Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

ராகிங்…?

 

விடிய விடியத் தூங்காமல் பயத்திலேயே கிடந்தான் குமார். நாளை முதல் நாள் காலேஜூக்குப் போகப் போறேன் என்ன நடக்குமோ?… ஏது நடக்குமோ?…எப்படியெல்லாம் ராகிங் பண்ணுவாங்களோ?” பயம் அவனைத் தூங்க விடாமல் வதைத்தெடுத்தது.

மறுநாள் காலை.

ஆர்வமேயில்லாமல் கிளம்பி அரைகுறையாய்ச் சாப்பிட்டுவிட்டுப் போகும் போது அம்மாவை ஏனோ உற்று உற்றுப் பார்த்துவிட்டு வெளியேறினான். “உசுரோட திரும்பி வருவேனா?”

கல்லூரி கேட்டிற்குள் நுழையும் போது அவனையுமறியாமல் கால்கள் நடுங்கின. தூரத்தில் நின்று கொண்டிருந்த சீனியர் மாணவர் கூட்டம் இவனைப் பார்த்ததும் நெருங்கி வர “ஆஹா…மாட்டிட்டோமே…இப்படியே திரும்பி ஓடிவிடலாமா?” யோசித்தான்.

அதற்குள் அவர்கள் நெருங்கி, “ஃபர்ஸ்ட் இயரா?” என்று கேட்க வார்த்தைகள் வர மறுக்க மேலும் கீழுமாய்த் தலையாட்டினான் குமார். அவ்வளவுதான் அந்தக் கூட்டத்தின் தலைவன் போலிருந்த ஒருவன் “டேய்…எடுத்திட்டு வாங்கடா அதை” என்று கத்தலாய்ச் சொல்ல,

இரண்டு மாணவர்கள் ஒரு தட்டில் எதையோ வைத்து துணியால் மூடி எடுத்து வந்து குமாரின் முன் நீட்டினர்.

“உள்ளார என்ன இருக்கும்?..செருப்பு?…ஷூ?…பிரா?….ஆட்டுத் தலை?…மனிதத் தலை?” கற்பனை கன்னா பின்னாவென்று ஓட “அய்யோ..ஆண்டவா…என்னைக் காப்பாத்து” மனசுக்குள் கூவினான் குமார்.

“ம்…திறந்து பாரு” ஒரு கரகரப்பான குரல் மிரட்டலாய்ச் சொல்ல நடுங்கும் கைகளால் மெல்ல அத்துணியை விலக்கினான் குமார்.

உள்ளே…

லட்டு…மைசூர்பாகு…ஜாங்கிரி…என எச்சில் ஊற வைக்கும் பல்வேறு வகையான இனிப்பு வகைகள்.

“பிரதர்… நாங்க திருந்திட்டோம்… எங்க ராகிங் கொள்கையைத் தூக்கி வீசிட்டோம்… இனிமே புதுசா வர்ற ஃபர்ஸ்ட் இயரர் ஸ்டூடண்ட்ஸை இப்படித்தான் வரவேற்கப் போறோம்” என்றபடி அந்தத் தலைவன் ஒரு இனிப்பை எடுத்து குமாருக்கு ஊட்டி விட,

நெகிழ்ந்து போன குமார் அந்த இனிப்பை கண்ணீருடன் விழுங்கினான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
நரசிம்மன் சொன்ன அந்த தகவல் திவாகரனை லேசாக அதிரச் செய்தாலும், அதை வெளிக் காட்டி கொள்ளாமல் வெகு இயல்பாக பேசி விட்டுக் கிளம்பினான். பஸ்சில் வரும் போது கூட நரசிம்மன் பேசிய வார்த்தைகளே திரும்ப திரும்ப ஞாபகத்தில் வந்து போயின. “ஹல்லோ மிஸ்டர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'கண்ணம்மா… ப்ளீஸ்… புரிஞ்சுக்கம்மா…ஒரு பெரிய கம்பெனில… பொறுப்பான ஆபீஸர் உத்தியோகம் பார்க்கறவன் நான்…தெனமும் நாலு பெரிய மனிதர்களைச் சந்திச்சுப் பேச வேண்டியிருக்கு… பழக வேண்டியிருக்கு… நான் போயி ரவுடியாட்டம்… பெரிய மீசை வெச்சுக்கிட்டா… நல்லாவாயிருக்கும்?…என்னைப் பார்த்தா யாருக்கும் ஒரு மரியாதை வராது… ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தொழிலதிபர் ராஜசேகரின் ஆணைப்படி அவரது தொழில் எதிரியான ராமரத்னத்தின் சூர்யா கார்டன் பங்களாவிற்குள் பத்துப் பதினைந்து கொடிய விஷப் பாம்புகளை பின்புற வெண்டிலேட்டர் வழியாக உள்ளே தள்ளி விட்டுப் பூனை போல் நடந்து காம்பௌண்ட் சுவற்றைத் தாண்டித் தெருவில் குதித்தான் பாம்பாட்டிக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தான் அமர்ந்திருந்த அந்த சேரை உடகார்ந்தவாறே, அப்படியும் இப்படியுமாக இடுப்பை அசைத்து சோதித்துப் பார்த்தார் கேஷியர் வரதராஜன். ‘லொடக்…லொடக்” என ஒரு பக்கமாய் ஏறி இறங்கியது. குனிந்து பார்த்தார். அதன் அடிப்பகுதியில் ஒரு புஷ் மட்டும் இல்லாமலிருந்தது. ‘அடப்பாவி!…எல்லாச் சேருக்கும் புது வயர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
திரைப்படங்களில் கதாநாயகி மழையில் நனைந்தபடி ஓடிச் சென்று ஒரு குடிசையில் ஒதுங்குவதையம் குடிசைக்குள் அமர்ந்திருக்கும் கதாநாயகன் நனைந்த நிலையில் நிற்கும் அவளின் மேனியழகில் சொக்கிப் போய் காதல் வயப்பட்டு நெருங்கி வந்து அணைப்பதையும், அவளும் அவன் அணைப்பில் மயங்கிச் சாய்வதையும், பார்க்கும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவசரப் புத்தி
மீசை வைக்க ஆசை…?
பாம்பாட்டி
தலைமுறைக் கடன்
அது ஒரு வரம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)