இரட்டை கன்னம் !

 

ரோட்டோ ஒரு விறகு வெட்டும் தொழிலாளி. மிகவும் நல்லவன். விறகுகளை அதீத லாபத்திற்கு விற்று பணம் சேர்க்க மாட்டான். கிடைத்த லாபம் போதும் என்ற நல்லெண்ணத்தால் வாடிக்கையாளர்களிடம், “நீங்கள் கொடுப்பதை கொடுங்கள்… நான் மகிழ்வோடு வாங்கிக் கொள்கிறேன்…’ என்பான். ஏழைகளை துன்புறுத்த மாட்டான்.

IrataiKannamபாவம்… இத்தனை நற்பண்புடையவனுக்கு ஒரே ஒரு குறை… அவனின் இடது கன்னத்தின் மேல் மிகப் பெரிதாக மற்றுமொரு கன்னம் முளைத்திருக்கும். அது அவனின் முக அழகை வெகுவாக பாதித்தது.

“”ஏன் தாத்தா! உனக்கு வலிக்கவில்லையா? இவ்வளவு பெரிய மூன்றாவது கன்னத்தை எப்படி சுமந்து கொண்டு இப்படி ஜாலியாக எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டே இருக்கிறாய்?” என்று குழந்தைகள் பட்டாளம் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டு துளைத்தெடுக்கும்.

மேலும், அவன் குனிந்து நிமிர்ந்து விறகு வெட்டும் போது, அவனின் இடது கன்னம் மேலும், கீழும் ஒரே ரீதியாக ஏறி இறங்கும். இதை வேடிக்கை பார்க்கவென்றே அவன் விறகு வெட்டும் இடத்தில் குழந்தைகள் பட்டாளம் கூடிவிடும். அதற்காக அவன் குழந்தைகளை கோபிக்க மாட்டான். சிரித்துக் கொண்டே அவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கெல்லாம் சலிக்காமல் பதில் சொல்லுவான்.

ரோட்டோவைப் போலவே அவ்வூரில் வசித்து வந்த மற்றொரு விறகு வெட்டிக்கும் இதே தொல்லை தான். இவனுக்கும், வலது கன்னத்தின் மேல் மற்றுமொரு பெரிய கன்னம்! ரோட்டோவின் இடது கன்னத்திலிருந்து கீழ் நோக்கி தனிச்சையாக தொங்கிக் கொண்டிருந்ததைப் போலவே, இவனின் வலது கன்னமும் அச்சு அசலாக அதைப் போலவே கீழ்நோக்கி தொங்கிக் கொண்டிருந்தது.

குணத்தில் இவன் ரோட்டோவிற்கு எதிர்மாறானவன். எப்போதும் சிடுசிடுவென்று யாரிடமாவது சண்டை போட்டுக் கொண்டே இருப்பான். இவனுக்கு ஒரே ஒரு ஆறுதல், தன்னைப் போலவே மிக கோரமான இரட்டை கன்னப்பயல் இன்னொருவன் இருக்கிறான் என்பதுதான்.

வழக்கம்போல் ரோட்டோ, விறகு வெட்ட காட்டிற்கு சென்றான். விறகு வெட்டிக் கொண்டிருக்கும் போதே, திடீரென மழை பெய்ய ஆரம்பித்தது. மேலும், மேலும் வலுப்பெற்ற மழை, மிக கனமாக கொட்ட ஆரம்பித்தது. பாவம்… மழையில் மிகத் தெப்பமாக நனைந்துவிட்டவன், ஒதுங்கிக்கொள்ள இடம் தேடி அங்குமிங்குமாக ஓடினான்.

கடைசியாக அவன் விறகு வெட்டிக்கொண்டிருந்த இடத்திற்கு வெகு தூரம், பின்புறத்தில் ஒரு பெரிய மரம், அதில் ஒரு பெரிய பொந்தும் இருக்க, அதில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டவன், அப்படியே அயர்ந்து தூங்கிவிட்டான்.

