வறுப்பு!

 

சில கடைகளுக்கு போர்டே தேவையில்லை. அந்த ரகத்தைச் சேர்ந்ததுதான் அந்தப் பட்டாணிக் கடலைக் கடை. ஆனாலும், கடை திறந்த புதிதில் ‘வருகடலை வருத்தகம்’ எனக் கோணாமாணா வென்று, முதலாளியே தனக்குத் தெரிந்த ‘ர’கர ‘ற’கரங்களைப் பிரயோகித்து, பெயின்ட்டால் எழுதியிருந்தார். பின்னர், வருத்தகத்தில் ‘க’ உதிர்ந்து வருகடலை வருத்தம் என்றானது.

தலையில் அழுக்குத் துண்டும், முண்டா பனியனுமாக, காய்ந்து போன தென்னை ஓலையைப் போல ஒரு எலும்புக்கூடு மனிதன், கடையின் கர்ப்பக்கிரகத்தில் பட்டாணியையோ வேர்க்கடலையையோ விளக்குமாற்றின் அடிக்கட்டையால் வறுத்துக்கொண்டு இருப்பான்.

பெரும்பாலான நேரம் வாணலியில் மணல்தான் இருக்கும். சரிந்த நிலையில் வாய்பிரிந்து, அருகே இருக்கும் மூட்டையிலிருந்து வேர்க்கடலையை அவ்வப்போது அள்ளி, வாணலியில் போட்டுக் கொள்வான். அதைப் போடுபவனும் அவனே, வறுப்பவனும் அவனே, சல்லடையால் சலித்து எடுப்பவனும் அவனே என எல்லாமாகி நின்றான் அவன்!

அவல், காரம் போட்ட காராமணி வகையறாக்கள் சிறுசிறு கூடைகளில், குட்டிக் குட்டி ஆழாக்குகளோடு வீற்றிருந்தன. பின்னணியில், கண் மூக்கு வாயுடன் கூடிய இன்னொரு பெரிய கூடை போல முதலாளியின் கனத்த சரீரம்.

ஆயுத பூஜை, பொங்கல் போன்ற நாட்களில் பிரமாண்ட பொதிமூட்டைகளில் பொரியும், அதன் மேல் அளப்பதற்கான பளபள பக்காப்படியும் (முத்திரை போட்டது) வைக்க முதலாளி தவறியது இல்லை. பொரி கால், புழுதி முக்கால் என்று தெருப் புழுதியெல்லாம் படிந்தாலும், உப்போடு உப்பாக அது இரண்டறக் கலந்துவிடும்.

அந்த ரோடில் வெகுநாள் வரை அவருடையது தவிர, வேறு பொரிக் கடை கிடையாது. திடீரென்று ஒரு நாள், ஒரு பெரிய அடுக்குமாடி டிபார்ட்மென்ட் ஸ்டோர் வந்தது. அதிலிருந்து அவருக்கு வியாபாரம் கொஞ்சம் மட்டுப்பட்டது. அறுத்து வெச்ச காகிதம் அப்படியே கரையாமல் கொக்கியில் கத்தையாகத் தொங்குவது அவர் மனதைச் சஞ்சலப் படுத்தியது. முக்கியமாக, பொரி மடிக்கும் அரை நியூஸ் பேப்பர் ஏறக்குறைய பழுத்தேவிட்டது.

பொரி தின்னுகிறவர்கள் வேகமாகக் குறைந்து வருகிறார்களா? அதெல்லாமில்லை. பொரிக்கு மசாலா கிசாலா போட்டு பிளாஸ்டிக் பையில் அழகாக, அதே சமயம் அநியாயமாக அஞ்சு ரூபாய்க்கு விற்கிறார்கள். அதையும் ஏமாளி ஜனங்கள் கேள்வி கேட்காமல் வாங்கிப் போகிறார்கள். கண்ணாடிக் கூடுக்குள் இருந்தால், அதுக்கு மவுசே தனிதான்!

அதுவும் தவிர, பக்கத்தில் புதுசாக ‘பாம்பே சாட்’ கடை வந்ததில், இவர் வியாபாரம் இன்னும் படுத்துவிட்டது. பொரியிலே காராபூந்தி கலப்பாங்க, தெரியும். ஆனால் பொரியில் பூரி, வெள்ளரிக்காய், உருளைக் கிழங்கு என்று எதையெல்லாமோ கலந்து, சிவப்பாக என்னத்தையோ ஊற்றி விற்பதை அவர் அப்போதுதான் பார்க்கிறார்.

