ரகுபதி..!

 

கோட்டுச்சேரியையும் நெடுங்காட்டையும் இணைக்கும் ஆறு கிலோ மீட்டர் சாலை… காவிரியின் கிளை நதியான நாட்டார் வாய்க்கால் என்னும் ஆற்றை ஒட்டியது. ஆற்றைப் போலவே வளைந்து நெளிந்து செல்வது.

அந்த சாலையின் இருபுறங்களிலும் கட்டி அணைக்க முடியாத அளவிலான பெரிய புளிய மரங்கள். எல்லாம் அசோகர் காலத்தவை போல. அவ்வளவு பிரம்மாண்டம் .!

பகலில் , சாலை முழுவதும் சூரிய வெளிச்சம் படாமல் குளிர்ச்சியாக இருக்கும்.

இரவில், அப்படியே அட்டக்கரியாய்க் கும்மிருட்டாக இருக்கும். வெளிச்சம் ஏதும் இல்லாமல்…. ஆட்கள், வண்டி வாசிகள் எது வந்தாலும், சென்றாலும் தெரியாது.

ஆற்றின் அக்கறை….மனிதன் புழங்கும் ஒற்றையடிப் பாதையைத் தவிர மரம், செடி, கொடிகள் அடர்ந்த காடு.

சாலையை ஒட்டிய இக்கரையில் சுற்றுப் பட்ட கிராமங்களின் கிலோ மீட்டருக்கு ஒன்றாக ஐந்தாறு சுடுகாடுகள்!!

கோட்டுச்சேரியிலுருந்து மேற்கே ஒன்றரை கிலோ மீட்டர் தொலைவில் தெற்கு, வடக்கால் இருந்து வரும் வேறு இரு ஆறுகளும் இதனோடு இணையும் சந்திப்பு. அது தரை மட்டத்திலிருந்து கொஞ்சம் உயர்ந்து அடர்ந்த ஆலமரங்கள் அடங்கிய இடம். பெயர் முக்கூட்டு ஆலமரம்.

அதில் அனைவரையும் மிரட்டும் விதமான முனீஸ்வரன் கோயில்.!!?

அது பயப்படுவர்களை காப்பதற்கும், தைரியமாக செல்லவும் எழுப்பப் பட்டதாக இருக்கும் என்பது என் அனுமானம், கணிப்பு. ஆனால்… அது யாவரையும் மிரட்டி , பயமுறுத்தும் வகையில் அமைந்திருப்பது போக்குவரத்தாளர்களின் துரதிர்ஷ்டம்.

அந்தத் துரதிஷ்டத்திற்கும் துணை சேர்த்தாற்போல் பக்தர்கள் வணங்கி…. விழுது, மரங்களில் கட்டப்பட்ட வேண்டுதல் சிகப்புத்துணிகள். பார்க்கவே திகிலாய் இருக்கும். என்பது வேறொரு அதிர்ச்சி.!!

இது இல்லாமல்… தற்கொலைக்கென்றே முத்திரைக் குத்தப் படத்தைப் போல் எல்லா மரங்களிலும் ஆண் , பெண் பேதமில்லாமல் சகட்டு மேனிக்குத் தொங்கி இருக்கிறார்கள். !! நானே பலரைப் பார்த்திருக்கிறேன் விழிகள் பிதுங்கி, நாக்குத் தொங்கி கோரமாய்…!!

இந்த ஆறு கிலோ மீட்டர் சாலையில் எவரும் கூக்குரலிட்டாலும் கேட்க முடியாத தொலைவில் கிராமங்கள்.

பேருந்து போக்குவரத்துக் கிடையாது.

நடை, சைக்கிள், வாகனங்கள்….. மட்டுமே புழக்கம்.

எல்லா பயமுறுத்தல்களும் உள்ள இந்த சாலையில் இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் நடமாட்டம் ரொம்ப கம்மி.

நான் காரைக்காலிருந்து கம்பெனி வேலை விட்டு வந்து கொண்டிருக்கிறேன். இந்த சாலையில் பயணித்துதான் நான் என் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும்.

இந்த சாலையைத் தொடும்போது மணி 9.30.

பயத்தில் என் இருசக்கர வாகனத்தை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு பயணிக்கிறேன். முக்கூட்டு ஆலமர முனீஸ்வரன் கோயிலுக்கு எதிரே…என் வாகன முகப்பு விளக்கு வெளிச்சத்தில் …

நடு சாலையில்… தாறுமாறாக இரு சக்கர வாகனம் கிடைக்க… அருகில் அடிபட்ட ரத்தக் காயங்களுடன்……ஒருவன்- இளைஞன்.

‘முனீஸ்வரன் குறுக்கே நின்று அடித்துப் போட்டுவிட்டதா..? இல்லை… எதிரிகள் வழி மறித்து அடித்து நொறுக்கி விட்டார்களா..? !’- நினைத்தவாறே… அருகில் வண்டியை நிறுத்த….