ஏதோ பாட்டு சப்தம் கேட்டு கண்விழித்தபோது, நட்டநடு நிசி வேளை… வானக் கூரையில் வட்ட நிலா ஒளி உமிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. “ஐயோ! இத்தனை நேரமாகவா தூங்கி விட்டேன்!’ என்று பதறி எழுந்தவன், அவனுக்கு மிக அருகில் பாட்டு சப்தமும், “தும் தும்’ என்று மிக மகிழ்ச்சியாக ஒரு கும்பல் நடனமாடிக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்து ஆச்சர்யமடைந்தான்.

இந்த நேரத்தில் இது எப்படி சாத்தியம்? மெதுவாக தான் ஒளிந்து கொண்டிருந்த பொந்தை விட்டு வெளியே வந்தவன், புதர்கள் வழியே மெல்ல எட்டிப் பார்த்தான்.
என்னவொரு ஆச்சரியம்! அங்கே நிறைய பூதகணங்கள்… பச்சை உடையில், நீல உடையில், மஞ்சள் உடையில், வெள்ளை உடையில் இருந்தன. ட்ரம்ஸ் ஒலி காதை பிளக்க, ஒன்றோடு ஒன்று கைகளைப்பற்றிக் கொண்டு, “சிக் ஏ பூம்… சிக் ஏ பூம்… சிக் ஏ பூம்… பூம்… பூம்…’ என்று பாடிக்கொண்டே, வட்டமாக சுழன்று சுழன்று நடமாடிக் கொண்டிருந்தன?

நடு நடுவே ஒரு குட்டி பூதம், அந்த அனைவருக்கும் “டிரிங்கஸ்’யை தாராளமாக ஊற்றிக் கொடுத்துக் கொண்ட இருந்தது. அடேயப்பா! அந்த பாங்கை என்னவென்பது.

பூதங்கள் என்றால் நம் ரோட்டோவிற்கு அதீத பயம். ஆனால், அப்போது அவனுக்கு என்னவாயிற்று என்றே புரியவில்லை. பாட்டு என்றால் அவனுக்கு உயிர். அதுவும், பாட்டிற்கு ஏற்ப உடலையும், இடுப்பையும் நெளித்து, நிமிர்த்தி நடனம் ஆடுவதில் ரோட்டோ கில்லாடி.

இப்போது இந்த பாட்டின் சப்தம், இந்த பூதகணங்களின் “பூம்… பூம்…’ நடனம் இரண்டையும் பார்த்த பின், இதுகாரும் அவனுள் இருந்த பயம் சட்டென்று அவனிடமிருந்து விடைபெற்றுவிட, பூத கணங்களுக்கு இணையாக, “ஹே லா லா… ஊ லா லா…’ என்று பாடிக்கொண்டே, பூத கணங்களின் வட்டத்தை உடைத்துக்கொண்டு, அதன் தலைவர்களுக்கு இணையாக நட்டநடுவில் போய் நடனமாடிக்கொண்டே இருந்தான்.

அவைகளுக்கும் இவனைக் கண்டதும் ஆச்சரியம் தாங்கவில்லை. அட, இவனைப் பார்த்தால் ஒரு மனிதனைப் போல் அல்லவா இருக்கிறது என்று ஒன்றோடு ஒன்று கிசுகிசுக்க, தலைவனோ, அந்த மனிதனைப் போலவே நடனமாட, கூட்டத்திற்கு குஷி தாங்கவில்லை. தலைவனுக்கோ தலைகால் புரியவில்லை. ரோட்டோவின் கரங்களை இறுகப்பற்றி அணைத்துக் கொண்டு, இசையின் வேகத்திற்கேற்ப மிக வேகமாக மேலும், கீழும், பக்கவாட்டிலுமாக ஆடிக்கொண்டே இருந்தான்.

