அழகிய கண்ணே..!

 

எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் கண்ணனுக்கு மிகவும் அழகான, பெரிதான, துறுதுறுவென்ற கண்கள். அவன் கண்களைப் பார்த்து, அம்மா கோமதியிடம் சொல்லி ஆச்சரியப்படாதவர்களே இருக்க முடியாது.

அன்று வீட்டுக்குள் வரும்போதே அப்பாவின் முகம் பரபரப்புடன் இருந்தது. ‘’அப்பா’’ என்றபடி உள்ளே இருந்து ஓடி வந்தான் கண்ணன். அவன் தன் அப்பாவிடம் பேசுவதற்குள் வீட்டில் போன் ஒலித்தது.

‘‘சாரி சார். தலைவலி அதிகமாக இருந்தது. அதனால்தான் கொஞ்சம் சீக்கிரம் கிளம்பிட்டேன். ஆபீஸ் வேலையை வீட்டுக்கு எடுத்து வந்திருக்கேன். கண் விழித்தாவது வேலையை முடிச்சுடுவேன்’’ என்று கெஞ்சும் குரலில் மேலதிகாரியிடம் பேசினார். அம்மா உள்ளேயிருந்து காப்பி எடுத்துவந்து அப்பாவிடம் கொடுத்தாள்.

அப்போது கண்ணன் ‘’இன்னிக்கி எனக்கு சட்டை வாங்கித் தர்றதா சொன்னீங்க’’ என்றான் அழுத்தமாக.

அப்பாவும் அம்மாவும் சில நொடிகள் பார்த்துக்கொண்டார்கள். பிறகு கண்ணனைப் பார்த்து ‘’சரி வா, கடைக்குப் போகலாம்‘’ என்றார்கள்.

அடுத்த வாரம் புதிய சட்டையை அணிந்து பள்ளிக்கு வந்தான் கண்ணன். அவன் பிறந்த நாள் என்பதால் அனைவருக்கும் சாக்லெட் கொடுத்தான். அன்று காலையிலிருந்தே தன் வகுப்பைச் சேர்ந்த பூபதி சோர்வுடன் இருந்ததை கவனித்தான். அன்று மாலை இது பற்றி கண்ணன் கேட்க, ‘’காலையில் இருந்து எதுவும் சாப்பிடலே’’ என்றான், தையல் விட்டுப் போயிருந்த தன் சட்டைக் கிழிசலை மறைத்தபடி.

‘’காலையிலே கொஞ்சம் சீக்கிரம் எழுந்திரு. இல்லேன்னா இப்படித்தான் ஸ்கூலுக்கு நேரமாயிடிச்சினு சாப்பிடாமல் வரும்படி ஆயிடும்‘’ என்றபடி கிளம்பினான்.

வீட்டுக்கு வரும் வழியில் இருந்த ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்த கண்ணன் தனக்குப் பிடித்த நெய் ரோஸ்ட் தோசை ஒன்றை ஆர்டர் செய்தான்.

அப்போது அந்தப் பக்கமாகச் சென்ற ஒரு பெண்மணி தன் கணவரிடம் ‘‘அந்தப் பையனோட கண் எவ்வளவு அழகா இருக்குது பாருங்க’’ என்றாள்.

அந்தப் பெண்மணியின் இடத்தில் வள்ளுவர் இருந்திருந்தால் என்ன செய்திருப்பார்?

வள்ளுவர் ஒரு ஞானி. அவருக்குக் கண்ணனின் குணம் தெரிந்திருக்கும். எனவே அவர் அவனது கண்களைப் பாராட்டியிருக்க மாட்டார்.

அப்பாவின் வேலைப்பளு, அம்மாவின் விருப்பம் ஆகியவற்றை அறிந்து கொள்ளாதவனாக இருக்கிறான் கண்ணன். காலையிலிருந்து வகுப்புத் தோழன் சாப்பிடாமல் இருப்பதற்கு வறுமையும் காரணமாக இருக்கலாம் என்றுகூட யோசிக்காமல் இருக்கிறான்.

