Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

வசந்தகுமார்

 

“ஏம்மா திலகா, புது கணக்கு ஆசிரியர் வசந்தகுமார் எப்படி? நல்லா பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கிறாரா?”

தலைமையாசிரியர் தன் மகளைக் கேட்டார்.

“ரொம்ப விரட்டல் ஜாஸ்தியா இருக்கு. சரியான சிடுமூஞ்சியா இருக்காரு. சந்தேகம் கேட்கவே என் தோழிகள் எல்லாம் பயப்படுறாங்கப்பா.”

தலைமையாசிரியர் சிந்தனையோடு நடந்தார்.

சின்ன வயசு, நல்ல திறமையிருக்கு. ஆனால் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி சிடுமூஞ்சின்னு சொல்ற அளவுக்கு நடப்பது ஏன்? கூப்பிட்டுச் சொல்லணும்.

அன்று மாலையே வசந்தகுமாரைக் கூப்பிட்டனுப்பினார்.

கொஞ்சமும் பதட்டமில்லாமல் வசந்தகுமார் தலைமையாசிரியர் ரூமை நோக்கி நடந்தான்.

“குட் ஈவினிங் சார்! கூப்பிட்டீங்களாமே!”

பணிவோடு உள்ளே நுழைந்தான்.

“உட்காருங்க, உங்ககிட்டே கொஞ்சம் பேசணும்.”

“என்ன விஷயம் சார்?” கேள்விக்குறியானான் வசந்தகுமார்.

“நீங்க ரொம்ப நல்லா சொல்லிக் கொடுக்கறீங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன் ரொம்ப சந்தோஷம் ஆனால் மாணவிங்ககிட்ட ரொம்பக் கடுமையா இருக்கீங்க போலிருக்கு இதைப்போல தொடர்ந்து நடந்தீங்கன்னா உங்களுக்குச் சிடுமூஞ்சிங்கிற பேர்தான் நிலைக்கும் உங்க குணத்தை நீங்க மாத்திக்கிறது நல்லதுன்னு நினைக்கிறேன்.”

வசந்தகுமார் சிரித்தான்.

“புரியுது சார் ஆனால் எனக்கோ சின்ன வயசு இங்க உள்ள மாணவிகளுக்கும் டீன்ஏஜ் பருவம் நான் அவங்ககிட்ட ஆசிரியர் என்கிற முறையிலே அன்பா இருந்தேன்னா, அவங்க அதை தப்பா எடுத்துப்பாங்க அவங்க. நீங்க கூட என்னை தப்பா நினைக்கக் கூடும். இந்த வயசிலே பெண்களோடு பழகறதும், நெருப்போடு பழகறதும் ஒண்ணுதான்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா? நடத்தை மோசமானவன்னு பெயர் எடுக்கிறதை விடச் சிடுமூஞ்சிங்கிற பெயர் எவ்வளவோ மேலில்லையா சார்.”

தலைமையாசிரியர் ஆச்சரியமாய் வசந்த குமாரைப் பார்த்தார். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
தட்டில் கொய்து வைத்திருந்த பிச்சி மொக்குகள் கட்டவிழ்ந்து சுற்றுப்புறத்தையே சுகந்தமாக்கின. கதிரவன் காய்ந்து காய்ந்து களைத்துப் போனவனாய் மேல்திசையில் மயங்கி வீழ்ந்தான். இருளோனின் அரசாட்சி ஆரம்பமாகியது. பத்து ஜாமம் வரை யக்ஞவல்கியர் வரவில்லை. கார்த்தியாயினி சுத்தமான பாரிஜாதமலர். நிலை குலைந்து போயிருந்தது. யக்ஞவல்கியர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கூட்டம் இல்லாத இடமாய் நீண்ட தூரம் நடந்து ஒரு கட்டு மரத்தின் பக்கம் பிரியாவும் பிரபுவும் ஒதுங்கி இருந்தனர். அவர்கள் அந்த இடத்தை தேர்ந்தெடுத்தது, மற்றவர்களைப்போல் இருளை சாதகமாக்கிகொள்ள அல்ல. அப்படியோரு நல்லவன் பிரபு. அதுதான் அவன் மீது பிரேமை கொள்ள ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேலப்பன் சாவடி மிக அழகிய கிராமம். மா, பலா, தென்னை மரங்கள் செழிப்பாக வளர்ந்து இருந்தது ஊரும் ஊரில் உள்ள மக்களும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தனர். வேலப்பன் சாவடியில் குமரன் என்பவன் காய்கறிக் கடை வைத்திருந்தான். சாதாரணமாக இருந்த குமரன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அன்புள்ள அம்மா, இக்கடிதத்தைக் கண்டதும் உனக்குள் ஏற்படும் உணர்ச்சி கோபமா? வருத்தமா? வெறுப்பா? என்பதை என்னால் நிர்ணயிக்க முடியவில்லை. நீ மட்டுமல்ல எந்த அம்மாவா இருந்தாலும் இம்மூன்றில் ஏதோ ஒரு உணர்ச்சியை அடைந்தே தீருவார்கள். உன்னைவிட்டு நான் விலகி வந்திருக்கிறேனே தவிர, உன்னிலிருந்தோ, உன் எண்ணங்களிலிருந்தோ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலையில் எழுந்து பம்பரமாக சுழன்றதில் ஏற்பட்ட அலுப்புத்தீர, வெந்நீரில் குளித்தால்தான் களைப்பு நீங்கும் என்ற எண்ணத்தில் கெய்சறைபோட்டால், அதற்குள் வெளிகேட்டை யாரோ திறக்கும் சப்தம் கேட்க ---ஜன்னல் வழியே நோக்கினாள் தாமினி... கேட்டுக்கு வெளியே முப்பத்தைந்து வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணி நான்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஜ்வாலை
பாசத்தைத்தேடி
மனம் மாறியது
அன்புள்ள அம்மா….
நாணயம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)