“அம்மா… ! அப்பா …! தண்ணி… தண்ணி…!” வலி, இம்சை, உயர்வதை முணகளில் அவன்.

நெருங்க…. ரகுபதி !!

எனக்கு ஆளைக் காப்பாற்ற மனமில்லை.

‘போய்விடலாமா…? எவனாவது காப்பாற்றட்டும், இல்லை செத்துத் தொலையட்டும்!’ யோசனை வந்தது.

காரணம்…மூன்றாண்டுகளுக்கு முன்னான எதிரி. என் தங்கையைக் காதலித்துக் கைவிட்ட படுபாவி. அவள் இறப்பிற்குக் காரணமான கொலையாளி!!

பட்டப்படிப்புப் படித்து விட்டு ஒரு கம்பெனியில் வேலை செய்த அவளுக்கும், அதே கம்பெனியில் மேற்பார்வையாளாராகப் பணியாற்றிய இவனுக்கும் காதல்.

இந்த கைபேசி வந்துதான்…காதல் என்பது கடைச்சரக்காகி விட்டதே. அங்கே நின்று இங்கே நின்று பழகி வெளிக்குத் தெரியாமல் எல்லாம் இதிலேயே முடித்து திருமணத்திற்கு நாள் குறித்து வெளியேறுகிறார்களே…!

இவர்கள் காதல் இப்படித்தான் வளர்ந்தது போல.. எனக்குத் தெரியவில்லை. ஏன்…. வீட்டில் எவருக்குமேத் தெரியவில்லை.

ஒரு நாள். அறையில் தனியே இருந்த என்னிடம்…பம்மியப்படி வந்தாள் மகாராணி.

“அண்ணா.. !” அழைத்தாள்.

“என்ன விமலா…?”

“நான் இவரைக் காதலிக்கிறேன். பேர் ரகுபதி.! …..” என்று விபரம் சொல்லி தன் கைபேசியில் இருந்த இவன் படத்ததைக் காட்டினாள்.

“சரி.. அதுக்கு என்ன..?”

“இப்போ இவருக்கு வீட்டில் பெண் பார்க்குறாங்க..”

“சரி”

“இவர் சம்மதத்தோட வீட்டில் வேலை நடக்குது.”

“அப்படியா..?!!”

“ஆமாம்ண்ணா..”

“நான் கேட்டதுக்கு… அம்மா, அப்பா வற்புறுத்தல் சொல்றாரு…”

“ம்ம்ம்… நீயும் மறந்துடேன்..!”

“அண்ணா…!!”

“அலறாதே…! நீ… காதலிக்காதவனைக் காதலிச்சிருக்கே. வற்புறுத்தி திருமணம் முடித்து வைத்தாலும் அவன் உன்னோடு சரியா வாழமாட்டான். அப்புறம் உன் விருப்பம்…”

“இல்லேண்ணா… கேட்க ஆளில்லேன்னாலும் ஆள் இப்படி மாறலாம். நீங்க சந்திச்சு….”

“சரி. பார்க்கிறேன். உன் அன்புக்காகச் செய்யறேன்!”

அகன்றாள்.

மறுநாள்.

அவனை கம்பெனி வாசலிலேயே மடக்கி… அருகிலிருந்த பூங்காவிற்கு அழைத்துச் சென்றேன்.

“என் தங்கை விமலா…” இழுத்தேன்.

“உண்மையைச் சொல்றேன் சார்.”

“சொல்லு..?”

“என் அம்மா, அப்பாகிட்ட என் காதலைச் சொன்னேன். தாய் மாமன் தன் பெண்ணுக்கு நூறு சவரன் போட்டு, ஒரு காரும் வாங்கிக் கொடுத்து கலியாணம் முடிக்கத் தயாராய் இருக்கார். உன் காதலியும் இந்த அளவுக்கு வந்தா சம்மதம். இல்லேன்னா… எங்க சொத்துல உனக்குப் பத்துப் பைசா கிடைக்கும் என்கிற உத்திரவாதம் கிடையாதுன்னு கறாராய்ச் சொல்றார். அதான் என்ன பண்ணனும்ன்னு தெரியாம..”

“உன் முடிவு…?”

“நீங்க சொல்லுங்க சார்..?!”

“அவ்வளவு வசதி இல்லே ரகுபதி. இருபது பவுன், கொஞ்சம் சீர்வரிசை. அவ்வளவுதான் செய்ய முடியும். நான் வேணும்ன்னா… உன் அப்பா, அம்மாகிட்ட பேசி பார்க்கவா..?”