ஒரு பக்கம் விஜயா டிபார்ட்மென்ட் ஸ்டோர்ஸ், இன்னொரு பக்கம் பாம்பே சாட் என நெருக்கடியான நிலையில், வறுகடலை எலும்புக் கூடுக்கு ரெண்டு மாச சம்பளம் பாக்கி. அவனுக்கும் வயிறு இருக்கே… ஒரு நாள், ‘‘இன்னியோட நின்னுக்கறேன் மொள்ளாலி’’ என்று சொல்லிவிட்டு நின்றுவிட்டான்.

ஒரு நாள், புல்டோசருங்க சகிதம் நகரசபைக்காரங்க வந்துட்டாங்க. தெருவிலே நிறையக் கடைகளை இடிச்சுத் தள்ளிக்கிட்டே வராங்க.

‘‘உங்க ஓனருக்கு நோட்டீஸ் வுட்டாச்சு. எவனையும் கேட்க வேண்டியதில்லை. நாளைக்குக் காலி பண்ணலேன்னா, உன் அத்தனை சாமானும் மண்ணுதான்’’னு எச்சரிச்சுட்டுப் போனாரு இன்ஜினீயரு. அஞ்சு பத்து கொடுத்து அடக்குகிற சமாசாரமில்லே இது! நெசமாலுமே ரொம்பக் கடைங்களை இடிச்சுட்டாங்க. கெவுர்மென்ட் எடமாம். ஆக்கிரமிச்சிருக் காங்களாம் கடைக்காரங்க.

‘‘அந்த நாயி நம்ம கைல சொன்னானா பார்த்தியா?’’ என்று மறுகினார் முதலாளி.

‘‘அந்த பம்பாய் சாட்காரனைக்கூட காலி பண்ணச் சொல்லிட்டாங் களாமே?’’

‘‘ஒழியட்டும். அவனுகளுக்கென்ன பொழைச்சுக்குவானுங்க… இளவட்டம்…’’

கொஞ்ச நாள் சமாளிச்சுப் பார்த்தார். அப்புறம், வீட்டிலேயே வறுத்து எடுத்து, தகர டின்களில் போட்டு, கடற்கரைப் பக்கம் கொண்டுபோய் விற்றார். ‘‘அடியே! வறட்டுக் கடலை வேணாம். எல்லாப் பயலுவளுக்கும் நாக்கு நீண்டுபோச்சு. மசாலா கிசாலா எதுனா போட்டுக் கண்ணாடிக் காகிதம் சுத்தி ‘ஷோ’ பண்ணுனாத்தான் வாங்கறேங் கறாங்க!’’

அப்படித்தான் மூணு மாசம் விற்றார். சரக்கு நல்லாவே போச்சு! வெறும் ஒட்ச கடலையிலே கார மசாலாவைப் போட்டு, அதிலே பொதினாவையும் வறுத்துப் போட்டு, ரெண்டு ரூபா பாக்கெட்டு நல்லாவே மூவ் ஆச்சு!

ஆனா, அவர் துரதிர்ஷ்டம்தான் எங்கே போனாலும் அவரை நிழல் மாதிரி துரத்திக்கிட்டு வருமே, அது இப்போ சுனாமியா வந்து சேர்ந்தது.

கடற்கரை வெறிச்சோடிப்போச்சு! பீச்சாங்கரைக்கு வர்றதுன்னாலே ஜனம் அஞ்சுது. கடலைப் பார்க்க வர ஜனம் குறைஞ்சதுனால, இவர் கடலை போணியாவலே!

பொஞ்சாதிக்கும் மூட்டு நோவு, சர்க்கரைன்னு தெனமும் எதுனா பிடுங்கல். ‘வயசான காலத்திலே இப்படி மாட்டிக்கிட்டோமே மீனாச்சி’னு வருத்தப்பட்டார்.

ஒரு நாள் ‘வறுப்பு’ அவர் வீட்டுக்கு வந்தான். கடலை வறுத்துக்கொண்டிருந்த எலும்புக் கூடு.

‘‘மொள்ளாலி… நல்லாயிருக்கீங்களா?’’

‘‘நீதான் பாக்குறியே வறுப்பு! எல்லாம் போச்சி. அடியோடு புட்டுக்கிச்சிடா! அண்டாவாட்டம் உருண்டு கெடப் பாளே ஆச்சி… இப்பப் பாரு, சுக்காட்டம் ஆயிட்டா! அது எப்போ மண்டையைப் போடுமோ, தெரியலே!’’

‘‘மனசு நொந்துபோகாதீங்க மொள்ளாலி. ஒரு விசயம் ஒங்க காதுல போட்டுட்டுப் போகத்தான் இப்ப நான் வந்தேன்…’’

‘‘என்னடா, சொல்லு?’’

