Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

முதல் சுவாசம்

 

“வணக்கம்..வருண்.!..எப்ப சென்னையிலிருந்து வந்தாப்ல…என்ன ‘சினிபீல்டு’ல நுழைஞ்சிட்டீங்களா.!?நாங்களும் தியேட்டர்ல கலர்கலரா பேப்பர் துகள்களை பறக்கவிட்டுகிட்டு..எங்க ஊரு இயக்குனர் தந்த படைப்புன்னு காலரை தூக்கிவிட்டு அலைய ஆசைப்பட மாட்டோமா.!?”என்றான் டைலர் சிவா.

“என்னப்பா செய்யறது..எட்டு வருசமா போராடற எங்க மாமாவே இப்பதான் கையில’ஸ்கிரிப்ட்’டோட கம்பெனி கம்பெனியா ஏறி இறங்கிகிட்டிருக்கார்..அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைச்சுட்டா…என்னை உதவியா சேர்த்துக்கறதா சொல்லியிருக்கார்…ம்..பார்ப்போம்”என்றான் வருண்.

“உங்க மாமா இயக்குனரா ஆகற வரைக்கும் வேற இயக்குனர்கிட்ட வாய்ப்பு கேட்கலாமே…”

“எல்லா துறைகளிலேயும் புதுசா வாய்ப்பு தேடறவங்களை சந்தேக கண்ணோடதான் அணுகறாங்க…பார்ப்போம்..”பெருமூச்சை வெளிப்படுத்தினான் வருண்.

“சோர்ந்து போயிடாதே வருண்…நல்லதே நினை..நல்லதே நடக்கும்..சரி கொஞ்ச நேரம் உட்கார்…டீ வாங்கிட்டு வரேன்”என்றான் சிவா.

“வேணாம் சிவா…கொஞ்ச நேரம் சைக்கிள் கொடேன்…பெரியக்கடை வீதி வரைக்கும் போயிட்டு வரேன்”

“கொஞ்சம்…பொறுப்பா…இப்பதான் ‘காஜா’பையனை நூல்கண்டு வாங்க செட்டியார் கடைக்கு அனுப்பியிருக்கேன்”

“அது சரி..என்னைப்பத்தி கேட்டுகிட்டிருந்தே…உன் தொழில் எப்படி போகுது அதை சொல்ல மறந்துட்டியே.!”

“ஏதோ..போகுதுப்பா..புதுசா கடை போட்டிருக்கறதால புதுத்துணிகளை நம்பள நம்பி யாரும் தர்றதில்ல…பழைய துணிகளுக்கு ‘பஞ்சர்’போட்டுத்தான் என் தொழில் திறமையை நான் நிருபிச்சாகனும்.!..அதன் மூலமா புது’கஸ்டமர்’களை சம்பாதிச்சுட்டேன்னா…எனக்கான பெயரும் ,பொருளும் என்னைத்தேடி வரும்ன்னு நம்பறேன்..அதை நோக்கியே உழைக்கிறேன்..அவ்வளவு தான்.!”

“சாரிடா…சிவா,நான் கூட உன்கிட்ட சைக்கிள் கேட்டது என்னோட புதுத்துணிகளை பெரிய டைலர்கடையில தைக்க கொடுக்கலாம்னுதான்…நல்ல வேளை என் கண்ணை திறந்துட்ட..இருநூறு ரூபாய் சட்டை துணியைக்கூட நண்பன்தானேன்னு நினைச்சு கொடுக்காம…அனுபவத்தை தேடி ஓடும் மனசு…இருபது முப்பது கோடிகளை கொட்டி காலம்கடந்து நிற்குற படைப்பை தர்றவங்க அனுபவத்தை எதிர்பார்க்கும் போது தப்புன்னு நினைக்கறது முரண் தானே..சிவா.!?”.

” ஒவ்வொருத்தரும் சின்னச்சின்ன வாய்ப்புகளையும்…வாழ்த்துக்களையும் ..பரிமாறி,பக்குவப்பட்டுத்தானே வளர்ந்தாகனும் இங்கே…என்னோட துணிகளை நீயே தைச்சுக்கொடுப்பா.!”என்றான் வருண்.