“”உம்… உம்… டிரம்சை வேகமாக அடியுங்கள்… புல்லாங்குழலை இன்னும் ஸ்பீடாக வாசியுங்கள்!” என்று உத்தரவிட, அட, என்னவொரு பாட்டு… என்னவொரு நடனம்! காடே அதிர்ந்தது. முழு இரவும் கரைந்துவிட, லேசாக கிழக்கு வெளுக்கத் துவங்கியது.

“காக் ஏ டூடில்… டூ… காக் ஏ டூடில் டூ…’ இந்த சப்தத்தைக் கேட்டதும் ஒரு பூதம், “”ஓ! இது சேவலின் முதல் கூவல். பூத கணங்கள் விடியுமுன் வீடு திரும்பிவிட வேண்டும் என்ற கவலையில் தலைவனை அணுக, ஊஹும்… தலைவன் இவன் பக்கம் கூட திரும்பவில்லை. இரண்டாம் முறையாக சேவல் கூவிவிட்டது! இனியும் இப்படியே இங்கிருந்தால் ஆபத்து என்பதை உணர்ந்து, சட்டென்று தன் தலைவனை அணுகி, அவனின் தோளில் தட்டி நிலைமையை விளக்கிற்று.
உடனே தலைவனும், ரோட்டோவின் கரங்களை இறுகப் பற்றி, “”நீ மனிதனாக இருந்தாலும், மிகப்பெரிய டான்சர். உன்னிடமிருந்து எனக்குக் கற்றுக்கொள்ள நிறைய விஷயங்கள் உள்ளன. அதனால், கட்டாயம் மறக்காமல் நாளை இரவு நீ வர வேண்டும்!” என்றது.

இத்தனை நேரமும் இவைகளின் பாட்டிலும், நடனத்திலும் தன்னை மறந்திருந்த ரோட்டோவை, திடீரென பயம் பீடித்துக் கொண்டது.

“ஐய்யோ! இத்தனை நேரமும் நான் இந்த பூதங்களுடனா ஆடிப்பாடிக் கொண்டிருந்தேன்?’

உடலும், உள்ளமும் விதிர் விதிர்க்க, நாக்கு குழற, பயத்தால் வெடவெடத்து நின்றான்.

“”என்னப்பா, பயந்துட்டியா? பயப்படாதே… கட்டாயம் இன்று இரவு நீ வந்தே தீர வேண்டும்!” என்று சொல்லிக் கொண்டே, “டக்’கென்று அவனின் இடது கன்னத்திலிருந்து மிக அசிங்கமாகத் தொங்கிக்கொண்டிருந்த அந்த இரண்டாவது கன்னத்தை பறித்து எடுத்தது.

“”இதோ பார்… நீ மரியாதையாக இன்று இரவு வந்தால் தான் இதை உனக்குத் திருப்பிக் கொடுப்பேன்,” என்று சொல்லி, தான் பறித்த அந்த கன்னத்தை அவன் முன் ஆட்டிக் காண்பித்துவிட்டு, காட்டினுள் மறைந்து ஓடிவிட்டது.

ரோட்டோவிற்குள் ஒரே பயம் கலந்த திக் பிரமை. சட்டென்று தன்னை நிமிர்த்திக் கொள்ள, அவனுக்கு சற்று நேரம் பிடித்தது. தன் கன்னத்தைத் தடவிப் பார்த்தான். அங்கே இத்தனை காலமாக, ஏன் அவன் பிறந்ததிலிருந்த அவன் முகத்தை அலங்கரித்த அந்த கன்னத்தை காணவே காணோம்.