‘‘நம்ம பட்டாணியைப் பதமா வறுத்து, ஏதோ வெளிநாடாம்… பேரு வாயில நுழையலே, அங்கே அனுப்பிடறாங்க. சூப்பரா பிசினஸ் நடக்குது. இருபது ஆளுங்க ராப்பகலா வேலை செய்யறாங்க. நாம ஓல் லாட்டா வறுத்து அனுப்பிச்சுடலாம். விதவிதமா பாக்கிங்கெல்லாம் வெளிநாட்ல நடக்குது. அவன் ஒண்ணியுமே சேக்கறதில்லே. வெறும் பாக்கிங்கி லேயே மயக்கிப் போடறாங்க.’’

‘‘அப்படியா?’’

‘‘தேய்க்கத்தான் ஆளில்லாம இருக்குது. தெனத்துக்கும் சேட்டு நூறு ரூபா தந்துடறான். யாருங்கறியா? முன்னே பாம்பே சாட் வெச்சிருந்தானே, அவன்தான்!’’

‘‘அடப் பாவி… அங்கே கௌம்பிட் டானா?’’

‘‘மொள்ளாலி! பணம் நல்ல வெதை மாதிரி. போடறவன் போட்டா எங்கேயும் மொளைக்கும். நீங்க வர்றீங்களா? வர்றதானா நாளையிலிருந்து கூட்டிப் போறேன்.’’

மகிழ்ச்சியும், துக்கமும் அதுவாகப் பொங்கி வழிந்தது. இரண்டொரு நிமிஷ மௌன இடைவெளிக்குப் பிறகு, ‘‘அதையும் ஒரு வார்த்தை கேட்டுக்கறேன்’’ என்றார்.

‘‘கேக்குறதென்னது?’’ என்று உள்ளேயிருந்து குரல் வந்தது. சில நிமிஷங்களில் மீனாட்சி எழுந்து, பலவீனமாக வந்து நின்றாள். அவள் காலில் ‘வறுப்பு’ விழுந்து வணங்கினான்.

‘‘உன்னாட்டம் விசுவாசக்காரங்க இன்னும் இருக்காங்கப்பா. எந்திரி! பொண்ணுக்குக் கண்ணாலம் பண்ணிட் டியா? பார்த்துட்டிருந் தியே?’’

‘‘நோட்டீஸ் வெக்க வரேம்மா. எடம் குதுந்து போச்சு!’’

உள்ளே போய் முதலாளி தேடித் துருவி ஐம்பது ரூபா நோட்டு ஒன்றைத் தட்டில் வைத்துக் கொண்டு வந்தார். ‘‘ஒரு அஞ்சு நூறு வெச்சுக் குடுக்கக் கூட வசதி இல்லாமப் போச்சுடா வறுப்பு’’ & அவர் தொண்டை கரகரத்தது.

‘‘குடுத்த கைதானே மொள்ளாலி’’ என்றவன், மறுப்பு சொல்லாமல் ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டு, ‘‘நாளைக்கு ரெடியாயிருங்க மொள்ளாலி’’ என்றுவிட்டுப் புறப்பட்டான்.

அவன் வந்துவிட்டுப் போய்ச் சில நிமிடம் ஆகியும், வறுப்பு வாசனை அங்கேயே சுழன்றுகொண்டு இருந்ததை அவர் நாசி உணர்ந்தது.

