! எதிர்வீட்டு மாமா! நீங்கள்தான் இவரைத் தடுத்து நிறுத்திப் புத்தி சொல்லணும்.”

“”இருங்கோ மாமா! ஏன் இப்படித் தலைத் தலையா அடிச்சிண்டு அழறேள். என்ன நடந்தது?”

“”முதல்லே அவர் கையை இறுக்கப் புடிச்சுக்குங்க. இல்லாட்டி ஓடிடுவார்!”

“”என்னய்யா சாம்பசிவம்? ஏன் இவ்வளவு கோபம் உமக்கு?”

“”கோபப்படாம என்ன பண்றது. புருஷன்னா இவளுக்குக் கிள்ளுக்கீரை. ராத்திரி எட்டுமணிக்கு ஒரு ரவா உப்புமா பண்ணுடி. பச்சைப் பட்டாணிகூட வாங்கிண்டு வந்திருக்கேன். சூடாச்சாப்பிடணும் போலிருக்குன்னு சொன்னால், அதென்ன உங்களுக்கு இப்படி ஒரு நாக்குன்னு பண்ணவேயில்லை சார். சரி, தலையை வலிக்கிறது புதுசா டிகாஷன் போட்டுக் காப்பி ஒரு டம்ளர் போட்டுக் குடுடின்னா… அதெல்லாம் என்னாலே முடியாதுங்கறா. அவள் இப்படி நடந்துண்டா… நான் பின்னே வேற என்னதான் பண்றது?”

“”மாமா! மாமா! நான் மறந்துட்டது தப்புத்தான். பஞ்சபட்ச பரமான்னத்தோடு இனிமேல் ராத்திரி பன்னெண்டுக்குன்னாலும் சமைக்கிறேன். அதுக்காக எனக்கு அவர் இவ்வளவு பெரிய தண்டனை குடுத்துட வேணாம்.”

“”என்ன தண்டனை?”

“”தீ குளிக்கப் போறேன்னு கிளம்பிட்டார். மார்க்கெட்டுக்குப் போய் ஊரெல்லாம் அறிய தீ குளிக்கப் போறாராம்.”

“”அடடே! சாம்பசிம்! என்னய்யா நீர்! பெண்சாதி ஒரு உப்புமா கிளறித் தரலை, காப்பி போட்டுத் தரலை என்கிறதுக்காக தீ குளிக்கறதா? ரொம்ப ரொம்பத் தப்பு!”

“”அடக் கடவுளே! நான் எப்போ தீ குளிக்கிறதாச் சொன்னேன்! டீ குடிக்கப் போறேன்னு சொன்னேன். அவள் காதுலே அது தீ குளிக்கப் போறேன்னு விழுந்திருக்கு!”

“”அட ராமா! நீங்க டீ குடிக்கப் போறேன்னுதான் சொன்னீங்களா! அதைக் கொஞ்சம் தெளிவாச் சொல்லித் தொலைக்கக் கூடாதா? டீயோ காப்பியோ விஷமோ எதையோ குடித்துத் தொலையுங்க. நான் அனாவசியத்துக்குப் பயந்து போய் உங்க காலிலே விழுந்து கெஞ்சித் தொலைக்கறாப்பலே ஆயிட்டுது.”

“”வாயிலே பாக்கை மென்னுண்டு பேசினீங்களானால் யாருக்குப் புரியறது.. டீயோ காப்பியோ குடிச்சுட்டு வந்து தொலையுங்கோ. பிளாஸ்கை எடுத்துண்டு எனக்கும் ஒரு காப்பி வாங்கிண்டு வாங்க, ஒரே டென்ஷன் பண்ணித் தொலைச்சீட்டீங்களே…”

- ஜனவரி 2012 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பால்பாயிண்ட்டில் ஒரு பாயிண்ட் அப்புசாமியின் மேஜை டிராயரில் பத்துப் பன்னிரண்டு பழைய பால் பாயிண்ட் பேனாக்கள் இருந்ததைப் பார்த்து சீதாப்பாட்டி, “எதுக்கு இந்த கலெக்ஷன்?’ என்றாள். “எனக்கு எந்த பேனா வாங்கினாலும் சரியாக எழுதுவதில்லை. ஆனால் கூரியர் சர்வீஸ்காரர்கள் கையெழுத்துப் போடக் கொடுக்கும் பேனா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி தெற்காசிய நாடுகளால் சூழப்பட்டிருந்தார். அவரது இந்திய ரத்தம் ஜிவுஜிவென்று சூடேறிக் கொண்டிருந்தது. இடம் : வேளச்சேரி பப்பள பளபள புதிய நீச்சல் குளம். நேரம் : மண்டை பிளக்கும் வெய்யில். அப்புசாமியின் கைகள் பரபரத்தன. வலப்பக்கம் பாகிஸ்தானை முறைத்தார். இடப்பக்கமிருந்த ஸ்ரீலங்காவை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சில கடைகளுக்கு போர்டே தேவையில்லை. அந்த ரகத்தைச் சேர்ந்ததுதான் அந்தப் பட்டாணிக் கடலைக் கடை. ஆனாலும், கடை திறந்த புதிதில் ‘வருகடலை வருத்தகம்’ எனக் கோணாமாணா வென்று, முதலாளியே தனக்குத் தெரிந்த ‘ர’கர ‘ற’கரங்களைப் பிரயோகித்து, பெயின்ட்டால் எழுதியிருந்தார். பின்னர், வருத்தகத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சீதா பாட்டிக்கு ரத்தம் கொதித்தது. அப்புசாமியோ அவள் எதிரே அமைதியாக நின்று கை கட்டிக்கொண்டு, "தப்பென்ன?" என்றார். "ஆர் யூ நாட் அஷேம்ட் - முன்பின் தெரியாதவர்கள் வீட்டில் போய்ச் சப்பாத்தி சாப்பிட?" "அந்தக் கிழவியைத்தான் எனக்குத் தெரியாதே தவிர, அவள் பேரனை எனக்குத் தெரியுமே. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி சுற்றுமுற்றும் ஒரு தரம் பார்த்தார். மூன்று தரம் பார்த்தார். மனைவி சீதாலட்சுமியின் குறட்டை ஒலி உள்ளிருந்து வந்தது. ‘நல்ல காலம்’ என்று நினைத்துக்கொண்டு பொடிக் கடையை நோக்கி விரைந்தார். பொடிக் கடைக் கதவுகள், ஐயஹோ! அடைத்துக் கூடக்… இல்லை… இல்லை… அப்புசாமிக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி சீதாப்பாட்டி குட்டிக் கதைகள்
அப்புசாமியின் ஜு ஜு ஜி ஜீ!
வறுப்பு!
ஒரு ஆக்ரோஷமான மோதல்
மஞ்சள் பிசாசே! கொஞ்சம் நில்!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)