ஒரு துளி வலியில்லை; ஒரு பொட்டு ரத்தம் இல்லை. அவனின் இடது கன்னத்தைப் போலவே வழுவழுப்பாக இருந்தது. அந்த பூதம், கன்னத்திலிருந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்த அந்தக் கன்னத்தைப் பற்றி இழுத்து பறித்துக்கொண்டபோதுகூட வலியே தெரியவில்லையே. இது எப்படி சாத்தியம்?
உடல் முழுதும் பரபரப்பும், ஆச்சரியமும் கலந்த நிலையில் ஊரில் காலடி எடுத்து வைத்தபோது, அவனைப் பார்த்த அனைவரும் அப்படியே பிரமித்துப் போயினர்.
“”என்ன ஆச்சு உனக்கு ரோட்டோ? நேற்று காலை விறகு வெட்டச் சென்றவன், இப்போது சூரியன் உச்சி வானத்தில் மிதந்து கொண்டிருக்கும் சமயத்தில் வந்திருக்கிறாயே… முழுசாக ஒருநாள் நீ எங்கே போனாய்?” என்று ஆளாளுக்குத் துளைத்தெடுக்க, அவன் ஒன்று விடாமல் முழு விவரத்தையும் சொன்னான்.
குழந்தைகள் பட்டாளம் அனைத்தும் ஒரே குரலில், “”தாத்தா! இப்போது தான் நீ அழகாக இருக்கே… நல்லவேளை, அந்த பூதம் உன் கன்னத்தை பறித்துக் கொண்டது!” என்று அவனை புகழ்ந்து தள்ளின.

பாவம் அந்த வென்… இவனைப் போலவே, அவனின் வலது கன்னத்திலிருந்து கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த மற்றுமொரு கன்னத்தின் சொந்தக்காரன். ரோட்டோ பேசியது அனைத்தையும் மிக உன்னிப்பாக ஒட்டுக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

“”அட! இந்த அயோக்கியனை குணப்படுத்தியதைப் போல என்னையும் ஏன் அந்த பூதகணங்களால் குணப்படுத்த முடியாது. இன்று இரவு நான் போய் அவைகளை சந்திக்கிறேன்,” என்று தீர்மானித்துக் கொண்டு, பூதகணங்களை சந்திக்க அன்று மதியமே புறப்பட்டான்.

அவன் நடக்க நடக்க, அக்காட்டுப்பாதை நீண்டு கொண்டே போயிற்று. காட்டை இருள் சூழ்ந்தது. சில்வண்டுகளின் ரீங்காரம் கூட ஓய்ந்துவிட்ட நிலை என்றே சொல்லலாம். வட்ட நிலா மேல் வானத்தை நோக்கி மெல்ல மெல்ல நீந்திக் கொண்டிருக்க, எங்கிருந்தோ பாட்டு சப்தம்… வென்நிற்கு மகிழ்ச்சி தாங்க முடியவில்லை. சப்தம் வந்த திசையை நோக்கி வேக வேகமாக முன்னேறினான்.
புதர் வழியாக பார்த்தபோது, அங்கே விதவிதமான உடைகளில், படுகோரமான முகத்துடன், மனம் போனபடி நடனமாடிக் கொண்டிருந்தன பூதகணங்கள். அக்கூட்டத்தைப் பார்க்கவே, இவனுக்கு பயம் கவ்விக்கொண்டது.

“ஹும்… பயந்தால் எப்படி? தன் வலது கன்னம் சரியாக வேண்டுமெனில், பயத்தை உதறிவிட்டு உள்ளே நுழைய வேண்டியது தான்!’ என்று முடிவெடுத்து, பல்லை கடித்துக்கொண்டு பயத்தை மனது ஓரத்தில் மூட்டைக்கட்டி வைத்துவிட்டு உள்ளே நுழைந்தான் வென்.

“”பாஸ்! இதோ அந்த மனிதன் வந்துவிட்டான்!” ஒரு குட்டி பூதம் தன் தலைவனுக்கு அறிவித்தது.

“”வா… வா… உனக்காக எத்தனை நேரம் காத்திருப்பது. சீக்கிரம் நடனத்தை ஆரம்பித்துவிடு… ஒன்… டூ… த்ரீ… ஊஹும்!”