- வெளியான தேதி: 21 மே 2006 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
கூழுக்கொரு கும்பிடு
ஒரு மாபெரும் பொறுப்பை சீதாப்பாட்டி அப்புசாமியிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு நிம்மதியாக உள்ளே படுத்திருந்தாள். ஆடி மாசம் என்றாலே சீதாப்பாட்டிக்கு ஓர் அலர்ஜி. விடியற்காலையிலே ஒலிபெருக்கி மூலம் எல்.ஆர்.ஈஸ்வரி, வீரமணி, வீரமணி ஜூனியர், மகாநதி ஷோபனா, மீரா கிருஷ்ணா, தேவி போன்றவர்களின் பக்திப்பாடல்கள் 'ரொய்ங்ங்ங் ' ...
மேலும் கதையை படிக்க...
உடல் பருமனுக்குப் பல வகைக் காரணங்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெளிப்படுத்திய வண்ணம் இருக்கிறார்கள். நம்ம உடம்பு அதிகச் சதைப் பிடிப்பாக இருந்தால் கஷ்டம்தான். அனுபவிக்கிறவர்களுக்கு அந்தச் சிரமங்கள் தெரிவதைவிட ஒரு டாக்டருக்கு அதிகம் தெரியும். நண்பன் நாராயணனின் கால் கட்டை விரலில் ஓர் அங்குல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கல்யாண வீட்டில் சகல பேர்களும் செல்போன் வைத்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். கல்யா ணப் பெண், மாப்பிள்ளைப் பையன், நடத்திவைக்கிற சாஸ்திரிகள், தலைமை நாகஸ்வரக்காரர், ஜால்ரா இளைஞன், சத்திரத்து வாட்ச்மேன்... பட்டியல் நீளம்! அழுதுகொண்டு இருந்த ஒரு ஆறு மாசக் குழந்தையின் கையில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"டைனிங் டேபிள் மேலே காப்பி வைச்சேன். குடிக்கிறதுக்கென்ன?" என்றாள் சீதாப்பாட்டி. "சீதே! காப்பி என்கிறது ஒரு குடும்பத்துக்குள்ளே ஒற்றுமையை வளர்க்கிறது. அதைக் குடிக்கிறப்போ உடம்பும், உள்ளமும் தெம்பாயிருக்கு. எப்போ நம்ம உடம்பும் மனசும் தெம்பா இருக்குதோ அப்போது நாம செய்யற காரியமும் நல்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி பாத்ரூம் விளக்கை மறந்துபோய் அணைக்காமல் வந்து விட்டார். மனைவி சீதே கோபமாக பாத்ரூம் பல்பை கழற்றிவிட்டாள். மறுதினம் அப்புசாமி தெரு வாசலில் குளிக்கத் தொடங்கினார். காரணம் கேட்டவர்களுக்கு, ''அவளால் சூரியனைக் கழற்றி எறிய முடியாதே'' என்றார். ==================== ஓட்டலுக்குச் சென்ற அப்புசாமி வெயிட்டரைக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி 'ஆ!' என்றார் தோளைப் பிடித்துக் கொண்டு. தோளில் தென் வடலாக நாற்பது டிகிரி கோணத்தில் ஒரு வலி சுரீர் என்று எங்கோ சென்றது. மீண்டும் வடகிழக்காக அது திரும்பி, கிழமேற்காக மையம் கொண்டது. அப்புசாமிக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது, நிச்சயம் அது வாய்வுதான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நண்பன் நாராயணன் ஏதாவது கனவு கண்டால் அவனது மனைவியிடம்கூடச் சொல்லமாட்டான். (அப்படியே அவன் சொன்னாலும் அந்த அம்மையார் பொறுமையாக காது கொடுத்துக் கேட்கமாட்டாள்.) ஆகவே தனது கனவுகளை சுடச்சுட சொல்லுவதற்கு சில வேளைகளில் என் வீட்டிற்குக் காலை ஏழு மணிக்கெல்லாம் வந்து விடுவான். அன்றைக்குக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கீழ் வானில் பெளர்ணமி சந்திரன் சோளா பட்டூரா மாதிரிப் பெரிசாகக் காட்சி தந்தது. நட்சத்திரங்களே சென்னா, நீலவானமே அவைகளை ஏந்தும் பிளேட். அழுக்கு மேகமே லாலா கடை சப்ளையர், ஆனால் அப்புசாமி காளிதாச மனோநிலையில் இல்லாததால் சந்திரனை ரசிக்காமல் மொட்டை மாடியிலிருந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பக்கத்து வீட்டில் ஒரு புரொபசர் இருந்தார். புரொபசர்னா புரொபசரே அல்ல; அசிஸ்டென்ட் லெக்சரர் & ஒரு தனியார் கல்லூரியில்! சென்னையிலிருந்து ரெண்டு பஸ் பிடித்து, ரெண்டு மணி நேரம் பிரயாணம் செய்தால், அவரோட காலேஜ் இருக்கிற கிராமம் தெரியும். அப்புறம் பொடி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கங்கைக் கரைத் தோட்டம்…
பூமி தன்னைத்தானே ஒருமுறை சுற்றிக் கொள்வதற்கு 23-மணி 56 நிமிடம் 4.095 வினாடி ஆகுமென்று எல்லாக் கலைக் களஞ்சியங்களும் கதறுவதைச் சீதாப்பாட்டி நன்கு அறிவாள். ஆனாலும் தபால்காரன் கொடுத்துச் சென்ற கடிதத்தைப் பிரித்ததும் கலைக் களஞ்சியங்களின் ஆய்வு அத்தனையும் பொய்யோ என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கூழுக்கொரு கும்பிடு
நிற்பதுவே நடப்பதுவே!
நரிக்குறவி அம்மையாருக்கு செல்…
வளவளா வைரஸ்
அப்புசாமி குட்டிக் கதைகள்
வாய்வா? தாய்வா?
கனா கண்டேன் தோழா நான்!
தேள் அழகர் அப்புசாமி
புரொபசர் சகல சந்தேக நிவாரணி!
கங்கைக் கரைத் தோட்டம்…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)