“எனக்கு ஆட்சேபணை இல்லே சார். ஆனா… யார் எப்படி பேசினாலும் அவர் அந்தப் பிடியிலதான் நிற்பார். நாங்க தப்புத்தாண்டா செய்யலே. விமலாகிட்ட சொல்லி புரிய வைங்க சார்.” கெஞ்சலாகச் சொன்னான்.

எனக்குள் இவன் முடிவு தெரிந்து விட்டது.

“சரி” சொல்லி….இவளிடம் சந்திப்பைச் சொன்னேன்.

மௌனமாகக் கேட்ட அவள்…

மறுநாள்…காலை தூக்கில் பிணம்!!

இடுப்பில்….

‘என் தற்கொலைக்கு யாரும் காரணமில்லை. வயிற்று வலி!’- கடிதம்.

எப்படி இவனைக் காப்பாற்ற மனசு வரும்…?

நகர்ந்தேன். நின்றேன்.

‘தாலிக் கட்டாமல் குடும்பம் நடத்தும் இந்தக் காலத்தில் உயிர்க் காதல், உன்னதக் காதல் , காதல் இல்லையென்றால் சாதல் எல்லாம் உதவாக்கரை.

எதையும் எதிர்பாராமல், எதிர்த்து முடித்து வாழ்வதும், எதிர்ப்பு, வெறுப்பு, மனக்கசப்பென்றால்… பிரிதல்,விலகுதல், விட்டுக் கொடுப்பு என்பதுதான் இன்றைய வாழ்வியலுக்குச் சரி.

அது இல்லாமல்… வெட்டு, குத்து, கொலை என்பது ஆத்திரம், ஆவேசம், அராஜகம், அநாகரீகம்.

உயிர் விடுதல் என்பது எந்தவிதத்திலும் சேர்த்தி இல்லாதது.

அப்படி இருக்கும்போது…இவனை விட்டுச் செல்வது எப்படி சரி. ?

எதிரியாய் இருந்தாலும் ஆபத்திலிருப்பவனுக்குக் கை கொடுப்பது மனிதம். உயிருக்குப் போராடுபவனுக்கு உதவி செய்வது மனிதாபிமானம். அப்படிப்பார்த்தால்…. ?’

திரும்பினேன்.

பாக்கெட்டில் கை விட்டு கர்சீப் எடுத்து ஆற்று நீரில் நனைத்து வந்து ஆளைத் தூக்கி சாய்த்து, வாயில் பிழிந்து விட…

“ஐயா… !…ஐயா…!” அவன் மிடறு விழுங்கி விழித்தான்.

காயத்திலிருந்த ரத்தத்தைத் துடைக்க… அவன் அடையாளம் கண்டுகொண்டு….

“சார்.! சார்…” நெகிழ்ந்தான்.

“எப்படி நடந்தது…?”

“பின் பக்க டயர் வெடிச்சு…தாறுமாறா விழுந்துட்டேன். சார்..” அழுதான்.

“சரி வா.உன்னை வீட்ல கொண்டு விடுறேன்.”

எழுப்பி, கைத்தாங்கலாய் அணைத்து, நடத்தி…என் வாகனத்தில் அமர வைத்து, மருத்துவமனைக்குச் சென்று முதலுதவிகள் முடித்து அவன் வீட்டு வாசலில் இறக்கி விடும்போது…

“சார்! தங்கை தற்கொலைக்குக் காரணமானவன்னு வெறுத்து ஒதுங்கிப் போகாம என் உசுரைக் காப்பாத்தி வீடுவரை கொண்டு விட்டதுக்கு என்ன கைம்மாறு செய்யப்போறேன்னு தெரியல. விமலா தற்கொலைக்குப் பிறகு நானும் கலியாணம் பண்ணிக்கல. பண்ண மாட்டேன்!” தழுதழுத்தான்.