பாவம் நம் வென் என்ன செய்வான்? அவனுக்கு பாட்டு வராது; நடனமும் வராது… பயத்தால் நடுங்கிக்கொண்டே, கோணலும் மாணலுமாக ஆட, தலைவருக்கு ஒரே கோபம்.

“”பார்த்து சரியாக ஸ்டெப்ஸ் வைடா… ஒன்… டூ… த்ரீ…”

தலைவன் சொல்லச் சொல்ல, வென் அம்பேல் மற்ற பூதகணங்கள் முகத்தை சுளிக்க, “”மூடு டா ராஸ்கல் உன் வாயை… நீ பாடுவது பாட்டா… நீ ஆடுவது நடனமா? இரண்டு நிமிடம் தருகிறேன். ஓடிவிடு இங்கிருந்து!” என கர்ஜித்தது தலைமை பூதம்.

உடல் நடுங்க, வாய் குழற, “”மிஸ்டர் பூதம்! இதோ என் வலது கன்னத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த சதையை பார்த்தீர்களா?”
இடைவெட்டியது தலைமை பூதம்.

“”என்னடா உளறுகிறாய்? அநியாயமாக எங்களின் அருமையான பார்ட்டியை கெடுத்தாய்… இந்தா, இதை எடுத்துக்கொண்டு ஓடி விடு… சொல்லிக் கொண்டே, நேற்று ரோட்டோவிடமிருந்து பறித்த அந்த கன்னத்தை எடுத்து, இவனின் வலது கன்னத்தில் அழுத்திவிட… இப்போது இரண்டு கன்னங்களிலும் ஒரே மாதிரியாக இரண்டு தொங்கும் கன்னங்கள்.

உயிருக்கு பயந்து, அந்த அப்பிய இருளில் ஓட… கல்லும், முள்ளும், உடலையும், கை, கால்களையும் பதம் பார்க்க, ரத்தம் கசியும் உடலோடு நான்கு கன்னங்களோடு ஊருக்குள் நுழைந்தவனை கண்டு, குழந்தைகள் பட்டாளம் கும்மி அடித்து விசில் அடித்து வரவேற்றன.

குட்டீஸ்! அடுத்தவனைக் கண்டு பொறாமை பட்டவனின் கதியை பார்த்தீர்களா?