கனிந்து சிரித்த இரண்டு உள்ளங்கள் நாளைய நம்பிக்கை ஒ ளியை கண்களில் தேக்கி அதை ஆனந்த கண்ணீராக கசியவிட்டன.

- ‘பாக்யா’ வாரஇதழ், ஏப்ரல்2_8;2010இதழ் 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
"எலேய்..துரை!என்ன பழம்டா வச்சிருக்கே?கன்னல் இல்லாம கொஞ்சம் கொண்டாடா.."பழவண்டிக்காரனை ஏவியவர்,குதப்பிய வெற்றிலை எச்சிலை ஓரமாய் உமிழ்ந்தபடியே அடுத்த அதட்டல் உத்தரவை தேநீர் கடைக்காரனுக்கு போட்டார் ஏட்டு ராகவன்.."ஏய்..யாருய்யா அது..கடைப்பையன்கிட்ட ஒரு கிளாஸ் பச்சத்தண்ணீய கொடுத்தனுப்பு". சைடு ஸ்டாண்ட் போட்டு நிறுத்தப்பட்டிருந்த புல்லட்டில் சாய்ந்தபடியே கடைப்பையன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"வளரு..வளரு..!".. குழந்தைகளுக்கு சிக்கெடுத்து தலைவாரிக் கொண்டிருந்த வளர்மதிக்கு குழைந்து இழையோடும் அந்தக்குரல் யாருடையது என்பது தெரியாமல் இல்லை. அதிகாலையில் வீட்டை விட்டு கிளம்புபவன்,இரவு வீடு திரும்புகையில் ...ஒருநாள் கூட இப்படி அன்பொழுக கூப்பிட்டதில்லை. யோசனையோடு தாழ்ப்பாளை விலக்கியவள் "என்ன மாமா.!..இந்நேரமே திரும்பிட்ட..பொழப்புக்கு போகலியா.?"என்றாள். "இல்ல..வளர்,பொழப்புக்குதான் போனேன்.தலைவரு தர்மலிங்கம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"ஐயா,இது போலீஸ் ஸ்டேஷனுங்களா...எம்மவனை காப்பாத்துங்கய்யா...'வெட்டியா ஊரை சுத்திசுத்திவர்றீயே..படிப்புக்கேத்த வேலை கிடைக்கிற வரைக்கும் கிடைக்குற வேலைக்கு போயேன்'னு சத்தம் போட்டேன்..அதுக்காக கோவிச்சிகிட்டு 200அடி உயர செல்போன் டவர்ல ஏறி கீழே விழுந்து சாகப்போறேன்னு அடம் பண்றான்...உடனே கிளம்பி வாங்கய்யா"பதட்டத்தில் அதற்கு மேல் வார்த்தை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குரு ஞானசம்பந்தர் உயர்நிலைப்பள்ளி .பிரார்த்தனை மண்டபத்தில் நடுநாயகமாக நின்றான் கபிலன். ஒலிப்பேழையிலிருந்து உருக்கொண்டு தவழ்ந்து வந்த தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து நிறைவடைந்தவுடன் மாணவத்தலைவன் தலைமையாசிரியருக்கு முகமண் கூறி ஒரு குறிப்பேட்டை தந்துவிட்டு தனது இருப்பிடம் திரும்பினான். "மாணவ மணிகளே.!..காலாண்டுத்தேர்வு வரை நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தில் நடுநாயகமாக இருந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"சே...ஏன் இப்படி எட்டு கிலோமீட்டர் ரெண்டு மூட்டைகளை கைநோக சுமந்துகிட்டு வந்து கொடுத்துட்டு,ஒரு வாய் டீக்கூட குடிக்காம ,சொல்லாம கொள்ளாம ஒடனும்...அவளுகிட்ட எவ்வளவு சங்கதி மனசுவிட்டு பேசனும்னு நினைச்சேன் ..ஓடிப்போயிட்டாளே...செல்போனில் தொடர்பு கொண்டாள் ..எதிர்முனை பிஸி என்றது.அவள் மனம் நோக ஏதும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
உழைப்’பூ’
‘பலான’எந்திரம்
சமர்ப்பனம்
விழி திறந்த வித்தகன்
வாணி ஏன் ஓடிப்போனாள்?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)