எனவே வள்ளுவர் அவனது கண்களை அவனது பெருமைக்கு உரிய அம்சமாக நினைத்திருக்க மாட்டார். அவரைப் பொறுத்தவரை அடுத்தவர் பார்வையில், அவர்களின் எண்ணங்களை அறிய முடியாத கண் பயனற்றது.

இதைத்தான்‘குறிப்பறிதல்’என்றஅதி காரத்தில்…

குறிப்பின் குறிப்புணரா வாயின் & உறுப்பினுள்

என்ன பயத்தவோ கண்?

என்ற குறளில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

- வெளியான தேதி: 01 செப்டம்பர் 2006 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அன்பழகன் பாடங்களில் கெட்டி. வகுப்பில் தொடர்ந்து முதல் ரேங்க் எடுத்து வருபவன். இதற்காக ஒவ்வொரு வருடமும் அவனுக்கு கோப்பை, சான்றிதழ் கிடைக்கும். அவற்றை எல்லாம் பெருமையாக வீட்டு ஷோகேஸில் வைத்திருந்தான் அன்பழகன். ஒருமுறை அவன் வகுப்பு ஆசிரியர் ‘‘ஜெர்மனியிலிருந்து சில கல்வி அறிஞர்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சோமு அந்த ஊருக்குப் புதிது. அவன் அப்பாவுக்கு போன வாரம்தான் வேலை மாற்றலாகி இருந்தது. அவன் தெருவில் நடந்துகொண்டு இருந்தபோது நாலைந்து சிறுவர்கள் பக்கத்தில் வந்துகொண்டு இருந்தார்கள். புதிய பள்ளியில்நேற்று சேர்ந்தபோது அவர்களை அங்கே பார்த்திருந்தான். சோமுவைப் பார்த்த சிறுவர்கள் நட்பாகச் சிரித்தார்கள். பிறகு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கலவரக் குழி
ரயில் துரித கதியில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தது. விந்தியாவின் மனதில் ஒரு சின்ன நெருடல் தோன்றி அது பெருகிக்கொண்டே வந்தது. மனதில் ஓர் அமைதியின்மை தோன்றியது. குழந்தையை அவனிடம் கொடுத்திருக்கக் கூடாதோ? எதிர் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தவர் ‘‘ஏம்மா, குழந்தையைக் கொடுத்தனுப்பினீங்களே... அவர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தங்கவயல் கிராமத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார் ஒரு பெரியவர். மக்களை உற்சாகப் படுத்தும் வகையில் பேசுவார். கோயில் மண்டபத்தில் அவரது பேச்சுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. குறித்த நேரத்தில் பேசத் -தொடங்கினார் -பெரியவர். அங்கு வந்திருந்த சிறுவர், சிறுமிகள்கூட அவரது பேச்சை உன்னிப்பாகக் கேட்டார்கள். கொஞ்ச நேரம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பட்சி
பிறர் எழுதுவதை எட்டிப் பார்ப்பது அநாகரீகம். என்றாலும் ரயில் பயணத்தின்போது அருகில் இருக்கும் ஒருவர் சுற்றுப்புறத்தை மறந்து எதையோ எழுதும்போது, அதுவும் ‘பட்சி’ என்ற தலைப்பிட்டு அதை எழுதும்போது - ஒரு சிறு ஆர்வம் ஏற்படத்தான் செய்தது. ஒரு வழியாக அவர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வசந்தனுக்குப் பாடங்கள் பிடிக்கும். விளையாடப் பிடிக்கும். வீட்டுவேலை செய்யப் பிடிக்கும். அவனுக்குப் பிடிக்காதது ஒன்றே ஒன்றுதான், யாரிடமும் பகைமை கொள்வது. தன்னைப் பற்றி ஒரு முறை ஆசிரியரிடம் ராமு கோள் மூட்டினான் என்பதை அறிந்தபோது “அவ்வளவுதானே... சொல்லிட்டுப் போகட்டும்’’ என்றான் சிரித்துக்கொண்டே. இதற்குப் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
போரில் பயப்படுபவர்களுக்கு…
மோசமான ஆமை!
கலவரக் குழி
குறை ஒன்றும் இல்லை..!
பட்சி
யாரையும் பகைக்காமல்…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)