- செப்டம்பர் 10,2010 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அது ஓர் அழகிய பனிக்காலம். ரவியும் சீதாவும் பள்ளிக்குச் சென்று கொண்டிருந்தனர். இருவரும் ஒரே வகுப்பு. படிப்பில் கெட்டிக்காரர்கள். ஆனால் அவர்களுக்குள் அடிக்கடி விவாதங்கள் வருவதுண்டு. காரணம், அவர்களில் யார் பெரியவர் என்று. அதை நிரூபிக்க, இருவரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு படிப்பதும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பட்டினப்பாக்கத்தில் ஜம்பு என்ற செல்வந்தர் இருந்தார். அவரிடம் ஏராளமான செல்வம் இருந்தது. இருப்பினும் சரியான கஞ்சன். எங்குச் சென்றாலம் அவர் நான்கு குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட அழகான வண்டியில் அமர்ந்து செல்வார். ஒரு முறை, வெளியூர் சென்றிருந்த அவர் தன் ஊர் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார். வண்டிச் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒருநாள், முனிவர் சித்தானந்தர் தம் சீடர்களுடன் நகரத்தின் தெருக்கள் வழியாக நடந்து கொண்டிருந்தார். அவர் சிறந்த ஞானி. எனவே, மக்கள் அவரை மிகவும் மதித்தனர். அவர் சீடர்கள் அவரைத் தொடர்ந்து சென்றனர். ஒரு பணக்கார பெண்மணியின் வீட்டருகே அவர்கள் நடந்தனர். அப்போது ஒரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒரு சமயம் திருச்சி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் ரயிலுக்காகக் காத்திருந்த பெரியார் (முழுப் பெயர்: ஈ.வெ.ராமசாமி) அங்கிருந்த கடை ஒன்றிற்குச் சென்றார். ஒரு காலணா கொடுத்து மிட்டாய் கேட்டார். வந்தவர் தந்தை பெரியார் என்பதை அறிந்த கடைக்காரர், காலணாவை வாங்கிக் கொண்டு கை நிறைய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வசியமந்திரம் !
செம்பனூரில் தாமு என்ற இளைஞன் ஒருவன் வசித்து வந்தான். அவனுக்கு வாலிப வயதாகியும் வேலை ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. அவன் அன்னை அவனை வேறு ஊருக்குச் சென்று சம்பாதித்து வருமாறு அறிவுரைக் கூறினாள். அவன் சிறிது பணமும், படுக்கையும் எடுத்துக் கொண்டு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தஞ்சாவூருக்கு அருகில் மூனூறு என்ற கிராமத்தில் மூன்றாவது தெருவில் இராமநாதன் என்ற இளைஞர் வசித்து வந்தார். இராமநாதன் அழகான இளம் வாலிபர், அடிக்கடி தலை முடியை கோதி விட்டதால் முன்பக்க தலை முடி ஏறி பார்க்க அழகாக இருக்கும், அவரது சிறப்பான குணங்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஓரிடத்தில் பெரிய கட்டிடம் ஒன்று கட்டும் வேலை நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. மதிய உணவு உண்ணுவதற்காக வேலைக்காரன் வெளியே சென்றிருந்த சமயம், சில குரங்குகள் அந்த இடத்திற்குக் வட்டமாக வந்தன. கட்டிடத்திற்கான மர வேலை நடைபெற்று வந்த இடத்திற்குக் குரங்குகள் போய்ச் சேர்ந்தன. அங்கே ஒரு பெரிய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒரு முறை தெனாலி ராமன் வாழ்கின்ற நாட்டு மன்னருக்கு அண்டை நாட்டு அரசன் ஒருவர் ஓலை அனுப்பியிருந்தார். அதில் மதிப்புக்குறிய ராஜாவுக்கு. உங்கள் நாட்டின் மேல் நான் போர் தொடுக்க உத்தேசித்துள்ளேன். மூன்றாவது பெளர்ணமி அன்று உங்கள் நாட்டிற்கு எதிராக போர் முரசு கொட்டப்படும். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குண்டோதரன் !
குடந்தை நகரத்தில் குப்பன் என்றால் யாருக்கும் தெரியாது. குண்டோதர குப்பன் என்றால் சிறியோர் முதல் பெரியோர் வரை பிரசித்தம். குழந்தையாக இருக்கும் போதே அவன் பாட்டி செல்லமாக வயிறு புடைக்க ஊட்டிவிடுவாள். அப்போதே ஜூராசிக் பேபி ஆகிவிட்டான். வயது கூட கூட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாண்டிய நாட்டை ராசராசன் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்தான். அவன் மனைவி ஓரளவிற்கு இசைஞானம் உடையவள்; சிறந்த அழகியும் கூட. தனக்கிருந்த கொஞ்சநஞ்ச இசை ஞானத்தை வைத்துக் கொண்டே மிகுந்த பெருமையடைந்தாள் அரசியார். தன்னை மிஞ்சிய இசை ஞானமுள்ளவர்கள் யாரும் இல்லை என்பது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தேவதையின் தீர்ப்பு
கஞ்ச மகா பிரபு
குருவின் நல்ல உள்ளம்
ஒரு மிட்டாய்!
வசியமந்திரம் !
மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
ஆப்பைப் பிடுங்கியது குரங்கு
தெனாலியா? கொக்கா!
குண்டோதரன் !
கிழவர் கேட்ட கேள்வி!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)