எனக்குள் ஆயிரம் வோட்டிற்கு மேலான மின்னதிர்ச்சி. உறைந்தேன். சிலையாக நின்றேன்! 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
சுரேஷ் ஒரு முடிவிற்கு வந்தவனாய் துணிக்கடையில் ஏறி..... பையுடன் இறங்கினான். வீட்டிற்கு வந்ததும், ''நாளை உனக்கு என் பிறந்த நாள் பரிசு !'' மனைவியிடம் நீட்டினான். மலர்ச்சியுடன் வாங்கிப் பிரித்த பவிஷா முகம் சுருங்கியது. ''என்னங்க...! புடவையா ?'' பரிதாபமாகப் பார்த்தாள். ''ஆமாம். ஏன் கட்டிக்க மாட்டியா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
புத்தம் புது புல்லட்டில் வந்து இறங்கிய பிள்ளையைப் பார்த்தப் பெற்றவர்களுக்கு அதிர்ச்சி. சேகர் வண்டியை வாசலில் நிறுத்திவிட்டு வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். '' எதுடா... இது...? '' - அன்னபூரணி குரலில் லேசான பதற்றம். '' அலுவலகத்துல லோன் போட்டு வாங்கினேன். '' - அமர்ந்தான். '' ஏன்...? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கைபேசி அலறியது. எடுத்துப் பார்த்த சேகர் முகத்தில் பிரகாசம். மாலதி.! தலைப் பிரசவத்திற்கு அம்மா வீட்டிற்குச் சென்றவள். வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து.... ''சொல்லு மாலதி ? '' குசுகுசுத்தான். ''உன் பிள்ளை வயித்தை விட்டு சீக்கிரம் வெளியே வர பாடாய்ப் படுத்துது.'' ''சந்தோசம். உன் புருசன் வந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சந்திரன் புறப்பட்டுச் சென்ற அடுத்த வினாடி அடுப்படியில் இருந்த அம்மாவிடம் சென்றான் 25 வயது இளைஞன் அருண். "அம்மா..! அம்மா!" தோசை சுடுவதை நிறுத்தி.. "என்னடா..?" திரும்பிப் பார்த்தாள் தேவகி. "அப்பா என்ன சரியான கிறுக்கா..?" மகன் கேள்வி புரியாமல்... "ஏன்...?" குழப்பமாகப் பார்த்தாள் அவள். "இப்போ எங்கே புறப்பட்டுப் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தாயை நீட்டிப் படுக்க வைத்து எல்லா வேலைகளையும் முடித்து நிமிர்ந்ததுமே ஊர் பெரிய மனுசன் கோபாலை அணுகி...... ''தம்பி ! யார் யாருக்குச் சேதி சொல்லனும் ?'' கேட்டார். ''சொல்றேன்.!'' சொன்ன கோபால் தன் கைபேசியை எடுத்து.... தெரிந்தவர்களுக்கெல்லாம் சொல்லி வைத்தான். அருகில் இருந்து கவனித்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கண் விழித்துக் கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள் பத்மா. மணி 10.10. சொரக்..! சொரேரென்றது !!. 'சோபாவில் உட்கார்ந்த நிலையிலேயே தூங்கி இருக்கிறோம். எதற்கு கண் அசைந்தோம், ஏன் அசைந்தோம்.... ? '- என்று நினைக்கக் கூட நேரமில்லாமல்... 'இத்தனை நாளும் 12.30.க்கெல்லாம் வருபவர்.. இன்றைக்கு 12.00 மணிக்கெல்லாம் வந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்றைக்கு வேலைக்கு சேர்ந்து முதன் முதலாக புதுக் கம்பெனி முதலாளியை வைத்து இனோவா காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த கணேசனுக்கு ஹாரனில் கை வைக்கவே நடுக்கமாய் இருந்தது. அதிலும்.... 'கம்பெனி அருகில் செல்லும்போது கண்டிப்பாய் ஹாரன் அடிக்கும் சந்தர்ப்பம் வரவேக் கூடாது !' என்று வேண்டிக்கொண்டு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கோர்ட். நீதிபதி ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்க..... குற்றவாளி கூண்டுகளில் எதிரும் புதிருமாக கணவன் மனைவி கணேஷ்; - கமலா. நடுவில்... வக்கீல்கள் வரிசையை ஒட்டி இவர்கள் குழந்தைகள் பத்து வயது பாபு, ஏழு வயது கிருபா. நின்றார்கள். நீதிபதி கணேசைப் பார்த்து...... ''உங்க விவாகரத்துக்கான கடைசி கெடுவு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பெஞ்சில் மாலை போட்டு இருந்த மாதவி உடலைச் சுற்றி உற்றார், உறவினர், ஊர் கூட்டம். தலைமாட்டில் தாய் ஆண்டாள் தலைவிரிகோலமாய் அமர்ந்து, ''அம்மா...! அம்மா...! என் மவளே !'' என்று கதறினாள். ''மவளே! தாயீ,...'' மாதவன் தன் மனைவிக்கருகில் நின்று மனசுக்குள் கதறி வாயில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அழகாக வளைந்து நெளிந்து செல்லும் கொடைக்கானல் செல்லும் மலைகளின் சாலை. வழியில் காரை ஓரம் கட்டி நிறுத்தி இறங்கிய ரகுராமன் தன்னோடு வந்திருக்கும் மனைவி ராணியை ' வா ' வென்று அழைக்காமல் சாலையோர தடுப்புச் சுவரில் ஏறினான். எதிரே... பச்சைப் பசேல் காடு. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அழகு!
விபத்து..!
கண்டிப்பு..!! – ஒரு பக்க கதை
அப்பா..! – ஒரு பக்க கதை
மனிதம்…!
சரம்… சரம்…. அவசரம்…!
முதலாளிகள்..!!
விவாகரத்து! – ஒரு பக்க கதை
மாதவி மரணம்….!
தண்டனை…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)